Κι όμως, ίσως πρέπει να κρατήσουμε τον Τσίπρα

Αγαπητέ Πιτσιρίκο
Λοιπόν, η ουσία του πράγματος είναι πως το σύστημα ως τώρα είναι απλό και ξεκάθαρο χωρίς κανένα twist στο σενάριο. Εμείς εκλέγουμε την κυβέρνηση της αρεσκείας μας -όποια επιθυμούμε, ελεύθερα και δημοκρατικά- και από εκεί και πέρα αναλαμβάνει το καταστημένο ΕΕ-ΔΝΤ-Στουρναροτσολιάδων να «εξηγήσουν» στους νέους κυβερνήτες, είτε με το καλό είτε με το στανιό, πως η μοίρα της Ελλάδας είναι μια και δεν αλλάζει με εκλογές.

Μπορώ πλέον να φανταστώ και Κουτσούμπα (αρσενικό) και Μιχαλολιάκο πρωθυπουργό, να εξαγγέλλουν από τηλεοράσεως «την κρισιμότητα του προσεχούς Eurogroup για τη διασφάλιση της επόμενης δόσης και τη σταθεροποίηση του χρηματοπιστωτικού μας συστήματος».

Με άλλα λόγια, ας πάρουμε χαμπάρι πως κανένα κόμμα, όσο καλοπροαίρετο και ειλικρινές αν είναι, ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ να μας σώσει.

Είτε λέγεται ΛΑΕ, είτε ΑΝΤΑΡΣΥΑ, είτε Πλεύση Ελευθερίας είτε οτιδήποτε.

Δεν μιλάω καθόλου αρνητικά ή απαξιωτικά για τα παραδείγματα που ανέφερα.

Το αντίθετο, οι πολιτικές διαδρομές των ανθρώπων που τα απαρτίζουν είναι και γνωστές και πολύ σεβαστές.

Όπως άλλωστε ίσχυε και για ένα μεγάλο κομμάτι του ΣΥΡΙΖΑ.

Όμως, τελικά, δεν έχει σημασία αυτό, γιατί είναι το ίδιο το σύστημα της κοινοβουλευτικής δημοκρατίας στην Ελλάδα, που ξόφλησε.

Και ξόφλησε ακριβώς πέρσι τον Γενάρη, με την εκλογή του ΣΥΡΙΖΑ.

Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ δεν ήταν η δική μας τελευταία ευκαιρία, αλλά του συστήματος.

Και ήταν η τελευταία ευκαιρία του συστήματος για να χάψουμε το παραμύθι πως έχουμε δημοκρατία.

Και άρα ό,τι γίνεται, φέρει τη δική μας νομιμοποίηση.

«Ναι τον μεθύσαμε τον Ήλιο, Μάνο, τώρα τί γίνεται;» ο στίχος της Χαρούλας.

Ας έρθουμε τώρα στην ουσία.

Αντί να αυνανιζόμαστε πολιτικά, φαντασιωνόμενοι πρωτοσέλιδα για την ταπεινωτική πτώση «του προδότη του Τσίπρα», που βεβαίως μπορούμε να το πετύχουμε, όπως και με Σαμαρά και Βενιζέλο και Γιωργάκη…

Αντί να πέσουμε άλλη μια φορά στη λούμπα της εκτόνωσης της απωθημένης μας οργής με μια ακόμα διαδικασία εναλλαγής προσώπων, στην οποία θα εξαντλήσουμε άλλη μια φορά τις πολιτικές μας δυνάμεις για να φάμε στο τέλος μια από τα ίδια και ένα πέμπτο-έκτο-έβδομο Μνημόνιο, μήπως να γίνουμε εμείς το σύστημα;

Όχι, να μη φύγει ο Τσίπρας.

Τον θέλουμε τον Τσίπρα εδώ.

Αν είναι δυνατόν μάλιστα, σε μια οικουμενική με ευρύτατη πλειοψηφία στη βουλή, και ιδανικά με κορμό «μείζονος συνασπισμού» ΣΥΡΙΖΑ-ΝΔ.

Ας φέρουμε το μέχρι τώρα μοντέλο ανάποδα.

Αυτή τη φορά, ας καταστήσουμε εμείς σαφές, πως δεν έχει σημασία η εναλλαγή των προσώπων και των κομμάτων στην εξουσία, αφού αυτή η χώρα θα είναι πλέον μη-διαχειρίσιμη με τον τρόπο που ήξεραν ως τώρα.

Με κάθε μορφής μαζική αντίσταση, από απεργίες μέχρι φορολογική στάση πληρωμών -όπως τα έχεις περιγράψει εσύ στα κείμενά σου- ας μην ζητήσουμε αυτή τη φορά εκλογές.

Δεν έχει νόημα να ρίξουμε αυτή την κυβέρνηση. Θα βγει η επόμενη, σαν τα κεφάλια της λερναίας ύδρας.

Νόημα έχει ΑΥΤΗ την κυβέρνηση να την κάνουμε να γονατίσει

. ΑΥΤΗ η κυβέρνηση να πάει στο επόμενο Eurogroup, και στο επόμενο και στο μεθεπόμενο, και να αναφέρει την απόλυτη αποτυχία της να εφαρμόσει τις μνημονιακές της δεσμεύσεις.

ΑΥΤΗ την κυβέρνηση να την κάνουμε να φύγει κλοτσηδόν από το Ευρώ, ως εντελώς ανίκανη, έχοντας χάσει κάθε ίχνος διεθνούς «αξιοπιστίας».

Μας κάναν τις εθνικές μας εκλογές, που αποκτήσαμε με το αίμα δεκαετιών αγώνων, να μην έχουν το παραμικρό νόημα για μας.

Ωραία. Ας κάνουμε τώρα εμείς τις εθνικές μας εκλογές να μην έχουν το παραμικρό νόημα γι’ αυτούς.

Όχι στις εκλογές.

Όχι άλλη μια φορά να δώσουμε «τίμιο αγώνα», να βάλουμε στη Βουλή 2-3 ακόμα αριστερά αντιμνημονιακά σχήματα, με αντάλλαγμα να έχουν άλλοθι οι επόμενοι πως κυβερνούν τάχα με «φρέσκια» λαϊκή εντολή.

Θέλουμε τον Τσίπρα. Ναι, σοβαρά, τον θέλουμε. Στα τέσσερα χρόνια. Και στα τέσσερα.

Ενεργό μποϊκοτάζ σε κάθε απόπειρα εκλογών, και ειδικά πρόωρων, μέχρι να υπάρξουν οι στοιχειώδεις εγγυήσεις πως θα ξαναέχει νόημα η δημοκρατική διαδικασία.

Δ.

(Αγαπητέ φίλε, ενδιαφέρουσα η σκέψη σας. Φοβάμαι πως δεν είναι στο χέρι μας ούτε καν το πότε θα φύγει ο Τσίπρας. Ο Τσίπρας θα φύγει, όταν θα πάψει να τους είναι χρήσιμος. Όπως συνέβη με Παπανδρέου, Σαμαρά και άλλους. Δεν ξέρω τι θα κάνουν οι Έλληνες στις εκλογές αλλά εγώ έχω γράψει πως δεν θα ψηφίσω ποτέ ξανά, όσο η χώρα είναι προτεκτοράτο. Δεν έχουν κανένα νόημα οι εκλογές στα προτεκτοράτα. Ναι, χύθηκε αίμα για να έχουμε δικαίωμα να ψηφίζουμε αλλά το αίμα χύθηκε για να έχει νόημα η ψήφος μας, όχι για να είναι διακοσμητική. Αν οι εκλογές είναι διακοσμητικές -που είναι- η συνειδητή, υπεύθυνη και πατριωτική στάση είναι να απέχεις και να μη νομιμοποιείς με την ψήφο σου την απάτη. Αν και νομίζω πως οι εκλογές πάνε για κατάργηση στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Είναι περιττές. Να είστε καλά.)

H αναδημοσίευση των κειμένων του pitsirikos.net επιτρέπεται μόνο κατόπιν άδειας. Επικοινωνήστε στο pitsiriko@gmail.com.