Αγάπη μου ωρομίσθια

Καλησπέρα φίλε πιτσιρίκο
Τον γνώρισα πριν τρια χρόνια, όταν ξεκίνησα να δουλεύω ωρομίσθια. Δεν τον είχα προσέξει και πολύ να σου πω την αλήθεια, αλλά θυμάμαι ακόμα το πρώτο βλέμμα, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι τότε τον ερωτεύτηκα και τέτοια κλισέ.

Έλα όμως που μετά από τρία χρόνια -αμάν κι αυτός, τόσα χρόνια τί έκανε;;;- ήρθε η χρονιά που θα κάναμε μαζί το μάθημα στην τάξη.

Κι έτσι, αρχίσαμε να γνωριζόμαστε.

Άρχισαν τα «κάτσε να μου κάνεις λίγο παρέα’, «έχω ώρα για το επόμενο μάθημα» και διάφορα τέτοια, πολύ απλά και όμορφα, χωρίς κάτι το γλοιώδες όπως κάτι τύποι που γυαλίζει το μάτι τους. Αυτουνού γυάλισε μετά, χαχα.

Καθόμουν κι εγώ και συζητούσαμε, χαλλλαρά, και περνούσαμε -τουλάχιστον εγώ, αλλά και αυτός όπως αποδείχτηκε μετά- ωραία, πραγματικά ωραία.

Είναι σημαντικό, φίλε πιτσιρίκο, να νιώθεις ότι με το σύντροφό σου μπορείς να κάνεις παρέα, να βγεις για καφέ π.χ. και να μην βαρεθείς ή να κάθεσαι σπίτι.

Και ξέρεις τί πρόσεξα; Θυμόταν αυτά που του έλεγα, με άκουγε δηλαδή, με παραξένεψε αυτό, ειδικά για άντρα -συγγνώμη κιόλας- και ακόμα ακούει!

Πώς έγινε η φάση τώρα (που λέει και η νεολαία).

Βρισκόμασταν μόνο σε κάποιες αγκαλιές, όχι ερωτικές ή να έχουμε βγει κάποιο ραντεβού, υπήρχε βέβαια η συμπάθεια σαν δύο φίλοι, ε εντάξει τον φανταζόμουν και σαν κάτι παραπάνω!

Τις Δευτέρες μέναμε μετά τα μαθήματα, μέχρι να κλείσει το σχολείο, μόνοι μας για κανένα τέταρτο το πολύ.

Μετά το Πάσχα, αφού δεν είχαμε συναντηθεί καθόλου και είχαμε μιλήσει μόνο στο fb, σε αυτό το τέταρτο της Δευτέρας -που μακάρι να ζήσουν όλοι ένα τέτοιο τέταρτο- γίνεται το μεγάλο πέσιμο που λέει και ο φίλος Κωστής.

Αφού θέλησε να με αγκαλιάσει γιατί με πεθύμησε, με άρπαξε και με φίλησε (!!!!!) και αυτό ήταν.

Φιληθήκαμε παθιασμένα και ακόμα φιλιόμαστε.

Ξεκινήσαμε σαν μαθητούδια αλλά ακόμα φιλιόμαστε.

Τώρα, με το νέο μισθολόγιο στους ωρομίσθιους, μειώθηκε ο μισθός, αλλά αυτό δεν έχει να κάνει με τον έρωτα· δεν ερωτεύεσαι μόνο όταν είσαι εξασφαλισμένος-ποτέ δεν είσαι έτσι κι αλλιώς.

(Παρακαλώ το παραπάνω να μη ληφθεί ως τα όργια μεταξύ καθηγητών σε σχολείο χαχαχα)

Νίνα

Υ.Γ. 1. Σωστή η συμβουλή που έδωσες στον Κωστή, μας αρέσει όντως πολύ να γελάμε!!!
Υ.Γ.2. Κάνε μια βουτιά και για μένα!!!

(Αγαπητή φίλη, στην Δευτέρα Γυμνασίου είχα ερωτευτεί -χωρίς ελπίδα- τη φιλόλογό μου. Ευαγγελίου την έλεγαν. Ελπίζω να είναι καλά. Αν διαβάζει, να ξέρει πως ο πιτσιρίκος ήταν ερωτευμένος μαζί της και ζήλευε -σχεδόν ήταν δυστυχισμένος- που την έβλεπε να συζητάει και να γελάει με τον μαθηματικό. Αυτό το λέω, για να ξέρετε πως κάποιοι μαθητές σας μπορεί να ζηλεύουν. Ανθρώπινο είναι. Να φιλιέστε. Ωραία είναι τα φιλιά. Τι ωραία που είναι τα φιλιά. Μόνο τα φιλιά μου αρέσουν. Εντάξει, και τα άλλα μου αρέσουν αλλά τα φιλιά πολύ όμορφα. Τώρα εσείς -που είστε καθηγητές- μπορείτε να παίζετε και ρόλους. Εσείς μπορείτε να κάνετε την μαθήτρια και ο καλός σας τον καθηγητή. Ή να κάνετε εσείς την καθηγήτρια και ο καλός σας τον μαθητή. Ή να κάνετε και οι δυο τους μαθητές και να σας δίνει το κουλούρι του, να παίζετε τον γιατρό ή να ρίχνετε και μπουγέλα ο ένας στον άλλον. Σας ζηλεύω που είστε ερωτευμένοι καθηγητές. Η πιο ωραία σχέση πρέπει να είναι ανάμεσα σε δυο καθηγητές. Λογικό είναι ο καλός σας να θυμάται αυτά που του λέτε. Του έχει μείνει συνήθεια από τους μαθητές που πρέπει να θυμάται τι λένε. Καλά, αστειεύομαι. Το κείμενο του Κωστή ήταν αλληγορικό αλλά εγώ το αγνόησα αυτό, για να δώσω μια αστεία απάντηση και να το νοστιμίσω λίγο, γιατί ο Κωστής πολύ βαρύς. Σας ευχαριστώ πολύ. Να είστε καλά.)

(Αγαπητές φίλες και αγαπητοί φίλοι, περιμένω τις ιστορίες με τους έρωτές σας. Έρωτες καλοκαιρινοί, έρωτες ξενιτεμένοι, έρωτες ξεχασμένοι, έρωτες φουντωμένοι, έρωτες γενικά.)

H αναδημοσίευση των κειμένων του pitsirikos.net επιτρέπεται μόνο κατόπιν άδειας. Επικοινωνήστε στο pitsiriko@gmail.com.