Φθόνος

Γεια σου πιτσιρίκο,
Εντυπωσιακά τα επίπεδα ιντερνετικής χολής που συγκέντρωσε το “Τέλος” σου. Ο κάθε καθυστερημένος που αφενός μεν ορκίζονταν ότι δεν σε διαβάζει αφετέρου δε χάρηκε που επιτέλους σταματάς να γράφεις το πρώτο σε αναγνωσιμότητα blog του Ελλαδιστάν.

Γιατί ρε πατριώτη; Τι ζόρι τραβάς; Γιατί τόση αντίδραση και τόση υποκρισία για ένα άτομο που γράφει τις απόψεις του ελεύθερα σε ένα blog που δεν είσαι υποχρεωμένος να διαβάζεις;

Γιατί τόσος ΦΘΟΝΟΣ;

Η τελευταία ερώτηση κόλλησε και με έβαλε σε σκέψεις. Γιατί οι έλληνες φθονούν τόσο; Σίγουρα δεν είμαστε ο μόνος λαός με κόμπλεξ κατωτερότητας, αλλά πρέπει να είμαστε από τους λίγους λαούς που φθονούν τόσο!

Έκατσα και το έψαξα λίγο και βρήκα μια ικανοποιητική εξήγηση: το εξπρές της αγίας ελληνικής οικογένειας!

Το Ελλαδιστάν έχει χαμηλό λόγο διαζυγίων:γάμων -μαζί με Ιταλία, Ταϊλάνδη και Ιορδανία- που σημαίνει ότι το ποσοστό των ζευγαριών που μένουν παγιδευμένα στο μίζερο εξπρές της ελληνικής αγίας οικογένειας είναι αρκετά υψηλό.

Τα ζευγάρια αυτά αποφασίζουν να κάνουν παιδιά, είτε γιατί το επιβάλλει η κοινωνία, είτε γιατί έτσι θα γλιτώσουν και οι δύο από την παρουσία του άλλου, αφού θα έχουν την προσοχή τους στραμμένη στα παιδιά.

Φαντάσου τώρα τι συμβαίνει στην ψυχοσύνθεση ενός βρέφους όταν επιβιβαστεί στο ίδιο εξπρές και αρχίζει να αντιλαμβάνεται ότι η μάνα και ο πατέρας του δεν μπορούν να παρέχουν την ψυχική επαφή και προστασία που έχει ανάγκη, άλλα απεναντίας ζητάνε από αυτό να τους δώσει τα συναισθήματα — που δεν έχει αναπτύξει ακόμα– και την ψυχική επαφή που έχουν εκείνοι ανάγκη.

Αν κανείς μεγαλώσει στο εξπρές της αγίας ελληνικής οικογένειας, όπου οι γονείς κατά κανόνα σιχαίνονται ο ένας τον άλλο, το πρώτο που μαθαίνει είναι πώς να σιχαίνεται και να φθονεί οποιονδήποτε έχει ανάγκη!

Η ευγνωμοσύνη είναι το αντίπαλο δέος του φθόνου, αλλά για να μάθει κανείς ευγνωμοσύνη πρέπει πρώτα να λάβει απλόχερα και ανιδιοτελώς.

Τα παιδιά του εξπρές της αγίας ελληνικής οικογένειας λαμβάνουν υπό προϋποθέσεις και τους ζητείται να δώσουν πίσω πολύ περισσότερο από όσο έλαβαν.

Οι διαστάσεις αυτής της παθογένειας επεκτείνονται και στις ιδιαίτερες σχέσεις της μάνας που “ερωτεύεται” τον γιό ή του πατέρα που “τα φτιάχνει με την κόρη” και στις φυγόκεντρες σχέσεις μάνας-κόρης και πατέρα-γιού.

Χαρακώματα για την συνέχιση του πολέμου φθόνου που με τα χρόνια γίνεται μίσος.

Υπεραπλουστεύω βέβαια -μάλλον θα μου την πει ο Βασίλης ο Βόρειος-, σίγουρα τα πράγματα είναι πιο πολύπλοκα, αλλά οι γενικές διαστάσεις και παθογένεια νομίζω είναι αξιόπιστες.

Σύνοψη για τους ανυπόμονους: πιτσιρίκο, οι ψυχασθενείς σε φθονούν γιατί σε έχουν ανάγκη!

Φιλιά πολλά,

Φίλιππος

(Αγαπητέ Φίλιππε, η κατάρα του Έλληνα είναι ο φθόνος. Αυτό το έχω αντιληφθεί εδώ και δεκαετίες. Ο φθόνος είναι και ο κύριος λόγος δεν θα μπορούσαν ποτέ να κάνουν αυτό που έκαναν οι Ισλανδοί. Από την άλλη, εγώ δεν έχω κάτι για να το φθονήσει κάποιος άλλος. Δεν έχω αυτά που φθονούν συνήθως οι Έλληνες: πλούτη, ομορφιά, διασημότητα, δόξα. Μόνο ένα μπλογκ έχω. Κι αυτό μπορεί να το κάνει ο καθένας δωρεάν μέσα σε τρία λεπτά. Φίλιππε, χάρηκα πάρα πολύ για το “επιτέλους ο πιτσιρίκος βγάζει τον σκασμό”, που γράφτηκε από αριστερούς, φιλελέδες, δεξιούς, αναρχικούς, χρυσαυγίτες, όλους. Αυτό λέει περισσότερα για αυτούς παρά για εμένα. Ας ψαχτούν. Να ζεις σε προτεκτοράτο, να έχεις καταπιεί τα Μνημόνια και τις απάτες, να είσαι δούλος και να σε ενοχλεί ένας μπλόγκερ -που δεν επηρεάζει σε τίποτα τη ζωή σου, ούτε τον πληρώνεις, ούτε είσαι υποχρεωμένος να τον διαβάζεις-, κάποιο πρόβλημα έχεις. Ενδιαφέρον το σκεπτικό σου για την οικογένεια και τον φθόνο. Στην Ελλάδα η οικογένεια είναι συμμορία. Είχα την τύχη να μεγαλώσω με αγάπη, σε μια οικογένεια που δεν ήταν συμμορία. Πάντως, η οικογένεια με τη σημερινή μορφή της είναι εμπόδιο για την οποιαδήποτε κοινωνική αλλαγή. Σε όλο τον κόσμο. Νομίζω πως, για να μην φθονείς, χρειάζεται μια απλή σκέψη, την οποία έχω κάνει από μικρός: ό,τι και να κάνω, πάντα θα υπάρχει ένας πιο έξυπνος, πιο όμορφος, πιο ψηλός, πιο πλούσιος και πιο γαμάτος από εμένα. Οπότε, σταματάω τις συγκρίσεις με τους άλλους και κοιτάω να γίνω ο καλύτερος άνθρωπος που μπορώ εγώ. Όσο για τα διαδικτυακά σχόλια, πολύ Κατίνες οι Έλληνες. Και βέβαια, τρελαίνονται, όταν αυτοί ξεκατινιάζονται μαζί σου, κι εσύ δεν τους απαντάς ποτέ. Φρικάρουν. Και φυσικά, όπως είπε ο Σέρεν Κίρκεγκορ, “ο φθόνος είναι συντετριμμένος θαυμασμός”. Σοφή φράση. Και πολύ λογική εξήγηση. Βέβαια, να μην ξεχνάμε πως η αγάπη -που είναι πιο έντονη- δεν φωνάζει. Είναι εδώ η αγάπη. Την βλέπω και την νιώθω κάθε μέρα. Να είσαι καλά, Φίλιππε. Και να περνάς όμορφα μακριά από την Ελλάδα. Μακριά, μακριά.)

Το pitsirikos.net χρειάζεται τη βοήθειά σου

Στήριξε οικονομικά το pitsirikos.net, αν θεωρείς πως καλό είναι να υπάρχουν στην Ελλάδα και κάποιες φωνές που δεν δουλεύουν για τον Μαρινάκη, τον Αλαφούζο, τον Σαββίδη και τα άλλα παιδιά, οπότε μπορεί να διαβάσεις ή να ακούσεις κάτι διαφορετικό από αυτό που συμφέρει τους ολιγάρχες. Οι τρόποι στήριξης εδώ.

H αναδημοσίευση των κειμένων του pitsirikos.net επιτρέπεται μόνο κατόπιν άδειας. Επικοινωνήστε στο pitsiriko@gmail.com.