Ο κλήρος πέφτει στον μαλ@κα

Αγαπητέ Πιτσιρίκο, αυτό το καλοκαίρι με τα πολλά και τα λίγα πέρασα σχεδόν ενάμιση μήνα στην Ελλάδα.

Η εντύπωση που αποκόμισα είναι αυτή: το πράγμα δεν δείχνει να καλυτερεύει.

Ούτε υποψία βελτίωσης, η κατάσταση είναι πλέον πέρα από το καλό και το κακό.

Διάβαζα πριν από λίγο μια λίστα για τις άδειες οργανικές θέσεις και την άθλια κατάσταση σε 50 νοσοκομεία της χώρας.

Έχω δουλέψει σε άλλα τρία τα οποία ήδη πριν 4 χρόνια βρίσκονταν στα μαύρα τους τα χάλια, και τώρα δεν πιάνουν καν την λίστα. Έχει ανέβει ο πήχης φαίνεται…

Στην Ελλάδα θα μείνουν σε λίγο οι καναλάρχες και οι διαπλεκόμενοι, οι τηλεπερσόνες και οι σκυλάδες, οι πολιτικοί, οι παπάδες και οι καθυστερημένοι που κάνουν κωλοτούμπες στους παραπάνω για ένα ψίχουλο.

Α, και αυτοί που δεν μπορούν να κάνουν αλλιώς, που θα είναι και μια μεγάλη μερίδα η οποία θα υποφέρει σιωπηλά.

Γιατί και να φωνάξουν, τι θα καταλάβουν;

Άντε μια για την εκτόνωση, άντε άλλη μια για την αλητεία, και στην τρίτη αρχίζουν και σε ζώνουν οι χριστοπαναγίες γύρω από τον σβέρκο, σαν φίδια που σε στραγγαλίζουν και θες να τα πετάξεις για να σωθείς από την ασφυξία.

Ποιητική μεταφορά που δανείζομαι από έναν μονιμά κομάντο ο οποίος μέσα στην τρέλα του κατείχε τη σοφία της ζωής, όπως κατάλαβα αργότερα.

Κάπου θα σου έχω σίγουρα ξαναγράψει πως στη δουλειά μου έχω έρθει πολλές φορές αντιμέτωπος με την επιστημονικά μετρήσιμη χαζομάρα.

Βλέπεις τον κόσμο πραγματικά να μην διαθέτει τις διανοητικές ικανότητες που χρειάζεται για να φέρει εις πέρας απλά πράγματα.

Δεν τραβάει η μηχανή, όσο και να το πατάς το γκάζι, ρε παιδί μου, πώς να το πω πιο απλά;

Αυτό δεν είναι μονοπώλιο των Σκανδιναβών, αντίθετα παρατήρησα τα τελευταία χρόνια πώς η ελληνική κοινωνία είχε καταφέρει να εντάξει με θαυματουργό τρόπο την χαμηλότερη του φυσιολογικού νοημοσύνη στην καθημερινή της λειτουργία.

Το καλύτερο όμως είναι ο τρόπος με τον οποίο την επιβράβευσε, βάζοντας σε δεύτερη και τρίτη θέση την εντιμότητα, το πνεύμα συλλογικότητας, την εφευρετικότητα, τις αντικειμενικά μετρήσιμες ικανότητες κλπ.

Παρατηρώ συνέχεια την ιερή αγανάκτηση των συμπατριωτών μου, όταν έρχεται η κουβέντα στη μαζική μετανάστευση.

Τους φαίνεται βλέπεις περίεργο που δεν καθόμαστε να τους υπηρετούμε για ψίχουλα και να μας βρίζουν και από πάνω.

Αυτόν τον γ@μημένο όρκο του του Ιπποκράτη δε, που μας έχουν ζαλίσει τα τέτοια, ούτε σε μπλουζάκι δεν τον έχουν δει τυπωμένο.

Κατά τη γνώμη τους μάλλον λέει πως όποιος μαλ@κας κάνει το λάθος να γίνει γιατρός πρέπει να τους κάνει π****ς για πέντε φράγκα μέρα νύχτα.

Φυσικά, το ίδιο ισχύει και για τους υπόλοιπους επαγγελματίες που παίρνουν τον πούλο για να σωθούν, δεν έχουμε την αποκλειστικότητα.

Παρατηρώ δε πως δεν εκνευρίζομαι πλέον με τα πράγματα στην Ελλάδα.

Φοβάμαι στην οδήγηση και απογοητεύομαι στις κουβέντες, αλλά δεν είναι κάτι που μπαίνει κάτω από το δέρμα μου.

Ξέρω κάθε φορά πως θα φύγω σε μερικές ημέρες, θα πάω εκεί που διάλεξα και όχι εκεί που καταδικάστηκα να ζω.

Η εποχή της συλλογικότητας πέθανε, κάπου εκεί καταλήγω.

Για ακόμα μια φορά, κάποιοι προσπαθούν να πιαστούν από τους άλλους για να σωθούν ενώ το καράβι βυθίζεται, αλλά αυτή τη φορά είναι ψηλά τα κύματα για να σκεφτεί κανείς να κάνει τον ήρωα.

Πόσο μάλλον, ξέροντας πως στο τέλος θα τον πούνε και μαλ@κα αυτοί οι ίδιοι που έσωσε και που δεν φέρουν μικρότερο μερίδιο ευθύνης στο ότι το καράβι πάει άπατο.

Άσε που, όταν πεινάσουν στο ερημονήσι που θα έχουν καταλήξει, θα κλέψουν και στον κλήρο και θα τον βάλουν κάτω να τον φάνε.

Δε βαριέσαι, όλα μια μεγάλη περιπέτεια είναι.

Με φιλικούς χαιρετισμούς από την συννεφιασμένη Σκανδιναβία

Βασίλης

(Αγαπητέ Βασίλη, τέλεια είναι η Ελλάδα. Αρκεί «να υπάρχεις σαν να μην υπάρχεις», που είπε Βαν Γκογκ ή να κάνεις πράξη το «Λάθε βιώσας» του Επίκουρου. Και βέβαια, μη σου τύχει κι αρρωστήσεις. Την έβαψες. Να είσαι καλά, Βασίλη. Από την ηλιόλουστη -και τις νύχτες- Ελλάδα, την αγάπη μου.)

H αναδημοσίευση των κειμένων του pitsirikos.net επιτρέπεται μόνο κατόπιν άδειας. Επικοινωνήστε στο pitsiriko@gmail.com.