Όμορφοι άνθρωποι

Στο γραφείο ενός περιοδικού, πριν από μερικά χρόνια:
“Πήρα συνέντευξη από την Κική Δημουλά και με ρωτούσε για σένα”
“Πλάκα μου κάνεις”
“Όχι, σοβαρά. Δεν χάνει κείμενό σου. Της αρέσεις πολύ”
“Αποκλείεται”

“Γιατί αποκλείεται; Σε όλους αρέσεις, αφού είσαι φανταστικός. Η στήλη σου είναι πρώτη σε αναγνωσιμότητα στον Τύπο”
“Ναι, αλλά έπρεπε να πάω να δουλέψω στον ΣΚΑΪ, για να το μάθω. Εκεί μου το είπανε. Και δεν ήξερα τι να πω. Τους κοιτούσα σαν χαζός.”
“Φοβόταν ο Στάθης πως θα ζητούσες λεφτά, αν το μάθαινες”
“Γιατί, πότε ζήτησα λεφτά; Τέλος πάντων, αν στην Κική Δημουλά αρέσει ο πιτσιρίκος, η χώρα πάει κάτα διαόλου”
“Χαχαχαχαχαχα!”

Τηλέφωνο πριν από μερικά χρόνια:

“Σε παρακαλώ, μην σταματήσεις να γράφεις στο περιοδικό”
“Δεν υπάρχει περίπτωση. Από την στιγμή που δεν δημοσιεύτηκε το κείμενό μου για τον Γρηγορόπουλο, τέλος. Είναι θέμα αξιοπρέπειας. Και δεν έχω και οικονομική ανάγκη να το κάνω. Δουλεύω και στο ραδιόφωνο και στην τηλεόραση”
“Σε παρακαλώ πολύ, κάντο για μένα. Έλειπα στην Αμερική. Αν ήμουν εδώ, δεν θα είχε γίνει αυτή η μ@λακία. Φοβήθηκε μωρέ ο χαζός”
“Αποκλείεται. Παραιτήθηκα. Τέλος. Δεν έχει να κάνει με εσένα.”
“Σε παρακαλώ, στείλε ένα κείμενο”
“Έχετε κείμενο. Δεν το βάλατε.”
“Δηλαδή, αν δημοσιεύσουμε το κείμενό σου για τον Γρηγορόπουλο, θα συνεχίσεις να γράφεις στο περιοδικό;”
“Αν το δημοσιεύσετε, θα το σκεφτώ. Πάντως, να ξέρεις πως το έχουν αναδημοσιεύσει οι πάντες. Το διάβαζαν και στα ραδιόφωνα. Είναι το πιο δημοφιλές κείμενο που έγραψα μέχρι σήμερα”
“ΟΚ, θα το δημοσιεύσουμε. Σε ευχαριστώ πολύ.”

Στα γραφεία ενός περιοδικού πριν από μερικά χρόνια:

“Θέλω να σου μιλήσω”
“ΟΚ, μόλις τελειώσω, έρχομαι”

Λίγα λεπτά μετά:

“Το λέω μόνο σε εσένα, είσαι ο πρώτος που το μαθαίνει. Δεν το ξέρει κανένας άλλος.”
“Τι έγινε;”
“Με φώναξε ο Στάθης και μου είπε ότι απολύομαι”
“Καλά, αυτός δεν έγραφε πως είσαι καταπληκτική και πως έχεις βάλει το περιοδικό σε μια σειρά;”
“Έλα μωρέ, τον ξέρεις τι μ@λάκας είναι”
“Όχι, δεν τον ξέρω. Μια φορά τον έχω δει κατ’ ιδίαν. Ένας φίλος μου μου είπε να κρατιέμαι μακριά από τους δημοσιογράφους γιατί είναι επικίνδυνοι. Και τον ακούω.”

“Τέλος πάντων, ήθελα να σε ρωτήσω κάτι”
“Πες”
“Στον Αλαφούζο είναι καλά;”
“Τι εννοείς;”
“Είναι καλά, για να δουλέψει ένας δημοσιογράφος;”
“Τι να σου πω; Πληρώνουν την πρώτη του μήνα. Εγώ δεν σκοπεύω να μείνω γιατί αυτό το κάθε μέρα με κάνει να αισθάνομαι σαν δημόσιος υπάλληλος. Περιμένω να τελειώσει το συμβόλαιό μου, για να φύγω. Πάντως, μου έχουν φερθεί άψογα. Αλλά εγώ δεν είμαι δημοσιογράφος. Πάω, κάνω την εκπομπή και φεύγω. Πάντως, το κλίμα είναι καλό. Και οι άνθρωποι είναι εντάξει. Μαζί μου τουλάχιστον.”

Ακολουθεί μια συζήτηση για το ποιους ξέρω εγώ. Δεν τσιμπάω. Δεν ανακατεύομαι στα των δημοσιογράφων, γιατί δεν τους έχω καμία εμπιστοσύνη. Πάντως, πιο μετά, όταν το Δεσποινάκι -που το συμπαθούσα πολύ και του είχα αδυναμία- μου ζήτησε να μεσολαβήσω να κάνει ένα δοκιμαστικό στον σταθμό, χωρίς να το μάθει το αφεντικό της, έριξα τα μούτρα μου και παρακάλεσα την διευθύντρια του σταθμού, με την οποία δεν είχα και πολύ καλές σχέσεις, να κάνει το Δεσποινάκι το demo. Το έκανε, δεν την πήραν, με ευχαρίστησε. Τότε. Μετά με έβριζε κι αυτή. Τι φάρα είναι αυτοί οι δημοσιογράφοι; Θλιβεροί.

Κοιτάω το μέιλ μου:

“Πιτσιρίκο μου, σου τηλεφωνώ και δεν σου βρίσκω. Ακου τι σκεφτήκαμε να γράψεις στο επόμενο τεύχος και να κατακτήσεις και πάλι τα πλήθη:

Είσαι υποψήφιος πρωθυπουργός και γράφεις τον προεκλογικό σου λόγο που απευθύνεις στο λαό σου. Το φαντάζομαι σπαρταριστό.

Τι λες;”

Λέω πως μου προκαλείς αηδία. Αυτό λέω.

(Αγαπητοί αναγνώστες, μην δώσετε σημασία σε αυτό το κείμενο. Δεν σας αφορά. Πολλοί μου γράφουν πως θαυμάζουν ότι δεν απαντάω σε διάφορα σιχαμένα που γράφονται για εμένα. Ναι, συνήθως δεν απαντάω. Αλλά υπάρχει κι ένα όριο. Η ευγένεια δεν είναι αδυναμία. Μπορώ να απαντήσω. Try me.)

Το pitsirikos.net χρειάζεται τη βοήθειά σου

Στήριξε οικονομικά το pitsirikos.net, αν θεωρείς πως καλό είναι να υπάρχουν στην Ελλάδα και κάποιες φωνές που δεν δουλεύουν για τον Μαρινάκη, τον Αλαφούζο, τον Σαββίδη και τα άλλα παιδιά, οπότε μπορεί να διαβάσεις ή να ακούσεις κάτι διαφορετικό από αυτό που συμφέρει τους ολιγάρχες. Οι τρόποι στήριξης εδώ.

H αναδημοσίευση των κειμένων του pitsirikos.net επιτρέπεται μόνο κατόπιν άδειας. Επικοινωνήστε στο pitsiriko@gmail.com.