Η Ελλάδα ως ανάμνηση

Γεια σου πιτσιρίκο
Η Ελλάδα πλέον δεν υπάρχει.
Είναι μία χώρα που υπήρξε κάποτε και χάθηκε με το πέρασμα των χρόνων. Κάτι σαν τη Περσία. Δεν υπάρχει Περσία, ούτε Πέρσες, όπως δεν υπάρχει Ελλάδα κι Έλληνες. Υπάρχουν απλά κάποιοι που δηλώνουν απόγονοι.

Το διαζύγιο, εγώ, το πήρα πέρυσι το Σεπτέμβρη, όταν οι κάτοικοι αυτής της χώρας επανεξέλεξαν τον προδότη. Γι αυτό κιόλας ενώ σε διαβάζω καθημερινά, δεν εμφανίζομαι συχνά.

Βέβαια, το «προδότης» ελέγχεται, Δεν μπορείς να αποκαλείς κάποιον προδότη ο οποίος είναι εκλεγμένος από το λαό. Αν είναι κάποιος προδότης, είναι οι πρώην συμπολίτες μου.

Δυστυχώς, ο χωρισμός ήταν άσχημος. Τόσο άσχημος, που δεν σου μένουν οι ευχάριστες αναμνήσεις. Μόνο δυστυχία, θυμός και αγανάκτηση.

Επισκέπτομαι την Ελλάδα για να βλέπω ανθρώπους που αγαπάω. Εάν δεν υπήρχαν αυτοί, δε νομίζω να ξαναπάταγα το πόδι μου.

Θα έβγαζα φωτογραφίες με τις πατούσες μου σε άλλα μέρη.

Είδα χθες και το ντοκυμαντέρ του Paul Mason «This is a coup» και βούρκωσα. Βούρκωσα βλέποντας το Τζίφρα να ανακοινώνει το δημοψήφισμα.

Τόσο ψεύτικα όλα και εμείς τόσο τυφλοί από αγάπη.

Πώς να συνεχίσεις να αγαπάς όταν κάποιος είναι τόσο ψεύτης; Και δεν αναφέρομαι στον Τζίφρα φυσικά.

Ψεύτικη χώρα, ψεύτικος λαός.

Και να δεις, που θα τα φέρει έτσι ο τροχός και η καριόλα θα γυρίσει σε εμάς, να μας ζητάει να τη δεχθούμε πίσω και να τη συγχωρήσουμε.

Όχι μωρή πoυτάνα, πλέον είναι αργά.

Τώρα που φτιάξαμε τη ζωή μας, πίσω δε γυρνάμε.

Μόνο την εκμετάλλευση αξίζεις κι αυτή θα πάρεις.

Γιώργος από Γερμανία

(Αγαπητέ Γιώργο, δεν κρύβεται η καψούρα σου για την Ελλάδα. Είναι όλη αυτή η αγάπη που μεταμφιέζεται σε μίσος, όταν η γκόμενα μας φτύσει. Γιώργο, την προηγούμενη φορά που μου έγραψες, αναρωτιόσουν τι κάνεις στην Γερμανία και γιατί δεν είσαι στην Ελλάδα. Γιώργο, μπορεί να είναι όπως τα γράφεις αλλά είμαστε ακόμα ζωντανοί και οφείλουμε να το παλέψουμε. Και για τη χώρα μας και για τους εαυτούς μας. Δεν είναι αργά, αργά θα είναι -για εμάς τουλάχιστον- όταν δεν θα ζούμε πια. Μπορεί η Ελλάδα να χαθεί αλλά δεν χάθηκε ακόμα. Είναι στο χέρι των Ελλήνων. Αν αντιδράσουν και αντεπιτεθούν, θα απελευθερώσουν τη χώρα τους. Γιώργο, η Ελλάδα δεν υπήρχε ποτέ. Μια φαντασίωση ήταν. Αλλά μπορούμε να την κάνουμε να υπάρξει. Να είσαι καλά, Γιώργο. Και να διαβάσεις το επόμενο κείμενο που θα ανεβάσω. Από έναν άλλον Γιώργο. Από έναν άλλον μετανάστη.)

H αναδημοσίευση των κειμένων του pitsirikos.net επιτρέπεται μόνο κατόπιν άδειας. Επικοινωνήστε στο pitsiriko@gmail.com.