Άνεργος άνδρας στην Ελλάδα του 2016

Αγαπητέ πιτσιρίκο γεια σου.
Είμαι εδώ και μερικούς μήνες άνεργος και, όπως εκατοντάδες χιλιάδες κόσμος, ζω κάτω από δύσκολες συνθήκες την καθημερινότητά του. Είμαι επίσης και διαζευγμένος, και καταβάλλω κάθε μήνα 330 ευρώ για διατροφή.

Ακούγοντας λοιπόν και διαβάζοντας για τον ΕΝΦΙΑ που έρχεται –και θέλοντας να μάθω και να είμαι προετοιμασμένος για το τι θα κάνω και πώς θα αντιμετωπίσω αυτό το χαράτσι-, επισκέφθηκα την Εφορία της περιοχής μου, για να ρωτήσω κάποιον αρμόδιο να μου πει και να με κατευθύνει για το τι μπορώ να κάνω και αν προβλέπεται κάτι από κάποιον νόμο, για εκείνους που πραγματικά και αποδεδειγμένα δεν τους βγαίνουν τα χρήματα όχι για να πληρώνουν χαράτσια αλλά ούτε για να φάνε.

Βρήκα λοιπόν τον προϊστάμενο και τον ρώτησα αν προβλέπεται κάποια απαλλαγή ή κάποια μείωση για εμένα –και για χιλιάδες ακόμα ανθρώπους- που από το ταμείο ανεργίας παίρνω 360 ευρώ• τα 330 ευρώ τα δίνω για διατροφή και μου μένουν 30 ευρώ για να βγάλω τον μήνα• αυτό δεν γίνεται παρά μόνο με θαύμα και ας μην το συζητήσουμε παραπέρα.

Ο προϊστάμενος, με μεγάλη κατανόηση, κουνώντας το κεφάλι του συγκαταβατικά και δείχνοντάς μου τον προβληματισμό του, μου είπε «κύριε, έχετε απόλυτο δίκιο αλλά, μέχρι στιγμής, δεν προβλέπεται τίποτα και καμία απαλλαγή για κανέναν. Θα περιμένετε να σας έρθει το χαρτί και θα πάτε στο λογιστή σας να κάνετε ρύθμιση σε πολλές μικρές δόσεις.».

Του απαντώ πως εγώ, όμως, δεν μπορώ να δίνω ούτε δυο ευρώ τον μήνα διότι πολύ απλά δεν τα έχω.

«Ναι» μου λέει, «έχετε δίκιο, αλλά δεν υπάρχει κάτι άλλο. Υπάρχει μια μείωση μόνο αν το ετήσιο εισόδημά σας είναι κάτω από 9 χιλιάδες ευρώ».

Μπήκε λοιπόν ο καλός κύριος προϊστάμενος στον υπολογιστή και είδαμε ότι το εισόδημά μου ήταν 9.681 ευρώ –μέχρι τότε που εργαζόμουν- και ισχύει για το προηγούμενο έτος, οπότε δεν δικαιούμαι τη μείωση τώρα, αν και από τον περασμένο Φεβρουάριο είμαι άνεργος.

Δυστυχώς κύριε, μου λέει, αυτά ισχύουν ως τώρα και έτσι φτάσαμε σε αδιέξοδο.

Ευχαρίστησα τον κύριο προϊστάμενο και έφυγα αγχωμένος, σκασμένος και μην ξέροντας τι να κάνω.

Είμαι μεγάλο παιδί και εργάζομαι πάνω από 30 χρόνια.

Όπου κι αν έχω κοιτάξει για δουλειά, η ηλικία μου είναι ανασταλτικός παράγοντας και μου το «δείχνουν» όλοι.

Εμείς λοιπόν, τα μεγάλα παιδιά που είχαμε την ατυχία να βρεθούμε εκτός εργασίας σε αυτήν την ηλικία, αλλά και νεότεροι. Ειδικά, όμως, εμείς.

Τα πράγματα είναι τρομακτικά δύσκολα σε όλους τους τομείς και δεν υπάρχει έστω μια προφύλαξη από το κράτος για αυτούς που πραγματικά την χρειάζονται.

Αλλά να μου πεις, αφού δεν υπάρχει κράτος.

Ευχαριστώ.

Θ.

(Αγαπητέ φίλε, κράτος υπάρχει μόνο για να μαζεύει φόρους αλλά εγώ απορώ γιατί οι Έλληνες συνεχίζουν να πληρώνουν φόρους, αφού τα χρήματα από την φορολογία δεν επιστρέφουν σε αυτούς και η χώρα διαλύεται –σε Παιδεία, Υγεία κλπ- μέρα με τη μέρα, ενώ οι Έλληνες την εγκαταλείπουν. Είναι τρομερό αυτό που συμβαίνει σήμερα στην Ελλάδα με τους μεγαλύτερους σε ηλικία που απολύονται, για να προσληφθούν νεότεροι, ως σκλάβοι, και μετά δεν μπορούν να βρουν δουλειά. Αγαπητέ φίλε, αν και εσείς δεν το γράψατε, εγώ ξέρω πως έχετε τρία παιδιά –τα δυο ανήλικα-, οπότε θα παρακαλέσω τους φίλους αναγνώστες να με ενημερώσουν αν κάποιος από αυτούς χρειάζεται έναν εργαζόμενο. Αν κάποιος φίλος αναγνώστης μπορεί να δώσει δουλειά στον φίλο μας τον Θ., ή αν γνωρίζει για κάποια δουλειά, ας μου γράψει στο pitsiriko@gmail.com . Αγαπητέ φίλε, έχω τα στοιχεία σας και θα σας ενημερώσω. Σας ευχαριστώ που μου γράψατε αυτό που σας συμβαίνει -και συμβαίνει και σε χιλιάδες άλλους- γιατί ώρες ώρες έχω την εντύπωση πως όλοι συζητάμε περί ανέμων και υδάτων, ενώ γύρω μας πέφτουν κορμιά. Να είστε καλά. Την αγάπη μου. Όλα καλά θα πάνε.)

H αναδημοσίευση των κειμένων του pitsirikos.net επιτρέπεται μόνο κατόπιν άδειας. Επικοινωνήστε στο pitsiriko@gmail.com.