Ιδιοκτησία

Καλησπέρα πιτσιρίκο,
Είμαι ένα αυτοκίνητο μικρού κυβισμού. Για την ακρίβεια, δεν είμαι αυτοκίνητο, είμαι αμάξι. Θα σου εξηγήσω μετά το γιατί.

Γεννήθηκα σε ένα εργοστάσιο στην Γερμανία. Δεν θα σου πω πολλά για τότε.

Από την ημέρα που με έφεραν στην Ελλάδα και με βάφτισαν, μου έδωσαν μια ταυτότητα που πρέπει πάντα να έχω πάνω μου.

Το γεγονός ότι είμαι ένας βαπτισμένος υπήκοος της Ελλάδας φορολογείται και κάθε χρόνο πρέπει να πληρώνω 130ε για την ύπαρξη μου.

Επίσης, πρέπει υποχρεωτικά να έχω ασφάλεια ζωής. Για αυτό πληρώνω άλλα 250ε τον χρόνο.

Επίσης, όταν κινούμαι, πέρδομαι, και κάθε χρόνο πρέπει να δίνω άλλα 10ε για να εξετάζουν τα καυσαέρια μου.

Κάθε 2 χρόνια πρέπει επίσης να κάνω υποχρεωτικό τσεκ-απ το οποίο κοστίζει κάπου 100ε.

Αν ποτέ αποφασίσω να προχωρήσω για να πάω να δω την Ελλάδα, πρέπει να πληρώνω διόδια.

Το φαγητό μου κοστίζει 0.30ε το λίτρο, αλλά εγώ το πληρώνω 1,5ε γιατί τα υπόλοιπα είναι ειδικός φόρος του φαγητού μου.

Επειδή όμως δεν είμαι αυτό-κίνητο και χρειάζομαι και έναν δούλο να με κινεί, πρέπει να τρώει και αυτός για να μην πεθάνει.

Αυτός τρώει ένα κιλό ψωμί και ένα μπουκάλι γάλα την ημέρα. Αυτό του κοστίζει 1000ε τον χρόνο.

Αυτός είναι άνεργος και ανασφάλιστος και δεν κάνει ούτε τσεκ απ, αλλά το γεγονός ότι είναι ο δούλος μου τον επιβαρύνει φορολογικά με κάτι που λέγεται αντικειμενικό κριτήριο διαβίωσης.

Αυτός επίσης καπνίζει, και τα δικά του καυσαέρια μου στοιχίζουν πιο πολύ.

Καπνίζει 1 πακέτο την ημέρα που σημαίνει ότι πληρώνει 0.60ε για τα τσιγάρα και άλλα 3.40ε σαν φόρο καπνίσματος.

Αυτό σημαίνει ότι ο δούλος μου δίνει 1.200ε τον χρόνο φόρο καπνίσματος.

Αν οι μισοί Έλληνες δούλοι καπνίζουν, σημαίνει ότι η Ελλάδα βγάζει 5 δισ. τον χρόνο σαν φόρο καπνίσματος; Κοίτα να δεις….

Εγώ και ο δούλος μου λοιπόν στα 2 χρόνια πληρώνουμε περίπου 5.000 ευρώ μόνο για υπάρχουμε βαπτισμένοι, εγώ με την πινακίδα μου, αυτός με το ΑΦΜ, το ΑΜΚΑ και το ΑΔΤ του.

Τώρα δεν ξέρω αν έχει νόημα να σου πω την ιστορία που λέγεται «γειά σου πιτσιρίκο, είμαι ένα σπίτι», «είμαι ένα ασφαλιστικό ταμείο», «είμαι η σοσιαλδημοκρατία ως αντιστάθμισμα στο κομμουνισμό», «είμαι η ιδιοκτησία, ηλίθιε» και άλλα τέτοια.

Θα σου πω απλά ότι η ιδιοκτησία είναι μια τρομερά ηλίθια εφεύρεση και το μοναδικό πράγμα που μας ανήκει είναι η ζωή μας.

Και το ανώτερο αγαθό δεν είναι η ζωή, δεν είναι να είσαι ζωντανός.

Το μεγαλύτερο αγαθό είναι το πώς θα ζεις την ζωή σου.

Και το μεγαλύτερο έγκλημα δεν είναι η αφαίρεση ανθρώπινης ζωής. Είναι να μετατρέπεις την ζωή ανθρώπων σε βασανιστήριο. Είναι να ιδιωτικοποιείς την ζωή τους.

Αυτοκίνητοι είναι μόνο οι άνθρωποι και το μεγαλύτερο έγκλημα είναι να μετατρέπονται σε στάσιμοι δούλοι.

Δεν έχει κανένα νόημα να λες «δώστε μας πίσω την ζωή μας».

Πρώτα πρέπει να καταλάβεις σε ποιους την έχεις παραχωρήσει μόνος σου.

Να είσαι καλά

Βασίλης

(Αγαπητέ Βασίλη, ακριβώς όπως τα γράφεις. Πολλοί θα συμφωνήσουν, λίγοι είναι πρόθυμοι να απαρνηθούν την ιδιοκτησία τους. Λίγοι είναι αυτοί που αντιλαμβάνονται πως η ιδιοκτησία είναι φυλακή. Πολλοί μάλιστα την θεωρούν ελευθερία. Επειδή θέλουν να είναι δούλοι. Δούλοι του αυτοκινήτου, του σπιτιού, του εξοχικού και πάει λέγοντας. Εγώ που δεν έχω ιδιοκτησία -και αυτό είναι συνειδητή επιλογή-, σε αντιλαμβάνομαι. Άσε τους άλλους να λένε «αυτό είναι δικό μου, δεν θα μου το πάρεις». Σαν τρίχρονα. Να είσαι καλά, Βασίλη.)

H αναδημοσίευση των κειμένων του pitsirikos.net επιτρέπεται μόνο κατόπιν άδειας. Επικοινωνήστε στο pitsiriko@gmail.com.