Ερμηνείες

Αγαπητέ Πιτσιρίκο
Δεν πιστεύω πως θα περίμενες πως την απάντηση στα υπαρξιακά σου ερωτήματα θα μπορεί να δώσει κάποιος άλλος εκτός από τον πουλογιατρό -ακούγεται σαν να είμαι ουρολόγος γαμώτο- της εμπιστοσύνης σου.

Τι σκατά, μπρίκια κολλάμε εδώ πάνω;

Από πού να αρχίσω όμως;

Από το υποσυνείδητο σου, το οποίο μέσω ενός μετατρεπτικού μηχανισμού δίνει πλέον υλική υπόσταση στα όνειρά σου.

Από τις για δεκαετίες καταπιεσμένες από την πεζή πραγματικότητα επιθυμίες σου οι οποίες βρήκαν τελικά τον τρόπο απόδρασης από τη φυλακή τους και μετουσιώνονται στο πλαίσιο ενός ή πολλών πραγματικών συμβάντων, τα οποία δείχνουν πλέον καθαρά τον δρόμο ή μάλλον καλύτερα τους άπειρους δρόμους της ολοκλήρωσης και της πραγμάτωσης του μυστηρίου που ονομάζουμε ανθρώπινη ψυχή, και πώς τελικά αυτή αποχωρίζεται από το ταπεινό όργανο που ονομάζουμε εγκέφαλο;

Αν τώρα κάποιος έβγαλε νόημα από την προηγούμενη παράγραφο έχει τον σεβασμό μου, τον θαυμασμό μου, και ας πάει να τον δει κανένας ψυχίατρος.

Πιτσιρίκο μου, τα πράγματα είναι απλά:

Έχεις γίνει ένα με την φύση. Κάθεσαι τόση ώρα μαζί της και κάνετε τόσο καλή παρέα που πλέον δεν σε φοβάται.

Δεν αναδίδεις την μούχλα των πόλεων, τον τρόμο του φορολογούμενου που περιμένει να του αυξήσουν άλλο λίγο τη βενζίνη και να του κόψουν μερικά ευρώ από το μισθό.

Δεν ακτινοβολείς φθόνο για τα παιδιά του γείτονα και για τη γκόμενα του συναδέλφου.

Δεν ζέχνεις με πίεση ωραρίου εργασίας, επιθυμία για μεγαλύτερο αυτοκίνητο, ακριβότερες διακοπές, καινούργιο κινητό, προαγωγή στη δουλειά και μπόνους.

Δεν βρωμάς άγχος κοινωνικών δικτύων και σέλφι· ξέρω πως τα χρησιμοποιείς, αλλά για τη δουλειά σου, δεν είσαι ο λογαριασμός σου στο (κωλο)φατσοβιβλίο.

Πού και πού, ίσως να δονείται η ατμόσφαιρα γύρω σου από απογοήτευση και θυμό, αλλά και αυτό μέσα στη φύση είναι, ανήκει στο μεγάλο σχήμα των πραγμάτων.

Μυρίζεις γη, φίλε Πιτσιρίκο, ή για να το θέσω καλύτερα, μυρίζεις Γη.

Οπότε τι πιο φυσικό από ένα γεράκι – ή περισσότερα, ειδικά απ’ όταν ο Πίπης έδωσε και τις συστατικές του- να καθίσει σε ένα μέρος της Γης;

Στην πραγματικότητα, δεν ξέρω πώς το κάνεις. Αλλά μάλλον το κάνεις σωστά, οπότε συνέχισε.

Με φιλικούς χαιρετισμούς από την τροπική Σκανδιναβία (μπαίνει Οκτώβρης και έχει 20 βαθμούς)

Βασίλης

(Αγαπητέ Βασίλη, πάντα είχα πολύ καλή σχέση με τα ζώα. Γεννήθηκα σε ένα σπίτι με ζώα -εντάξει, είχε και ανθρώπους- και μεγάλωσα με ζώα, οπότε έμαθα από παιδί να τα καταλαβαίνω και να τα νιώθω. Τα ζώα δεν κρύβουν ούτε τα αισθήματά τους, ούτε τις επιθυμίες τους. Αλλά αυτό με τα γεράκια είναι εντυπωσιακό. Δεν είχαμε ποτέ άγρια ζώα στο σπίτι. Βασίλη, η αλήθεια είναι πως δεν έχω τίποτα. Ούτε σπίτι, ούτε αυτοκίνητο, ούτε δουλειά, τίποτα. Είναι πολύ ωραία φάση να μην έχεις τίποτα. Τα έχεις όλα. Αν και τώρα θα ήθελα να είχα δέκα χιλιάδες ευρώ, για να μπορέσω να ζήσω ένα διάστημα μερικών μηνών σε μια άλλη -συγκεκριμένη- χώρα. Αλλά δάνεισα σε φίλους τα χρήματα που είχα και τώρα δεν έχω. Δεν πειράζει, καλύτερα· τώρα δεν μου ζητάει κανείς χρήματα. Βασίλη, μου συμβαίνει και κάτι άλλο αυτή την περίοδο αλλά αυτό δεν μπορώ να το γράψω -εσύ θα το έχεις καταλάβει, όπως και την προηγούμενη φορά, γιατί έχεις συναισθηματική νοημοσύνη-, αν και δεν βλέπω πώς μπορεί να συνδέεται αυτό με το ότι τα γεράκια έρχονται και κάθονται πάνω μου. Βασίλη, χαίρομαι που μυρίζω Γη. Πριν μπω μέσα της για πάντα, να την συνηθίζω σιγά-σιγά. Να είσαι καλά, Βασίλη. Σε αγαπάω.)

H αναδημοσίευση των κειμένων του pitsirikos.net επιτρέπεται μόνο κατόπιν άδειας. Επικοινωνήστε στο pitsiriko@gmail.com.