Ο Πατούλης

patoulis-1Σήμερα αποχαιρετήσαμε τον Πατούλη. Ο Πατούλης ήταν ο σκύλος της Α. και ήταν διάσημος και αγαπητός σε όλη την περιοχή του Φιλοπάππου και των Πετραλώνων.

Ο Πατούλης ήταν πάρα πολύ καλός, ήταν εξαιρετικά καλόψυχος και είχε αυτό το βλέμμα που σε πεθαίνει.

Ήταν, όμως, και άτυχος ο Πατούλης. Ήταν μόλις τεσσάρων χρονών.

Όταν ήταν κουτάβι, όπως είναι στη φωτογραφία, εγώ είχα προτείνει να τον πούμε James Brown αλλά τελικά τον έβγαλαν Πατούλη.

Αν τον είχαμε βγάλει James Brown, θα ζούσε 70 χρόνια αλλά δεν ήθελα να τους το πω σήμερα γιατί θα τους πλήγωνα και ήταν ήδη πολύ πληγωμένοι.

Έκανε κάτι φοβερά κόλπα ο Πατούλης.

Τον πηγαίναμε βόλτα στο Φιλοπάππου, του πετούσαμε πέτρες και ο Πατούλης έτρεχε, πηδούσε και στεκόταν στον αέρα. Σαν τον Νίκο Γκάλη.

Πραγματικά, δεν το έχω ξαναδεί αυτό. Ήταν σαν ελαφάκι.

Εξορμάμε τώρα τελευταία, καμιά δεκαριά νοματαίοι με φτυάρια και αξίνες, και θάβουμε τα αγαπημένα μας ζώα.

Ο Πατούλης είναι τώρα στον ουρανό με το Μωγιό , την Μελίνα και το Νανάκι.

Το Κουλούρι είναι τώρα μόνο του -μόνη της, το Κουλούρι είναι θηλυκό- αλλά θα το αγαπάμε και για τον Πατούλη. Θα το αγαπάμε για δυο.

Τελικά, το μόνο που έχει σημασία στη ζωή είναι οι φίλοι σου.

Εγώ αυτό έχω καταλάβει με το μικρό μυαλό μου, και θέλω να το πω, για να το βγάλω από μέσα μου.

Τους φίλους σας λοιπόν, και τα μάτια σας.

Ειδικά, τους παιδικούς σας φίλους, γιατί τους παιδικούς φίλους μας τους δίνει ο Θεός.

Πατούλη, σε αποχαιρετώ, καλή αντάμωση, σε ενημερώνω πως ο Α. κόντεψε να σπάσει όλα τα Πετράλωνα για τον χαμό σου, και σου ζητώ συγγνώμη που έκανα πως σου πετάω πέτρες για να πας να τις φέρεις, ενώ δεν πετούσα τίποτα.

Αλλά μου άρεσε να σε βλέπω να στέκεσαι στον αέρα, με το μοναδικό σου και απαράμιλλο στιλ.

patoulis

Πριν από ενάμισι μήνα, η Μ.Ο. είχε βάλει φτερά στον Πατούλη και ο Πατούλης έγινε τελικά αγγελάκι. Ένα μαύρο αγγελάκι με άσπρα φτερά. Του βάλαμε και τα φτερά μαζί.

H αναδημοσίευση των κειμένων του pitsirikos.net επιτρέπεται μόνο κατόπιν άδειας. Επικοινωνήστε στο pitsiriko@gmail.com.