Ωραιόκαστρο – Χοβός σημειώσατε Χ

Αγαπητέ Πιτσιρίκο, σου γράφω γιατί διάβασα με -καμία απολύτως- έκπληξη το νέο κατόρθωμα κάποιων συμπατριωτών μας σε δημοτικό σχολείο του Ωραιοκαστρου.

Σύμφωνα με το δημοσίευμα, ο Συλλόγος Γονέων και Κηδεμόνων του 5ου Δημοτικού Ωραιοκάστρου αρνείται να επιτρέψει την είσοδο των παιδιών από τη Συρία στο δημοτικό.

Για μια φορά λοιπόν είπα και εγώ να μη συνταχθώ με την πλευρά των δημοκρατικών, αριστερών, προοδευτικών, χίπιδων, αντίχριστων και ανθελλήνων, γενικώς όλων των αναρχοάπλυτων που διαβάζουν το μπλογκ σου και που θα σπεύσουν να κατηγορήσουν τους αθώους συμπατριώτες μας για την απόφασή τους αυτή.

Ναι, ξέρω. Κάπου εδώ μπορεί κάποιος να σκεφτεί «Ωχ, τα πήρε και αυτός ο μ@λάκας και θα μας αρχίσει τα εθνικιστικά».

Όχι, δεν θα συνταχθώ εναντίον τους, αλλά δεν θα πάρω το μέρος τους.

Θέλω απλά να αντιπαραθέσω κάτι που διάβαζα πρόσφατα στην τοπική μας εφημερίδα.

Λίγο πιο έξω από το Γκέτεμποργκ -δεύτερη μεγαλύτερη πόλη της Σουηδίας για όσους δεν τα πάνε καλά στη γεωγραφία της Σκανδιναβίας, και στα τέτοια τους κιόλας- υπάρχουν κάποιες περιοχές που το τετραγωνικό μέτρο είναι απλησίαστο στην αγορά.

Μια από αυτές λέγεται Χοβός.

sweden
Ενδεικτικά θα αναφέρω πως μια παράγκα/δωμάτιο 7,5 τ.μ. μπροστά στην παραλία κοστίζει 72.900 ευρώ και ένα σπίτι του 1900 (χρονιάς, όχι αιώνα) 120 τ.μ. κοστίζει 1.100.000 ευρώ.

Mύκονος και τρίχες σου λέει ο άλλος μετά…

Στο Χοβός λοιπόν ανακοινώθηκε πως θα χτιστεί ένας ξενώνας για ηλικιωμένους με σοβαρά προβλήματα υγείας, οι οποίοι δηλαδή είναι στην πόρτα για το αιώνιο ταξίδι και αρκετά σύντομα θα βγουν από τον ξενώνα κοιτώντας τις μύτες των ποδιών τους.

Αντιδράσεις!

Γιατί όμως; Παππούδια σουηδικά είναι στα τελευταία τους, δεν θα τους βλέπουν καν!

Δεν είναι πρόσφυγες, ναρκομανείς κλπ κλπ κλπ.

Δεν θα κινδυνεύουν τα παιδιά τους να πέσουν θύματα ισλαμιστών τρομοκρατών, βαπορακίων που θα συχνάζουν στην περιοχή και θα μετατρέπουν τις αθώες ψυχές σε κλέφτες και πoυτάνες για τη δόση τους, ή απελπισμένων τοξικομανών που θα ληστεύουν και θα κακοποιούν τους ανύποπτους πολίτες.

Όχι κύριε, άλλος είναι ο λόγος, και, όποιος τον σκεφτεί, κερδίζει βίλα στο Χοβός.

Λένε οι αθεόφοβοι λοιπόν, πως επειδή οι νεκροφόρες θα μπαίνουν και θα βγαίνουν κάθε μέρα, τα παιδιά τους θα σοκάρονται από την ιδέα του θανάτου.

Άσε, λέει, που η ευρύτερη περιοχή θα συνδεθεί στο μυαλό του κόσμου με την παππουδίλα/θανατίλα/καρκινίλα/αλτσχάιμερίλα και εκεί που θεωρούταν ένα μέρος χαλάρωσης και ευεξίας -δίνει ενέργεια, λέει κάτω από την αγγελία των 7,5 τ.μ.- θα γίνει συνώνυμο του Αχέροντα ποταμού.

Κοινώς, φοβούνται μην πέσει η αξία στο real estate.

Μπαίνω λοιπόν στη διαδικασία του να συγκρίνω τον φτωχομαλάκα Έλληνα με τον πλουσιομαλάκα Σουηδό και να καταλήξω στα εξής συμπεράσματα για το πώς σκέφτεται ο κόσμος:

1. Δεν υπάρχει κάτι άλλο στη ζωή εκτός από εμάς

2. Ό,τι μας θυμίζει πως αναπόφευκτα θα έρθει η στιγμή που θα εναποθέτουμε τις ελπίδες μας για ανακούφιση και γαλήνη πριν τινάξουμε τα πέταλα, ή πως κάποια στιγμή μπορεί να μας βρει ο πόλεμος και να εναποθέτουμε τις ελπίδες μας στην καλοσύνη των άλλων για επιβίωση και για μια καινούργια αρχή, πρέπει να εξαφανίζεται.

3. Οι φτωχοί μισούν τους φτωχούς, οι πλούσιοι περιφρονούν τους φτωχούς, οι φτωχοί ζηλεύουν τους πλούσιους. Καλά, αυτό το ήξερα και πριν.

Δεν δικαιολογώ λοιπόν τα ζώα στο Ωραιόκαστρο, άσε που δεν νομίζω να είναι και ιδιαίτερα φτωχοί εδώ που τα λέμε.

Απλά, δεν είναι δύσκολο να διαπιστώσει κανείς πως όλοι μάχονται για να πιάσουν την καλή και να διατηρήσουν τα κεκτημένα τους, και στα παπάρια τους τι τραβάνε οι άλλοι.

Το σημαντικό είναι να μην χαλάμε την μόστρα.

Ο πόλεμος και ο θάνατος είναι για τους άλλους, εμείς είμαστε πολύ γαμάτοι για να μας συμβεί κάτι τέτοιο.

Έλα όμως που…

Κάποτε σου είχα γράψει πως αρνούμαστε να δεχθούμε την πραγματικότητα ακόμα και όταν στέκεται μπροστά μας και μας σφαλιαρίζει.

Επιμένω πως αυτό είναι και θα είναι το μεγαλύτερο πρόβλημα, τόσο σε ατομικό όσο και σε συλλογικό επίπεδο.

Πολλοί θεωρούν πως είμαστε στη μέση της κρίσης, αλλά τείνω να πιστεύω πως είμαστε στην προθέρμανση ακόμα.

Ξέρεις, εκεί που οι παίκτες αλλάζουν πασούλες χαλαρά στο γήπεδο λίγο πριν αρχίσει ο αγώνας και τα χουλιγκάνια πίνουν κανένα γάρο για να χαλαρώσουν πριν αρχίσει το ποδοσφαιρικό μυστήριο.

Ο διαιτητής δεν έχει σφυρίξει ακόμα την έναρξη, όταν το κάνει πραγματικά και αρχίσει το τόπι να αλλάζει πόδια και τα σουτ να πέφτουν βροχή, τότε θα δεις τι έχει να γίνει.

Γιατί ο κόσμος έχει γίνει ανήμπορος να παίξει άμυνα, και για επίθεση δεν συζητάμε καν.

Ακόμα και τότε βέβαια θα είμαστε ανίκανοι να βγάλουμε το κεφάλι μας από την άμμο και να αναπροσαρμόσουμε την θέση μας.

Πάλι κάποιος άλλος θα φταίει, όπως πάντα.

Για κάποιο περίεργο λόγο, η αντιμετώπιση και η καθημερινή επαφή με την δυστυχία των άλλων, ενώ θα έπρεπε να μας κάνει να αισθανόμαστε ευγνώμονες για αυτά που έχουμε, μας κάνει να πιστεύουμε πως αξίζουμε μάλλον περισσότερο και πως οι άλλοι φταίνε γι αυτό που τους συμβαίνει.

Βέβαια, όταν έρχεται η ώρα μας αρχίζουμε και βαριαναστενάζουμε «γιατί να τύχει σε εμένα».

Όχι ρε μάγκα, και σε εσένα και σε εμένα, όπως και σε όλους τους άλλους.

Και ασθένειες, και θάνατος, και πόλεμος, και προβλήματα.

Η αντίληψη του συστήματος έχει ακολουθήσει την πορεία γεωκεντρικό-ηλιοκεντρικό-εγωκεντρικό.

Αντί να ανοίξουμε τα μάτια μας και να αντιληφθούμε το πόσο μικροί είμαστε, τραβάμε κόντρα και νομίζουμε πως είναι ο καθένας μας το κέντρο του σύμπαντος.

Οι πιο νέοι συνάδελφοι γελάνε όταν τους λέω πως αν πέρναγε από το χέρι μου θα έβαζα στην είσοδο του νοσοκομείου, πάνω από κάθε γραφείο γιατρού και σε κάθε γωνιά γενικότερα την επιγραφή «θυμήσου πως θα πεθάνεις».

«Δεν θα φαίνονται όλα μάταια τότε;» ρωτάνε.

«Αν είσαι μ@λάκας, ναι» τους απαντάω.

Γιατί αν αγαπάς τη ζωή και πιστεύεις πως αξίζει να την ζεις, θα το κάνεις ξέροντας πως ο χρόνος σου είναι περιορισμένος.

Και στα καλά, και στα άσχημα.

Οπότε θεωρείς εαυτόν τυχερό που ζεις σε αυτή την χρονική περίοδο, ακόμα και σε αυτές τις καταστάσεις, γιατί η πείνα, η κατοχή και η ανέχεια δεν είναι δα και αιώνες πριν.

Μεταξύ συριζαίων/ανέλ και γκεστάπο/ες ες, προτιμώ τους συριζαίους.

Υπάρχουν βέβαια όπως είπα και οι ελληνοχριστιανοί που πιστεύουν στην αιωνιότητα, στους οποίους η ερώτησή μου είναι:

Αν υπάρχει ο θεός σας, και σας ρωτήσει αν το δικό του το παιδί άξιζε να σταυρωθεί για τις μαλακίες σας ενώ τα δικά σας δεν μπορούν να κάτσουν δίπλα στα ξένα παιδάκια, τι σκατά θα απαντήσετε;

Και αμέσως μετά, εξπρές για την κόλαση, όπου αλλοδαποί αλλόθρησκοι θα σας πηδάνε στον αιώνα τον άπαντα μέσα σε καζάνια-τζακούζι όπου το καυτό κατράμι θα κάνει μπουρμπουλήθρες και θα σας μπαίνει στον…

Η αλήθεια είναι όμως πως η ηλιθιότητα συμπορεύεται με το είδος μας από την αυγή της ανθρωπότητας.

Αμέσως μόλις εξελίχθηκε κάποιας μορφής νοημοσύνη, έγινε αισθητή και η έλλειψή της σε κάποια άτομα, σε μεγαλύτερη ή μικρότερη έκταση.

Οπότε τι τα θες, Πιτσιρίκο μου;

Έτσι θα πάει το πράγμα.

Οι Έλληνες θα φοβούνται τα αλλοδαπά μιάσματα, οι Σουηδοί τους ετοιμοθάνατους και πάει λέγοντας.

Περίμενε τώρα να ενωθεί ο λαός και να πάρει την τύχη του στα χέρια του, όταν ο καθένας από εμάς έχει προσδώσει στον εαυτούλη του μυθικών διαστάσεων αξία στο μεγαλύτερο σχήμα των πραγμάτων, μέχρι και πως τα έχει βρει προσωπικά με τον θεό τον ίδιο.

Καλά είπε και κάποιος, το μεγάλο ερώτημα τελικά δεν είναι αν υπάρχουν νοήμονες οργανισμοί στο διάστημα, αλλά αν υπάρχουν στη γη.

Με φιλικούς χαιρετισμούς από την φλεγόμενη και μη κατακαιόμενη – 27 βαθμούς έχει σήμερα- Σκανδιναβία.

Βασίλης

(Αγαπητέ Βασίλη, είσαι απολαυστικός. Βασίλη, δεν είναι κρίση αυτό. Δεν θα περάσει ποτέ. Θα γίνεται όλο και χειρότερο, όλο και πιο παρανοϊκό, μέχρι το μεγάλο μπαμ. Εδώ οι άνθρωποι έχουν ξεχάσει πως θα πεθάνουν. Τους κρύβουν αμέσως τους νεκρούς, για να μη χαλάσει το σόου. Βασίλη, συγγνώμη που θα φύγω από το θέμα -άλλωστε μας ξεπερνάει- αλλά έχω ένα φίλο που είναι ερωτευμένος μέχρι τα μπούνια -τα έχει κυριολεκτικά χαμένα- και το αντικείμενο του έρωτά του είναι μερικές χιλιάδες χιλιόμετρα μακριά. Παράλληλα, δεν γίνεται να βρεθεί σύντομα με τον έρωτά του, ενώ υπάρχουν και άλλες δυσκολίες σε αυτό τον έρωτα. Τι μπορεί να κάνει για να μην υποφέρει πάρα πολύ; Ποια σκέψη θα τον βοηθήσει ιδιαίτερα; Αυτός ο φίλος μου ξέρει ότι θα πεθάνει -δεν είναι γκάου- και θέλει να τον ζήσει αυτόν τον έρωτα, πριν πεθάνει. Βασίλη, εσύ που είσαι γιατρός της ψυχής, πες μου τι να κάνει αυτός ο φίλος μου. Σε ευχαριστώ. Να είσαι καλά.)

H αναδημοσίευση των κειμένων του pitsirikos.net επιτρέπεται μόνο κατόπιν άδειας. Επικοινωνήστε στο pitsiriko@gmail.com.