Ένας πιτσιρίκος ακόμα

mwgioΠιτσιρίκο, γεια σου!
Πριν 4-5 μήνες σου είχα ξαναγράψει, τότε που είχα δει το τέλειο ουράνιο τόξο μαζί με την κόρη μου, και το γιο μου στην κοιλιά. Τώρα ο γιος μου ετοιμάζεται να βγει, τις επόμενες μέρες, αν όχι τις επόμενες ώρες.

Σου γράφω πάλι, γιατί θέλω κάτι να πω στον κόσμο, κι εσένα σε διαβάζουν
πολλοί.

Θέλω κάτι να πω στους ανθρώπους, πριν σας παραδώσω το γιο μου.

Όσο τον έχω ακόμα στην κοιλιά, είναι μόνο δικός μου, κι είμαι εγώ υπεύθυνη για τον κόσμο του, για όλο του το σύμπαν.

Μόλις βγει, είστε όλοι υπεύθυνοι γι’ αυτόν, για τον κόσμο μέσα στον οποίο θα ζήσει.

Είστε όλοι υπεύθυνοι, ένας – ένας και όλοι μαζί, για τον κόσμο που θα ζήσει κάθε παιδί που γεννιέται.

Είστε όλοι υπεύθυνοι, ένας-ένας και όλοι μαζί, για τον κόσμο που θα συναντήσει το δικό μου παιδί.

Σας παρακαλώ, κάντε αυτόν τον κόσμο λίγο καλύτερο. Με όποιο τρόπο μπορείτε.

Με μικρά πράγματα, με μεγάλα πράγματα, με γλυκά πράγματα, με αληθινά
πράγματα…

Κάντε αυτόν τον κόσμο λίγο καλύτερο, για τον δικό μου πιτσιρίκο, για όλους τους πιτσιρίκους του κόσμου τούτου.

Ευχαριστώ

Καλημέρα!

Έφη

Υ.Γ.1. Mε την καρπουζοκοιλιά έχασα την ευκαιρία να σου στείλω τις πατούσες μου από κάποια παραλία, κι έχασα και την ευκαιρία να σου γράψω κάτι για τον έρωτα, γιατί το μυαλό μου ήταν αλλού. Σου στέλνω αυτή τη φωτό λοιπόν, παρμένη 3 μήνες πριν, που είναι και πατουσάκια και έρωτας μαζί. Ελπίζω να σε καλύπτω…
Υ.Γ.2 Tότε, θυμάμαι, μου ευχήθηκες «μ’ έναν πόνο», κι εγώ η τρελή σκεφτόμουν «γιατί με πόνο, ρε φίλε, έστω κι έναν; Με κανέναν δεν γίνεται;». Έχω να σου πω ότι δε γίνεται με κανέναν, ούτε καν με έναν, κι αυτή η ευχή είναι πολύ γλυκιά, αλλά δεν στέκει. Δε μπορεί να γεννηθεί ο άνθρωπος χωρίς πόνο, κι ο γιος μου δεν αποτελεί εξαίρεση. Εντάξει λοιπόν, θα πονέσω εγώ και θα τον φέρω στον κόσμο σας, στον κόσμο μας. Αλλά σας παρακαλώ, κάντε τον λίγο καλύτερο…

(Αγαπητή Έφη, όλα τα παιδιά του κόσμου είναι παιδιά μας. Κι όλοι οι άνθρωποι είναι αδέρφια μας. Πολύ όμορφο αυτό που έγραψες. Από τη μεριά μου, κάνω ό,τι περνάει από το χέρι μου για να ζήσει ο γιος σου σε έναν καλύτερο κόσμο. Έφη, ζωή χωρίς πόνο δεν είναι ζωή. Καλή λευτεριά! Και γιατί λέμε “καλή λευτεριά” στις γυναίκες που περιμένουν παιδί; Γιατί για να ελευθερωθείς, πρέπει πρώτα να εγκυμονήσεις. Αυτό είναι που δεν καταλαβαίνουν οι περισσότεροι άνθρωποι. Έφη, την αγάπη μου.)

Το pitsirikos.net χρειάζεται τη βοήθειά σου

Στήριξε οικονομικά το pitsirikos.net, αν θεωρείς πως καλό είναι να υπάρχουν στην Ελλάδα και κάποιες φωνές που δεν δουλεύουν για τον Μαρινάκη, τον Αλαφούζο, τον Σαββίδη και τα άλλα παιδιά, οπότε μπορεί να διαβάσεις ή να ακούσεις κάτι διαφορετικό από αυτό που συμφέρει τους ολιγάρχες. Οι τρόποι στήριξης εδώ.

H αναδημοσίευση των κειμένων του pitsirikos.net επιτρέπεται μόνο κατόπιν άδειας. Επικοινωνήστε στο pitsiriko@gmail.com.