Η ελπίδα έκανε like στο Facebook

Social MediaΦίλε Πιτσιρίκο, μέσα στις επόμενες ημέρες ο κάθε ραγιάς θα λάβει το σημείωμα με το ποσό του ΕΝΦΙΑ που πρέπει να πληρώσει για να μειωθεί το χρέος στους δανειστές της χώρας.

Μια καλή ευκαιρία λοιπόν να θυμηθούν οι ΣυριζαιοΠασόκοι όλα όσα ο Τζίφρας τους είχε τάξει πριν την ανάληψη της «εξουσίας» -της κουτάλας δηλαδή αφού η εξουσία ασκείται κατευθείαν από το Βερολίνο και τις Βρυξέλες– τον Γενάρη του 2015.

Τότε που μίλαγε για «κατάργηση του ΕΝΦΙΑ», «για διαγραφή τουλάχιστον του 50% από το εξωτερικό χρέος», «την επιστροφή του κατώτατου μισθού στα 751 ευρώ», «την επαναχορήγηση της 13ης σύνταξης», «την προστασία της δημόσιας περιουσίας», «το τσάκισμα των ολιγαρχών», κλπ, κλπ.

Μαζί με όλον τον θίασο ανέβηκε στο πάλκο και μοίρασε «αξιοπρέπεια» και μπόλικο σανό στο πόπολο.

Το τι έκανε είναι πια σε όλους γνωστό και δεν νομίζω ότι χρειάζεται να το επαναλαμβάνουμε συνεχώς.

Το μόνο που ίσως αξίζει να θυμίσω στους ΣυριζοΠασόκους λεβεντομαλάκες υποστηρικτές της ΠΔΦΑ είναι πως ο ΣΥΡΙΖΑ έβγαλε από την φυλακή τον νεοναζί δολοφόνο του Παύλου Φύσσα.

Μονάχα για αυτό θα έπρεπε να είχαν κρυφτεί βαθιά μέσα στην γη από την ντροπή. Από την ντροπή που θα ένιωθαν αν είχαν λιγάκι τσίπα.

Έχουν όμως Τσίπρα που τα αλέθει όλα και τα καταπίνει όλα.

Άλλωστε, από τα παλιά χρόνια οι περισσότεροι «αριστεροί» στην Ελλάδα είχαν μάθει να ξεπλένουν την κάθε τους βρωμιά στην αριστερή κολυμβήθρα του Σιλωάμ.

Δυο, τρία τσιτάτα από την εργαλειοθήκη των δύσμοιρων θεωρητικών του Μαρξισμού-Λενινισμού και μπόλικη δόση αμοραλισμού και φασιστικού τυχοδιωκτισμού και βαφτιζόταν η μεγαλύτερη προδοσία σε ύψιστης σημασίας τακτικός επαναστατικός ελιγμός.

Όταν πριν από 200 περίπου χρόνια ξεκίνησε η επανάσταση ενάντια στην τότε Οθωμανική αυτοκρατορία, οι μορφωμένοι μέσα στις τάξεις των εξεγερμένων σπανίζανε.

Δεν θέλει και σπουδαία μελέτη της ιστορίας για να καταλάβει κάποιος ότι όλα τα κακά και τα κουσούρια του έθνους ήταν και τότε εκεί ζωντανά και επικίνδυνα, όπως και τώρα.

Τότε όμως δεν υπήρχε η νοοτροπία του «άκυρου» που τόσο εύστοχα περιέγραψες στο προηγούμενο κείμενο σου.

Τότε -κι αργότερα φυσικά- την νέα γενιά την έφτιαχναν οι περιστάσεις και τα εμπόδια της ζωής και της ζοφερής πραγματικότητας που έπρεπε με κάποιο να αντιμετωπιστεί και ει δυνατόν να ξεπεραστεί.

Τώρα η προηγούμενη και προ-προηγούμενη γενιά του «δώσε και εμένα μπάρμπα», των περήφανων και μεγαλωμένων με δανεικά Μενουμευρώπηδων, η γενιά των Πασόκων δηλαδή, εκπαιδεύει και διαπαιδαγωγεί, συνεχίζοντας την αποτυχημένη συνταγή του «χρυσόψαρου μέσα στην γυάλα» την νέα γενιά-ελπίδα για ένα καλύτερο μέλλον.

Την «ελπίδα» που σταυροκοπιέται μέσα στα λεωφορεία κάθε φορά που περνάει μπροστά από μια εκκλησία, που πιστεύει στο υπερφυσικό «θαύμα» της σωτηρίας, που θεωρεί πως «οι ουρανοί είναι –δικαιωματικά– δικοί μας» όπως και ο καφές μαζί με το δωρεάν wifi στην πλατεία και η «φιλία» στο FB.

Σήμερα οι γιαγιάδες, και όποιοι άλλοι κλίνονται και έχουν την κατάληξη -αδες και – άρες, συνεχίζουν την διαπαιδαγώγηση της «γυάλας».

Όμως, η γυάλα έσπασε και δεν υπάρχει πια.

Τα παραμύθια και τα σταυροκοπήματα είναι είτε η πολυτέλεια των εντελώς βολεμένων ηλιθίων, είτε ο τελευταίος σπασμός των εντελώς τελειωμένων.

Βέβαια, κάποιοι θα αγανακτήσουν με όλα αυτά και οργισμένα θα ρωτήσουν:

«Και τι να κάνουν επιτέλους οι νέοι στην Ελλάδα, να φύγουν όπως εσύ;».

Όμως, εγώ δεν έφυγα όταν ήμουν νέος, οπότε δεν μπορώ –ή δεν δικαιούμαι– να προτείνω για τους άλλους την λύση που επέλεξα για τον εαυτό μου.

Πιστεύω, όμως, ότι οι νέοι σήμερα στην Ελλάδα τρία πράγματα θα έπρεπε να κάνουν:

Να αρχίσουν να σκέφτονται μόνοι τους.

Να μην παίρνουν τoις μετρητοίς και να πάψουν επιτέλους να ακούνε τα παραμύθια των «γιαγιάδων» τους.

Και φυσικά, να σταματήσουν να ελπίζουν ηλιθιωδώς.

Η ελπίδα πως κάτι αυτόματα θα αλλάξει προς το καλύτερο καθηλώνει τον άνθρωπο και δεν τον αφήνει να πάρει τις αποφάσεις που πρέπει ούτε να κινηθεί με τον κατάλληλο τρόπο.

Γιατί το σημαντικό για έναν νέο άνθρωπο που ζει στην χρεοκοπημένη κι αποσυντιθέμενή Ελλάδα του 2016 δεν είναι το να αποφασίσει αν θα φύγει από την χώρα ή αν θα μείνει εκεί.

Το σημαντικό είναι να κινηθεί. Να κάνει κάτι, να παλέψει.

Σε λίγο, θα μπει η χώρα στον όγδοο χρόνο της μετά από την χρεοκοπία και δεν έχει αλλάξει απολύτως τίποτα.

Εκτός ίσως από το θράσος και την φτώχεια που έχουν πια θεριέψει.

Τι διάολο λοιπόν περιμένετε να συμβεί;

Σας έχουν πουλήσει πιά τόνους ψέματα και δάση ολόκληρα με φυλακτά που περιέχουν «τίμιο ξύλο».

Έχετε μασήσει το σανό της «ενημέρωσης» με το τσουβάλι, προκειμένου να αγνοήσετε τις προσωπικές εμπειρίες που –θα έπρεπε– να είναι καθοριστικές για την στάση ζωής που κρατάτε.

Και να υπάρχει ο θεός της καλής σας «γιαγιάκας» δεν πρόκειται να ασχοληθεί λεπτό μαζί σας.

Σε λίγο, άλλωστε, καιρό η «γιαγιά» θα πηδήξει –θέλοντας και μη – από το τρένο, κι είναι πολύ νωρίς για πάρετε στο χέρι το πλεκτό και να φορέσετε το παραδοσιακό της τσεμπέρι.

Ξυπνήστε!

Είστε δεκαεξάρηδες και θα έπρεπε να τους γ@μάτε τα λύκεια.

Φιλιά από την Εσπερία

Ηλίας

Υ.Γ. Ας κρατήσουμε την σημερινή ημέρα (24/8/2015). Σήμερα η Τουρκία ενεπλάκη στρατιωτικά – με την ενθάρρυνση των Αμερικανών και των Γερμανών, πιθανότατα και με την ανοχή των Ρώσων – στον Συριακό εμφύλιο πόλεμο. Κοινός στόχος όλων αυτών οι Κούρδοι της Συρίας. Το ISIS, άλλωστε, έχει ήδη στρατιωτικά ηττηθεί. Όμως, στην Τουρκία ζουν 25 εκατομμύρια Κούρδοι και η οικονομία της χώρας είναι στα πρόθυρα της ολοκληρωτικής κατάρρευσης. Και όλα αυτά φυσικά θα μετρήσουν. Η Ελλάδα των Μενουμευρώπηδων έκανε το μοιραίο λάθος να βασίσει την εθνική της ασφάλεια στην ΕΕ και στο Ευρώ. Τώρα έρχεται η ώρα να πληρωθεί το τίμημα του λάθους.

Κατακλυσμιαία γεγονότα έπονται. Ο πόλεμος. σε συνδυασμό με το επικείμενο και αναπόφευκτο κραχ των χρηματιστηρίων, θα δημιουργήσουν το μίγμα για την «τέλεια καταιγίδα». Έρχεται.

(Αγαπητέ Ηλία, ωραίο κείμενο. Ηλία, για να σκεφτεί κάποιος μόνος του, πρέπει να έχει και τα εφόδια για να σκεφτεί. Δεν μπορεί από εκεί που η ζωή του είναι μόνο μπάλα και σκυλάδικα, να πει «τώρα θα σκεφτώ μόνος μου και ελεύθερα». Τι θα σκεφτεί ελεύθερα; Με σκατά έχει γεμίσει το μυαλό του, οπότε σκατά θα σκεφτεί ελεύθερα. Η σκέψη διώκεται γιατί είναι επικίνδυνη. Όλα Facebook. Καρδούλες, γελάκια, γλυκάκια, βυζάκια, κωλαράκια και «Περνάμε τέλεια!!! Ουάου!!!». Όλοι ευτυχισμένοι! Και βέβαια, λατρεία του πιο άκαρδου Θεού στην ιστορία της ανθρωπότητας. Δίπλα στον κώλo της Μαίρης στην παραλία, ένα εικόνισμα της Παναγίας. Η Μαίρη με μαγιό χωμένο στην κωλοχωρίστρα, η Παναγία με μπουρκίνι. Μεγάλο σουξέ ο άκαρδος Θεός στους άκαρδους. Ηλία, η ελπίδα είναι αγωνία. Όσο για το Facebook, να θυμίσω μια ατάκα από τους «Ήρωες»: Το Facebook είναι η μοναξιά που μας αξίζει. Πρόσεξε πόση αγωνία και μοναξιά υπάρχουν στο Facebook. Να είσαι καλά, Ηλία. Την αγάπη μου.)

H αναδημοσίευση των κειμένων του pitsirikos.net επιτρέπεται μόνο κατόπιν άδειας. Επικοινωνήστε στο pitsiriko@gmail.com.