Εκεί είναι οι γυναίκες

Φίλτατε Πιτσιρίκο,
Όρίστε μια πιθανή απάντηση στο ερώτημά σου «Πού είναι οι γυναίκες;», που την είχα πρόχειρη στο κεφάλι μου.

Κάποτε, χαμένος στα βάθη των χιλιετιών, ένας πρωτόγονος αρσενικός πρόγονός μας, είχε ήδη αποκτήσει συνείδηση του εαυτού του.

Γεγονός που τον διαχώρισε από τα υπόλοιπα ζώα της στέπας του.

Και μέσα στα σκοτάδια της σπηλιάς του, συνειδητοποίησε επίσης, ότι έπαιζε και αυτός ενεργό ρόλο στη δημιουργία της ζωής.

Και από τότε, πρέπει να απαντάται το προαιώνιο ερώτημα «τίνος είναι βρε γυναίκα τα παιδιά;».

Και από τότε ο κόσμος πήγε κατά διαβόλου.

Ανά τους αιώνες, σχεδόν σε όλα τα μήκη και πλάτη της γης, σε θρησκείες και πολιτικά συστήματα, λειτουργεί ένα σύστημα αξιών για τους άνδρες και ένα εντελώς διαφορετικό σύστημα για τις γυναίκες.

Αυτό που θεωρείται αμάρτημα, άξιο τιμωρίας για τη γυναίκα, μπορεί να συγχωρεθεί για τον άνδρα, με ένα κλείσιμο του ματιού.

Από κάποιον άλλο άνδρα.

Αυτόν που θέτει τους κανόνες, στην πατριαρχική κοινωνία.

Αυτόν τον ίδιο, που έχει τοποθετήσει έναν άλλο, σεβάσμιο μα τρομερό άνδρα στους αιθέρες, ο οποίος τιμωρεί ή συγχωρεί κατά βούληση.

Για την ακρίβεια, κατά βούληση του επίγειου άνδρα.

Γιατί τον επουράνιο άνδρα, τον έχουν δει κάτι άλλοι άνδρες. Πατριάρχες ή κάτι τέτοιο τους έλεγαν.

Η αξία της γυναίκας έγκειται στην αγνότητα και την παρθενία της και η παρέκκλιση οδηγεί στην Κόλαση, η οποία, συχνά, προηγείται του θανάτου.

Αντίθετα, η υπόσχεση της ανταμοιβής του άνδρα στο επέκεινα, για την επίγεια βαρβαρότητα και τον ιμπεριαλισμό, είναι ο Παράδεισος.

Έτσι λέει ο άνδρας εκεί πάνω και ονόμασέ τον όπως θέλεις.

Βασική έγνοια κάθε απολυταρχικού καθεστώτος, είναι η τοποθέτηση της γυναίκας σε κατ’ οίκον περιορισμό και σε καθήκοντα που δεν ξεπερνούν την ανατροφή υπάκουων στρατιωτών και την ικανοποίηση των αναγκών του ανδρικού πληθυσμού.

Η προσωπικότητα της γυναίκας καταπνίγεται από έναν πυκνό ιστό θρησκευτικών περιορισμών, κοινωνικών συμβάσεων και κακοποίησης, σωματικής ή ψυχολογικής.

Και όταν – μ’ αύτά και μ’ αυτά – αποσυνδεθεί επιτυχώς η ευχαρίστηση της συνουσίας, από την πράξη της συνουσίας, τότε η γυναίκα δεν έχει άλλο λόγο να αποζητά την πράξη, πέραν της αναπαραγωγής.

Όταν δε η αναπαραγωγή -το πιο φυσιολογικό πράγμα στον πλανήτη και βασικό για τη διαιώνιση του είδους, υποθέτω ότι γι’ αυτό έχει συνδυαστεί βιολογικά τόσο επιτυχημένα με την ευχαρίστηση-, συσκευάζεται με το πολύχρωμο περιτύλιγμα της προσωπικής «ολοκλήρωσής» της, τότε και το μέλλον της επόμενης γενιάς έχει ήδη προδιαγραφεί.

Εκεί είναι οι γυναίκες.

Π.

(Αγαπητή φίλη, σας ευχαριστώ για το πολύ όμορφο κείμενό σας. Πιστεύω πως οι γυναίκες θα κάνουν τον κόσμο πιο όμορφο και πιο ανθρώπινο. Δεν γράφω περισσότερα, γιατί υπάρχουν και γυναίκες-Ταλιμπάν, που μου τρώνε τη ζωή, κάνοντας κάθε φορά πως δεν καταλαβαίνουν τι γράφω. Βέβαια, μπορεί να μην φταίνε αυτές αλλά η Πατριαρχία. Να είστε καλά. Την αγάπη μου.)

H αναδημοσίευση των κειμένων του pitsirikos.net επιτρέπεται μόνο κατόπιν άδειας. Επικοινωνήστε στο pitsiriko@gmail.com.