Καλή αντάμωση

galaxyarchisΠριν από μερικές ημέρες, ένας μπλόγκερ, o galaxyarchis, σκοτώθηκε σε τροχαίο. Την επόμενη ημέρα, η κυβερνητική εκπρόσωπος, Όλγα Γεροβασίλη, αποκάλυψε ουσιαστικά πως ο galaxyarchis ήταν σύμβουλός της και εργαζόταν για τον ΣΥΡΙΖΑ.

Ο galaxyarchis ήταν γνωστός από το Twitter. Ήταν πολύ ενεργός και μαχητικός. Τα έχωνε σε όλους. Και σε εμένα. Με εμένα είχε φάσεις που γούσταρε πολύ και φάσεις που με σιχαινόταν.

Από αυτά που έγραφε, εγώ συμπέρανα πως ήταν αναρχικός.

Τον galaxyarchis τον είχα μπλοκάρει στο Twitter. Μάλλον τον είχα μπλοκάρει, τον είχα ξεμπλοκάρει, τον είχα ξαναμπλοκάρει κλπ.

Ήταν από τους τύπους που με τρέλαιναν στην κριτική και στην ειρωνεία ότι δεν είμαι πολύ αριστερός και επαναστάτης όπως αυτοί.

Από την άλλη, όταν μου την έπεφταν οι δεξιοί, οι ακροδεξιοί και το Μαξίμου -επί Σαμαρά-, ο galaxyarchis και οι άλλοι αναρχοαριστεροί με υποστήριζαν.

Υποθέτω πως το σκεπτικό τους ήταν πως δεν γίνεται να του την πέφτουμε κι εμείς, αφού τώρα του την πέφτουν οι ακροδεξιοί του Σαμαρά.

Αυτά δεν τα γράφω, για να θίξω τον νεκρό άνθρωπο -να αναπαυτεί η ψυχή του και ας αντιληφθούμε όλοι την ματαιότητα- αλλά σαν εισαγωγή για αυτά που θέλω να γράψω.

Βέβαια, θέλω να παρατηρήσω πως εγώ -αν και δεν είμαι αναρχικός, πολύ αριστερός και πολύ επαναστάτης- δεν έγινα ποτέ υπάλληλος κάποιου κόμματος, αν και οι προτάσεις υπήρξαν και ήταν πολλές.

Τα προηγούμενα χρόνια, αν έμπαινες στα social media, είχες την εντύπωση ότι γίνεται επανάσταση.

Τελικά, καμία επανάσταση δεν έγινε.

Αυτό που έγινε ήταν να γίνει και ο ΣΥΡΙΖΑ κυβέρνηση, να καταπατά το αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος, να ψηφίζει τα Μνημόνια παρέα με την Νέα Δημοκρατία, το ΠΑΣΟΚ και τα άλλα παιδιά, να ξεκινούν οι πλειστηριασμοί, και οι πολύ αριστεροί και οι πολύ αναρχικοί να είναι πολύ ευχαριστημένοι.

Τι έγινε παιδιά; Όλα καλά;

Όταν δούλευα στον ΣΚΑΪ, είχα γράψει στο μπλογκ μου πως ο Αλέξης Τσίπρας έδωσε συνέντευξη σε έναν δημοσιογράφο του ΣΥΡΙΖΑ.

Ο Ματθαίος Τσιμιτάκης -που ήταν ο δημοσιογράφος και δούλευε τότε στο συγκρότημα Αλαφούζου- μου είπε ευγενικά την επόμενη ή μεθεπόμενη ημέρα, στα σκαλάκια που κάναμε τσιγάρο, πως έτσουξε πολύ αυτό το «σε έναν δημοσιογράφο του ΣΥΡΙΖΑ».

Σήμερα, ο Ματθαίος Τσιμιτάκης είναι σύμβουλος επικοινωνίας του πρωθυπουργού Αλέξη Τσίπρα.

Όταν πήραμε με τον Λευτέρη Χαραλαμπόπουλο τη συνέντευξη από τον Άδωνι Γεωργιάδη για το Unfollow, ο Λεωνίδας Σακλαμπάνης, πρώην συνάδελφος από τον ΣΚΑΪ, μας κατηγόρησε στα social media για ξέπλυμα του Άδωνι Γεωργιάδη.

Σήμερα, ο Λεωνίδας Σακλαμπάνης εργάζεται στο γραφείο του Αλέξη Τσίπρα.

Επειδή δεν είμαι χτεσινός και ξέρω κι εγώ κάποιους ανθρώπους, υπάρχουν πάρα πολλοί άνθρωποι στα social media που δουλεύουν για τον ΣΥΡΙΖΑ αλλά δεν μας το λένε και το παίζουν ανεξάρτητοι.

Αυτά δεν τα γράφω για να κατηγορήσω τον Ματθαίο, τον Λεωνίδα ή κάποιον άλλον -καταλαβαίνω την ανάγκη των ανθρώπων να δουλέψουν κάπου για να ζήσουν τα παιδιά τους και τις οικογένειές τους, ειδικά τώρα που πέφτουν κορμιά- αλλά για να πω πως πρέπει να είμαστε πολύ προσεκτικοί, όταν σηκώνουμε το δάχτυλο στους άλλους.

Στην Ελλάδα, πολλοί άνθρωποι έχουν την εντύπωση πως είναι πολύ επαναστάτες και αναρχικοί, ενώ είναι δημόσιοι υπάλληλοι.

Ο Νίκος Καρανίκας ήταν αντιρρησίας συνείδησης και σήμερα δουλεύει στο γραφείο του πρωθυπουργού που έφερε το ΝΑΤΟ στο Αιγαίο.

Αλλού τα λόγια, αλλού οι πράξεις, αλλού το μυαλό.

Καταλαβαίνω το σοκ που έχουν πάθει πολλοί συριζαίοι μετά την κωλοτούμπα του Αλέξη Τσίπρα, αλλά είχαν επιλογή: μπορούσαν να αποχωρήσουν -όπως έκαναν πολλοί σύντροφοί τους- και να μην συνεχίζουν να στηρίζουν τον Τσίπρα και τους άλλους κωλοτουμπιστές.

Το να στηρίζουν τον Τσίπρα και τον διαλυμένο πια ΣΥΡΙΖΑ τους αφαιρεί το δικαίωμα να κρίνουν τους άλλους, αυτούς που δεν έκαναν τις δικές τους κωλοτούμπες.

Δεν είναι καθόλου καλό να επιτίθεσαι σε αυτούς που δεν προσκύνησαν, όπως έκανες εσύ.

Επίσης, αυτό δεν είναι ούτε αριστερό, ούτε αναρχικό. Είναι φασιστικό.

Και βέβαια, κανείς δεν σε υποχρεώνει να δουλεύεις για τον ΣΥΡΙΖΑ ή για κάποιο άλλο κόμμα.

Επαναστάτες που να δουλεύουν για την κυβέρνηση, μόνο στην Ελλάδα.

Μετά την κωλοτούμπα που έκανε ο Αλέξης Τσίπρας από το δημοψήφισμα και μετά, διακρίνω μια λύσσα εκ μέρους πολλών ανθρώπων του ΣΥΡΙΖΑ για αυτούς που δεν συμφώνησαν με την κωλοτούμπα.

Θέλουν να τους δουν να εξαθλιώνονται, θέλουν να τους δουν να προσκυνούν.

Τεράστια η χαρά τους που κάποιοι δημοσιογράφοι του Unfollow βγάζουν ένα έντυπο που θα κυκλοφορεί με τα Παραπολιτικά. Να, πουληθήκανε κι αυτοί!

Έκρηξη χαράς που το The Press Project έχει οικονομικά προβλήματα που απειλούν την επιβίωσή του. Μπράβο, πέφτει και το The Press Project!

Υποθέτω -δεν το κρύβουν άλλωστε- πως με περιμένουν κι εμένα στη γωνία.

Για να τους βγάλω από την αγωνία, να τους πω πως πέρσι το φθινόπωρο -μετά από έξι χρόνια αρνήσεων- συμφώνησα με έναν ραδιοφωνικό σταθμό.

Γιατί; Γιατί δεν είχα μία.

Τελικά, δεν πήγα. Δεν μπορούσα να το κάνω. Νόμιζα ότι θα πεθάνω.

Βέβαια, μάλλον θα αναγκαστώ να το κάνω το επόμενο διάστημα, οπότε θα πάρουν χαρά οι άνθρωποι, με το να γράψουν «Να, κι ο πιτσιρίκος ξεπουλήθηκε! Δεν είμαστε εμείς οι μόνοι σκατάδες! Όλοι είναι σκατάδες!».

Σύντροφοι, ηττηθήκαμε.

Δεν καταφέραμε τίποτα.

Ούτε ένα μεγάλο εναλλακτικό ΜΜΕ.

Οπότε, ο καθένας μόνος του.

Η μάχη για την προσωπική επιβίωση.

Ναι, ηττηθήκαμε.

Αλλά εγώ δεν θα αγαπήσω την ήττα.

Δεν θα κάνω σημαία την ήττα και την παραδοσιακή κλαψομουνίαση των αριστερών.

Άλλο να παραδέχεσαι την ήττα και άλλο να την αγαπάς.

Και βέβαια, άλλο να παρουσιάζεις την ήττα σαν νίκη· αυτό είναι χυδαίο.

Και να επιτίθεσαι σε αυτούς που άντεξαν περισσότερο από εσένα και να εύχεσαι να τους δεις κι αυτούς να πέφτουν όπως έπεσες κι εσύ.

Σύντροφοι, επειδή στο μέλλον θα βρεθούμε και πάλι μαζί στους δρόμους -όπως μαζί ήμασταν και πριν-, καλό θα είναι να μπορεί τότε ο ένας να κοιτάξει τον άλλον στα μάτια.

Δεν τελείωσαν όλα.

Όσο ζούμε, τίποτα δεν τελείωσε.

(Και μην περιμένετε να σκοτωθεί πρώτα ένας άνθρωπος, για να σκεφτείτε.)

(Θα ήταν πολύ τίμιο και πολύ χρήσιμο, αν όλοι αυτοί που δουλεύουν για τον ΣΥΡΙΖΑ, την Νέα Δημοκρατία και τα άλλα κόμματα το έγραφαν στο προφίλ τους στα social media.)

(@galaxyarchis Φίλε, δεν κατάντησα ακόμα Γρηγόρης Ψαριανός αλλά -για να σου την πω από τη γη στον ουρανό, όπως θα σου άρεσε- εσύ και ο Ψαριανός δουλέψατε για το ίδιο κόμμα. Καλή αντάμωση.)

H αναδημοσίευση των κειμένων του pitsirikos.net επιτρέπεται μόνο κατόπιν άδειας. Επικοινωνήστε στο pitsiriko@gmail.com.