Κολικός νεφρού

painΧτες το πρωί, ξύπνησα, πλύθηκα, ετοίμασα το πρωινό μου, έφαγα και μπήκα στο Διαδίκτυο για να ενημερωθώ και να γράψω. Μια συνηθισμένη μέρα.

Ξαφνικά, ένιωσα έναν πόνο χαμηλά αριστερά στην κοιλιά. Έχω συνηθίσει σε διάφορους πόνους τα τελευταία χρόνια, οπότε δεν έδωσα σημασία.

Αλλά ο πόνος μεγάλωνε διαρκώς.

Τότε θυμήθηκα πως, πριν από 15 μέρες, καθώς βλέπαμε το βίντεο της αξονικής τομογραφίας που είχα κάνει, ο γιατρός μου είπε «α, έχεις και μια πετρούλα εδώ στο νεφρό».

Μου την έδειξε κιόλας, χαμογελώντας. Πολύ χαίρονται οι γιατροί όταν σου δείχνουν τα σπλάχνα σου στο βίντεο. Κι όσο βρίσκουν πράματα -όποιος ψάχνει, βρίσκει- τόσο πιο πολύ χαίρονται. Έπρεπε να δείτε την έκφραση του γιατρού μου, όταν μου είπε πως έχω δυο σπλήνες. Γελούσε σαν να μου έλεγε πως θα γεννήσω δίδυμα.

Εμένα πάλι μου αρέσει το σώμα μου από την εξωτερική του πλευρά. Και το είπα αυτό στο γιατρό.

Κανείς ποτέ δεν έριξε γκόμενα δείχνοντάς της το πάγκρεάς του ή το συκώτι του. Οι φαρδιές πλάτες, το ευρύ στέρνο και οι γραμμωμένοι κοιλιακοί έχουν μεγαλύτερες πιθανότητες επιτυχίας.

Τέλος πάντων, η πετρούλα έμοιαζε αθώα σχετικά με τα υπόλοιπα, και ο γιατρός μου είπε πως δεν είναι πρόβλημα τώρα αλλά, αν κατέβει, θα είναι.

Η πετρούλα μάλλον αποφάσισε να κατέβει. Αύγουστος μπήκε, είπε να πάει κι αυτή κάπου αλλλού για διακοπές, γιατί το νεφρό είναι καλό μόνο για τον χειμώνα που κάνει κρύο.

Μέσα σε λίγα λεπτά με λούζει κρύος ιδρώτας, έχω τάση για εμετό, και ο πόνος δεν αντέχεται.

Επειδή είμαι αθώος άνθρωπος, σηκώνομαι και πίνω ένα ντεπόν.

Τι ντεπόν, αγάπη μου; Μορφίνη και ηρωίνη σε κοκτέιλ έπρεπε να πάρω.

Πίνω μονομιάς και ένα μπουκάλι νερό -και καλά για να επιτεθώ στην πέτρα-, και μέσα σε δέκα λεπτά έχω δακρύσει από τον πόνο.

Δεν ξέρω κατά πού να κάνω. Πάω να ξαπλώσω, αδύνατον. Περπατάω πέρα δώθε και παίρνω βαθιές αναπνοές αλλά τίποτα.

Ανεβαίνω σκάλες, κατεβαίνω σκάλες, χοροπηδάω, τραγουδάω την Διεθνή -«Επέσατε θύματα, αδέλφια εσείς, σε άνιση πάλη κι αγώνα»-, τραγουδάω τον ύμνο του ΕΑΜ, τίποτα.

Ξαφνικά, θυμάμαι έναν φίλο μου -κάπως γομάρι- που είχε πάθει κολικό και μου είχε πει «Φαντάσου εμένα ξεβράκωτο μέσα στο νοσοκομείο να τραβάω τους γιατρούς και τις νοσοκόμες από τις μπλούζες και να τους λέω ‘κάντε μου μια ένεση στον κώλo τώρα!!!'».

Επειδή δεν υπάρχει σύριγγα τριγύρω, σκέφτομαι να αυτοκτονήσω για να μην πονάω. Αλλά ούτε πιστόλι υπάρχει. Εντελώς ανοργάνωτο αυτό το σπίτι.

Από τη συνέχεια δεν θυμάμαι και πολλά πράγματα γιατί από τον πόνο δεν έβλεπα μπροστά μου.

Άκουσα, πάντως, την Χ. -που ξέρει από αυτά τα πράγματα- να παίρνει τηλέφωνο τον Λ. και να τον παρακαλάει να φέρει κάτι φάρμακα και κάτι σύριγγες. Αν και είμαι ένα εγωιστικό γουρούνι του καπιταλιστικού κόσμου, για μια στιγμή σχεδόν ένιωσα ευγνωμοσύνη που υπάρχουν και άλλοι άνθρωποι -εκτός από μένα- στον πλανήτη.

Θυμάμαι τη στιγμή που η σύριγγα με το Voltaren χωνόταν στο αριστερό κωλομέρι μου -πρώτη φορά αριστερά-, αν και ήταν τέτοιος ο πόνος από τον κολικό που ούτε καν ένιωσα το τσίμπημα.

Μετά από είκοσι λεπτά, δεν πονούσα καθόλου.

Ήμουν ευτυχισμένος.

Επίσης, ήμουν εντελώς ζαβλακωμένος και ξεράθηκα στον ύπνο.

Έχω πιεί πάνω από δέκα μπουκάλια νερό αλλά η πετρούλα μάλλον κάπου έχει βολευτεί, την περνάει φίνα, και δεν βγαίνει.

Αλλά τώρα την περιμένω, οπλισμένος· της έχω στήσει καρτέρι. Χώρια που, αν δεν βγει, μπορεί να πάω στο νοσοκομείο να κάνω καμιά λιθοτριψία και να την εξαφανίσω.

Επίσης, θέλω να πω πως όλα αυτά που λένε για την υγιεινή ζωή είναι μ@λακίες γιατί κανείς δεν κάνει πιο υγιεινή ζωή από εμένα. Δυο πράσινες σαλάτες την ημέρα, γαλοπούλα, μαύρα μακαρόνια, μαύρο ρύζι, καθόλου αλάτι, μαύρες φρυγανιές με ταχίνι, μια φέτα μαύρο ψωμί, τρία φρούτα, ωμοί ξηροί καρποί, τρία μπουκάλια νερό, περπάτημα πάνω από 7 χιλιόμετρα κάθε μέρα, βάρη, λάστιχα, όλα τα κάνω.

Λένε πως ο πόνος του κολικού του νεφρού είναι πιο ισχυρός και από τον πόνο της γέννας.

Δεν έχω γεννήσει -ακόμα- αλλά πρέπει να είναι αλήθεια.

Δεν ήθελα να γράψω αυτό το κείμενο -γιατί έχει να κάνει με πόνο- αλλά σκέφτηκα όλους τους συντρόφους που έχουν πάθει κολικό του νεφρού.

Αδέλφια, θα νικήσουμε.

Όποιος έχει περάσει αυτό, είναι ικανός για όλα.

(Στην Χ. που μου έκανε την ένεση)

H αναδημοσίευση των κειμένων του pitsirikos.net επιτρέπεται μόνο κατόπιν άδειας. Επικοινωνήστε στο pitsiriko@gmail.com.