Τα χρόνια της αθωότητας έλαβαν πανηγυρικά τέλος

niceΚομπανιέρο Πιτσιρίκο,
Νέα τρομοκρατική επίθεση στην πόλη Νις της Γαλλίας, ανήμερα του εορτασμού της Ημέρας της Βαστίλης.

Οι νεκροί, σύμφωνα με τις τελευταίες πληροφορίες, είναι περισσότεροι από 80, αλλά αν φτάσαμε στο σημείο να μιλάμε πάλι για αριθμούς, καταλαβαίνει κανείς πόσο έχει απαξιωθεί η ανθρώπινη ζωή.

Φυσικά είναι νωπές ακόμα οι μνήμες από την προηγούμενη πολύνεκρη επίθεση στην ίδια χώρα και όσα συνέβησαν στο θέατρο Μπατακλάν της γαλλικής πρωτεύουσας -και όχι μόνο.

‘Εσπευσε και ο Τραμπ -αμέσως- να εκφράσει την κοσμοϊστορική εκτίμηση ότι οι επιθέσεις θα χειροτερέψουν, μαζί με δεκάδες άλλους ακροδεξιούς· λες και προσεύχονται για τέτοιες ευκαιρίες, άλλο λόγο να υπάρχουν εξάλλου δεν έχουν.

“We told you so”.

Τι λες ρε παιδί μου.

Και όταν συνέλθει καλά-καλά η Ευρώπη, θα αρχίσουν τα “Je suis Nice” και τα δριμύ κατηγορώ προς τους ηγέτες της Δύσης για την ισχνή αντιμετώπιση του ISIS.

Βγήκε και ο Ολάντ -που ήταν απασχολημένος τις τελευταίες βδομάδες να ψεκάζει διαδηλωτές- και υποσχέθηκε ότι θα χτυπήσει τους τρομοκράτες μέσα στο σπίτι τους· όλους μαζί, με τα παιδιά τους και τις οικογένειες τους, ως μέτρο πρόληψης μελλοντικών τρομοκρατικών επιθέσεων.

Ενώ παρέτεινε εκ νέου την κατάσταση έκτακτης ανάγκης στη Γαλλία, αναβάλλοντας την απόφαση του, λίγες ώρες πριν το μακελειό, για λήξη της στις 26 του μήνα.

Μάλιστα, είχε τονίσει όταν πήρε την απόφαση πως: “Δεν μπορούμε να επεκτείνουμε την κατάσταση έκτακτης ανάγκης στο διηνεκές, δεν θα είχε νόημα. Αυτό θα σήμαινε ότι δεν θα είμαστε μια δημοκρατία με κράτος δικαίου, το οποίο άπτεται όλων των συνθηκών και περιόδων.”

Είμαι σίγουρος ότι αυτή τη φορά θα δούμε και τη Λεπέν να υψώνει τη γροθιά της.

Ευκαιρία να διαδηλώσουν και οι Ευρωπαίοι πολίτες για το τέλος του φόβου και να ζητήσουν περισσότερη αστυνομοκρατία και λιγότερη τρομοκρατία.

Θα αρχίσουν και οι γραφικές κραυγές πολέμου.

Τι λέω, άρχισαν ήδη.

Ο Ολάντ υποσχέθηκε ότι “η Γαλλία θα εντείνει τη δράση της σε Συρία και Ιράκ.”

Φρανσουά, μην αφήσεις σπίτι για σπίτι, πάρκο για πάρκο, άμαχο για άμαχο.

Η καλύτερη θεραπεία είναι η πρόληψη.

Βομβαρδίστε τα μέχρι να μην μείνει τίποτα όρθιο.

Συγγνώμη, πώς ακριβώς αντιμετωπίζεις την τρομοκρατία, ξεκινώντας νέο κύκλο αίματος σε διαλυμένες -από τις αποικιοκρατικές μπότες της Δύσης- χώρες;

Επίσης, να υπενθυμίσω σε αυτούς τους γραφικούς που θα κουνάνε γαλλικές σημαίες ως φόρο τιμής, ότι δυο βδομάδες πριν σκοτώθηκαν περισσότεροι από 160 άνθρωποι στη Βαγδάτη από ανάλογες επιθέσεις του ISIS.

Τι;

Πρώτη φορά το ακούς;

Καλά, πώς δεν ασχολήθηκαν τα ΜΜΕ με αυτό;

Γιατί δεν έστειλε κανείς συλλυπητήρια και ηλίθια τιτιβίσματα για τους αδικοχαμένους Ιρακινούς;

Εκεί εντάξει, δεν πειράζει, γιατί στο Ιράκ, αν δεν προλάβεις να πας από βόμβα, είναι βέβαιο ότι θα πας από τις άθλιες συνθήκες διαβίωσης που έφερε η επέμβαση των ΗΠΑ στη χώρα, η οποία κατέχει μακράν το μεγαλύτερο ποσοστό παιδικής θνησιμότητας στον κόσμο.

‘Ασε που δεν είναι και Ευρώπη, λες και μόνο αυτή η ήπειρος κατοικείται από ανθρώπους.

Τι να βγει και να πει ο Τραμπ σ’ αυτή την περίπτωση;

‘Αμα είναι η Γαλλία, τρέχει πρώτος, αλλά για το Ιράκ τι να πει;

Ή ο Ολάντ για τη Συρία;

Το ίδιο συνέβη και την προηγούμενη φορά, όταν κανείς δεν ενδιαφέρθηκε για τα εκατοντάδες θύματα σε άλλη τρομοκρατική επίθεση στο Λίβανο και τη Συρία.

Είναι ξεκάθαρο πλέον και στον πιο ανίδεο, ότι η αξία της ζωής διαφέρει από χώρα σε χώρα και μάλλον μετριέται ανάλογα με το εθνικό νόμισμα.

Μα να βλέπεις τον υποψήφιο πρόεδρο των ΗΠΑ, να μιλάει για τρομακτική επίθεση;

‘Οχι, εκεί έχουμε φτάσει.

Σκεφτείτε το καλά, γιατί τα χρόνια της αθωότητας έλαβαν πανηγυρικά τέλος.

Και γι’ άλλη μια φορά δεν θα μιλήσει κανείς για το παγκόσμιο εμπόριο όπλων, τα παιχνίδια της Δύσης στη Μέση Ανατολή και την εκπαίδευση ή τον εξοπλισμό του ISIS από χώρες του ΝΑΤΟ, που είναι λίγο απασχολημένο αυτό τον καιρό να ορθώνει πυραυλική ασπίδα προστασίας απέναντι στη Ρωσία και να κυνηγάει μετανάστες στο Αιγαίο.

Την έχουμε όλοι πατήσει από τη στιγμή που επιτρέψαμε σε παρανοϊκούς ανθρώπους να τζογάρουν με τις ζωές μας.

Ξέρετε όλοι για ποιους μιλάμε.

Γραφειοκράτες και τεχνοκράτες και πλασιέ της παγκόσμιας βιομηχανίας όπλων που δεν το ‘χουν σε τίποτα να ισοπεδώνουν ολόκληρες χώρες όπως η Ουκρανία, η Συρία, η Γιουγκοσλαβία, το Ιράκ, το Αφγανιστάν, η Λιβύη, το Μάλι και μετά να καθησυχάζουν τους πολίτες τους σε κάθε τέτοιο τρομοκρατικό γεγονός που διασαλεύει την επίπλαστη ειρήνη της Ευρώπης.

Και βέβαια, οι Ευρωπαίοι συνεχίζουν να αποδεικνύουν ότι είναι μέρος του προβλήματος καθώς απαιτούν περισσότερη ασφάλεια, έστω και αν χαρίσουν την ελευθερία τους -τη δικιά τους ή των υπήκοων των χωρών που θα ισοπεδώσουν οι ηγέτες τους ως αντίποινα στη τρομοκρατία.

Για μένα το χειρότερο είναι ότι αρχίσαμε να συνηθίζουμε όλη αυτή την ασχήμια.

Βλέπω χιλιάδες ανθρώπους να αναρωτιούνται “πότε θα μπει ένα τέλος στο μίσος” χωρίς να κάνουν τίποτα και θέλω να τους πω, με όλο το σεβασμό, ότι αν δεν κουνηθούν από τις καρέκλες τους, τότε ποτέ.

‘Οσο “επιτρέπουν” ή αγνοούν τα παιχνίδια που παίζονται στις πλάτες της ανθρωπότητας, λυπάμαι, αλλά θα συνεχίζουν να ζουν τέτοιες καταστάσεις.

Πχ στις ΗΠΑ πεθαίνουν ή τραυματίζονται πάνω από 50.000 άτομα το χρόνο λόγω της χρήσης όπλων, ενώ στο γειτονικό Καναδά ούτε 500.

Αλλά επιμένει πολύς κόσμος να πιστεύει ότι το πρόβλημα δεν είναι τα όπλα, αλλά οτιδήποτε άλλο ή η πως είναι στη φύση του ανθρώπου (sic).

Αυτή τη στιγμή ζούμε σε έναν πλανήτη που δαπανά σχεδόν 5 τρισεκατομμύρια δολλάρια για όπλα κάθε χρόνο, τα περισσότερα από κάθε άλλη ανθρώπινη δραστηριότητα.

Μάλιστα, για φάρμακα δαπανούμε μόλις 1 τρισεκατομμύριο δολλάρια!

Τι είναι πιθανότερο να συμβαίνει σε έναν τέτοιο πλανήτη;

Να θεραπεύονται οι άνθρωποι ή να πέφτουν θύματα τρομοκρατικών επιθέσεων;

Ποιος πούλησε -γ@μώ το κέρατο μου- αέριο μουστάρδας και φώσφορο στους τζιχαντιστές;

Ποιος τους εκπαίδευσε στο Κατάρ, την Τουρκία και τη Σαουδική Αραβία για να πολεμήσουν στο συριακό εμφύλιο;

Ποιος μοιράζει βόμβες με το τσουβάλι στη Μέση Ανατολή;

Αυτή τη στιγμή ζούμε σε έναν πλανήτη που υπάρχουν περισσότερα όπλα απ’ ότι επιβατικά αυτοκίνητα και περιμένουμε να τελειώσει το μίσος έτσι απλά;

‘Εχει στηθεί μια ολόκληρη βιομηχανία γύρω απ’ όλο αυτό.

Και φυσικά, εξυπηρετεί τα συμφέροντα της παγκόσμιας ολιγαρχίας, καθώς πλημμυρίζει με φόβο τους υπηκόους της, οι οποίοι ανέχονται όλο και περισσότερο να κυκλοφορεί ο στρατός στους δρόμους για την …προστασία τους.

‘Ηδη ήταν σε κατάσταση έκτακτης ανάγκης η Γαλλία τη στιγμή του τρομοκρατικού χτυπήματος, αλλά τελικά δεν κατάφερε να εμποδίσει το δράστη.

Παρ’ όλα αυτά, θα την παρατείνει, λες και θα το λύσει έτσι.

Ο Μεσαίωνας συνεχίζει αμέριμνος την επέλαση του.

Τραγικό.

Την νύχτα του εορτασμού εκείνης της ημέρας, στις 14 Ιουλίου του 1789, που άνοιξε το δρόμο στην ανθρωπότητα για καλύτερες μέρες.

Της ημέρας που σηματοδότησε την αρχή του τέλους του Μεσαίωνα.

Τίποτα δεν έμαθε η ανθρωπότητα.

Αν δείτε εικόνες από τις πρωτεύουσες της Συρίας, του Ιράκ και του Αφγανιστάν από το 1970 -χωρίς να σημαίνει αυτό πως ήταν τέλειες- και πως έγιναν 50 χρόνια μετά λόγω του επεκτατισμού της Δύσης και της καθυστερημένης αντίληψης πως “πας μη δυτικός βάρβαρος”, θα καταλάβετε.

Συγκρίνετε τις χώρες αυτές με την πολύ ηπιότερη καταστροφή που συντελείται στην Ευρώπη τα τελευταία χρόνια.

Πώς η Ευρώπη γίνεται περισσότερο απάνθρωπη και λιγότερο δημοκρατική και πώς αναδύονται μέσα από τα χαλάσματα τα φαντάσματα του παρελθόντος και το μίσος, ο φασισμός.

Και θα έχετε πάρει μια γεύση με το τι συνέβη στη Μέση Ανατολή και πώς γεννήθηκε ο ISIS.

Η ανθρωπότητα, πάντως, δείχνει ανίκανη να εμποδίσει ενα μάτσο -κυριολεκτικά- παρανοϊκών ηγετών να την κυλίσει σε νέο γύρο αιματοχυσιών.

Ούτε εγώ θέλω να μιλήσω τόσο για τα θύματα, γιατί έτσι αποσιωπάς τα δεκάδες εγκλήματα που προηγήθηκαν και εκείνα που θα ακολουθήσουν.

Μην ξεχνάμε άλλωστε πως οι ΗΠΑ απάντησαν στους 2996 νεκρούς των Δίδυμων Πύργων, με πάνω από 2 εκατομμύρια νεκρούς σε Ιράκ και Αφγανιστάν -και συνεχίζουν.

Σταμάτησε μήπως η τρομοκρατία;

‘Οχι.

Τραγικό κιόλας να ανατρέπεις τον δικτάτορα Σαντάμ που εσύ η ίδια ανέβασες στην εξουσία.

Οι Δυτικοί όπλισαν περισσότερα χέρια και ουσιαστικά έκλεψαν τη ζωή εκατομμυρίων ανθρώπων που κάλλιστα θα αποτελέσουν τη δεξαμενή από την οποία θα αλιεύσουν τρομοκράτες στο μέλλον όλες αυτές οι οργανώσεις που απειλούν τη Δύση.

Και βέβαια οι Δυτικοί θα τρέξουν σαν τρελοί να τους πουλήσουν όπλα, γιατί στον έρωτα και στην μπίζνα όλα επιτρέπονται.

Αν ισχύει αυτό που ξεστομίζουν πολύ δυτικοί πολίτες ότι όποιος αφαιρεί ανθρώπινη ζωή είναι τρομοκράτης, τότε οι κυβερνήσεις τους είναι αυτή τη στιγμή στην κορυφή της λίστας.

‘Οσο παλαβό και αν ακούγεται, έχουμε σήμερα περισσότερους πολέμους απ’ ότι ποτέ άλλοτε στην παγκόσμια ιστορία.

Πολύ περισσότερες εχθροπραξίες απ’ ότι το 1939-1945.

65 εκατομμύρια άνθρωποι έχουν εκτοπιστεί από τις πατρίδες τους λόγω αυτών των πολέμων, περισσότεροι από ποτέ άλλοτε.

Μπροστά στα μάτια μας όλα.

Αλλά συνεχίζουμε να επιμένουμε ότι μπορεί να καταπολεμηθεί η τρομοκρατία με περισσότερους πολέμους, σαν αυτούς που την προκάλεσαν και την εξέθρεψαν.

Νέοι φαύλοι κύκλοι αίματος.

Η ελίτ νίπτει τας χείρας της.

Και όλοι αυτοί που θα ζητήσουν να σεβαστούμε τα θύματα της νέας επίθεσης, ας αναρωτηθούν λίγο τι είναι αυτά που λένε.

Ο σεβασμός προς τον συνάνθρωπο πρέπει να αποτείνεται, όταν είναι ακόμα εν ζωή.

Δεν υπάρχει μετά από ‘δω, λυπάμαι, οπότε για αυτούς τους 80+ ανθρώπους είναι πλέον πολύ αργά.

Δεν τους σεβαστήκαμε όταν έπρεπε, όπως και εκατομμύρια άλλους που θα χάσουν τη ζωή τους τους επόμενους μήνες από τρομοκρατικές επιθέσεις, ιάσιμες ασθένειες και τη φτώχεια.

Ας το σκεφτούμε κάποτε τι σημαίνει πραγματικά η ανθρώπινη ζωή, μήπως προχωρήσουμε κάποτε από τον βούρκο στον οποίο μας κόλλησε η ανθρώπινη απληστία· αυτή δεν κρύβεται άλλωστε πίσω από το εμπόριο όπλων;

Ξέρω… μην τα λέμε αυτά.

Αλλά δεν υπάρχει “καλύτερη” στιγμή να ειπωθεί η αλήθεια.

Μας θέλουν ενωμένους μπροστά στην απειλή της τρομοκρατίας, αλλά όταν ζητάμε δικαιοσύνη, ελευθερία, δημοκρατία και να φάμε, τότε κλείνουν τα αυτιά τους.

Ο πόλεμος κατά της τρομοκρατίας δεν είναι δικός μας.

Δεν μας αφορά.

Ειδικά αυτό, ξέρω, δεν πρέπει να το λέμε, αλλά να που το είπα.

Με εκτίμηση

Άρης

isisΥΓ1. ‘Εγραψα πάνω-κάτω τα ίδια στην επίθεση του περασμένου Νοεμβρίου, μόνο που αυτή τη φορά είμαι πιο απότομος. Ας παρεξηγηθούν όλα, δεν με νοιάζει. ‘Οχι πως έπρεπε απαραίτητα να γράψω κάτι. Παραθέτω πάλι τον ‘Οργουελ που τα λέει ολα: “Ο πόλεμος, θα φαίνεται ότι επιτυγχάνει την απαραίτητη καταστροφή, αλλά ότι την καταφέρνει με ένα ψυχολογικά αποδεκτό τρόπο. Κατ’ αρχάς, θα ήταν αρκετά απλό να σπαταλιέται το πλεόνασμα εργασίας του κόσμου, οικοδομώντας ναούς και πυραμίδες, σκάβοντας τρύπες και γεμίζοντάς τες ξανά ή ακόμα και παράγοντας τεράστιες ποσότητες εμπορευμάτων και, στη συνέχεια, βάζοντας φωτιά σε αυτές. Αλλά αυτό θα παρέχει μόνο την οικονομική και όχι τη συναισθηματική βάση για μια ιεραρχική κοινωνία. Ο πόλεμος διεξάγεται από κάθε διοικούσα ομάδα κατά των δικών της υπηκόων, και το αντικείμενο του πολέμου δεν είναι να πετύχει ή να αποτρέψει εδαφικές κατακτήσεις, αλλά το να διατηρήσει ανέπαφη τη δομή της κοινωνίας.”
ΥΓ2. Φώτο που ανέβασε αναγνώστης του μπλογκ στη σελίδα του πιτσιρίκου στο Facebook. Να ποιοι κοιμούνται στο ίδιο κρεβάτι με τους τρομοκράτες.

(Αγαπητέ Άρη, τα έγραψες -για μια ακόμα φορά- όλα. Άρη, χτες το βράδυ κοιμήθηκα σχετικά νωρίς γιατί ήμουν κουρασμένος. Μετά από μια ώρα ύπνου, ξύπνησα χωρίς λόγο -αν και είμαι ο άνθρωπος που δεν ξυπνάει με τίποτα- και έκανα το λάθος να ρίξω μια ματιά στο κινητό μου. Φυσικά, κοιμήθηκα ξανά αφού ξημέρωσε. Με κατάπιαν οι φριχτές ειδήσεις, τα φρικαλέα βίντεο και τα πολύ άσχημα συναισθήματα. Πάντως, έχω βελτιωθεί, γιατί μετά την επίθεση στο Παρίσι, έκανα εμετό, που είχα να κάνω από παιδί. Το πρωί σκέφτηκα πως θέλω να βάλω σε ένα σάκο πέντε ρούχα και να πάω σε ένα νησί της άγονης γραμμής. Να είμαι εκεί και να μην μαθαίνω τίποτα. Μετά σκέφτηκα πως αυτό δεν γίνεται τώρα για πολλούς λόγους. Με έχει πλακώσει η ματαιότητα. Όσο ο καπιταλισμός προοδεύει -γιατί προοδεύει, δεν περνάει κρίση-, όλο και πιο μάταια μου φαίνονται όλα. Θα μου πεις γιατί -μετά από ένα ακόμα φρικτό γεγονός- σου γράφω τι σκέφτομαι και τι νιώθω εγώ. Γιατί νομίζω πως δεν είμαι ο μόνος που νιώθει έτσι. Και θεωρώ πως δεν είναι καθόλου έξυπνο να κάνουν κόλαση τη ζωή στη γη, γιατί όλο και λιγότεροι άνθρωποι φοβούνται την κόλαση. Κι αυτό τους κάνει απρόβλεπτους και επικίνδυνους. Δηλαδή, είμαστε στη φάση που θα πρέπει να αποφεύγουμε τους άλλους ανθρώπους, για να μην μας κάνουν κακό. Μετά σκέφτομαι πως η ανθρωπότητα θα δει την αποτυχία της και θα αντιδράσει. Αλλά μπορεί και να μην αντιδράσει. Σύντομα τουλάχιστον, γιατί κάποτε θα αντιδράσει, δεν μπορεί. Μετά σκέφτομαι τον δολοφόνο του Λένον, που τον σκότωσε για να γίνει διάσημος. Πώς το παλεύεις αυτό; Δεν παλεύεται. Πώς το παλεύεις με όλους αυτούς που δεν αγαπάνε τη ζωή και δεν αγαπάνε τίποτα και κανέναν; Σταματάω εδώ γιατί μπορώ να γράφω για ώρες, σε παραλήρημα, χωρίς να βγαίνει νόημα. Να είσαι καλά, Άρη.)

Το pitsirikos.net χρειάζεται τη βοήθειά σου

Στήριξε οικονομικά το pitsirikos.net, αν θεωρείς πως καλό είναι να υπάρχουν στην Ελλάδα και κάποιες φωνές που δεν δουλεύουν για τον Μαρινάκη, τον Αλαφούζο, τον Σαββίδη και τα άλλα παιδιά, οπότε μπορεί να διαβάσεις ή να ακούσεις κάτι διαφορετικό από αυτό που συμφέρει τους ολιγάρχες. Οι τρόποι στήριξης εδώ.

H αναδημοσίευση των κειμένων του pitsirikos.net επιτρέπεται μόνο κατόπιν άδειας. Επικοινωνήστε στο pitsiriko@gmail.com.