Πιστεύω πως δεν έχουν δίκιο να λένε πως ο Μαρξ έχει πεθάνει

omada-planiΟ Μαρξ ΠΡΟΦΑΝΩΣ κι έχει πεθάνει, δεν υπάρχει καμιά αμφιβολία, ακόμα κι ένα παιδάκι έξι χρονών μπορεί να καταλάβει ότι ο Μαρξ έχει πεθάνει, από τη στιγμή που θα του εξηγήσεις ότι γεννήθηκε πριν από 150 χρόνια και ότι ήταν άνθρωπος όπως όλοι μας και τα λοιπά.

Λοιπόν. Αυτό που θέλω να πω είναι ότι… ο Μαρξ, οι ΙΔΕΕΣ του Μαρξ έχουν ακόμα αξία, από τη στιγμή που… όταν θα τις εξετάσεις… χωρίς προκαταλήψεις… χωρίς να προσπαθείς να κάνεις χοντροκομμένο αντιμαρξισμό, Να! Ορίστε, είναι θέμα χοντροκομμένου αντιμαρξισμού, είναι…

Οι ιδέες του ΜΑΡΞ όμως στην πραγματικότητα δεν εφαρμόστηκαν ποτέ και πουθενά!

Λένε ότι εφαρμόστηκαν αλλά ποτέ δεν έγινε!

Άμα δεις όμως την κοινωνική κατάσταση, αντιλαμβάνεσαι αμέσως ότι, παρόλο που… ο Μαρξ δεν έχει χάσει την αξία του, για πολλά πράγματα που έχουν να κάνουν με τις συνθήκες εργασίας, ή τις σχέσεις με τους εργοδότες… τα κοινωνικά κεκτημένα, τα ωράρια εργασίας, αντιλαμβάνεσαι αμέσως ότι υπάρχει μια δόση αλήθειας σ’ αυτήν την ιστορία της πάλης των τάξεων και πως… Τράβα πες σ’ έναν άνθρωπο που δεν έχει δουλειά ότι ο καπιταλισμός είναι καλύτερος από τον κομμουνισμό και θα δεις τι θα σου πει…

Ε, παιδιά;

Κατά τη γνώμη μου, πιο καλά καταλαβαίνεις τον Μαρξ άμα σε απολύσουνε, αλλά τέλος πάντων…

Είναι ότι…

Αυτό που λέω είναι ότι ο Μαρξ είπε πράγματα που δεν έχουν χάσει την αξία τους, στο μέτρο που… έτσι όπως τα συνέλαβε… σε σχέση με την εποχή του και… τώρα συνεχίζουν να έχουν την αξία τους για ένα σωρό… ο Μαρξ αν ζούσε ακόμα, θα έλεγε κι άλλα πράγματα… και δεν θα απείχαν και πολύ από αυτά που έλεγε τότε… στην εποχή του… οπότε, έχουν αξία ακόμα και σήμερα για ένα σωρό ζητήματα…

Ο Μαρξ λοιπόν είναι…

Ο Μαρξ μέσα στην ιδεολογία του ήθελε… ήθελε… Δηλαδή, όταν μιλάει για τη νίκη του προλεταριάτου, τέλος πάντων, αυτό κάτι θέλει να πει, έτσι; Δεν είναι ό,τι να ‘ναι, μας θέτει ερωτήματα, γιατί πρέπει να πούμε τα πράγματα με το όνομά τους, έτσι παιδιά;

Λοιπόν, θα σας κάνω μια ερώτηση.

Εντάξει, μπορούμε προφανώς να μη θέσουμε κανένα ερώτημα αλλά προσοχή! Μας δουλεύουν, γιατί είναι ολοφάνερο πως προσπαθούν να μας κάνουν να πιστέψουμε ότι ο Μαρξ έχει πεθάνει, πως δεν υπάρχει τίποτα άλλο να πούμε σχετικά μ’ αυτό και ότι έληξε… έχει πεθάνει.

Πέθανε, λοιπόν, ο Μαρξ και το ξεφωνίζουν παντού, στις εφημερίδες, στην τηλεόραση…

Στην τηλεόραση… κάθε μέρα: δύο χιλιάδες τριακόσιες εξήντα μέρες πως ο Μαρξ έχει πεθάνει και δεν έχει ξαναεμφανιστεί…

Καταλάβατε; Ξέρουν τι κάνουν αυτοί, μην τους φοβάσαι…

Κι ακόμα κι έτσι όμως, τους ενοχλεί, τους ενοχλεί πιο πολύ τώρα, γιατί, όπως και να το κάνουμε, τους τα ΄χει σπάσει τ’ αρχίδια, ε, παιδιά; Γιατί τις έχει βάλει τις τρικλοποδιές του στα γρανάζια του καπιταλισμού, μ’ εκείνες τις ιδέες του για την πάλη των τάξεων, τη νίκη του προλεταριάτου και όλα αυτά.

Όλες οι μάχες…

Διότι τα κεκτημένα δεν ξεφύτρωσαν από μόνα τους… το λέει και η λέξη: κεκτημένα… έχουν κατακτηθεί! Είναι λοιπόν, ολοφάνερο ότι κάνουν ό,τι μπορούν για να μας πείσουν ότι ο Μαρξ έχει πεθάνει, γιατί, κατά μία έννοια, θα έλεγα πως έτσι είναι ο πόλεμος, αλλά αν το καλοεξετάσουμε, θα λέγαμε πως δεν έχει πεθάνει και τόσο ο Μαρξ και εμείς, από τη δική μας σκοπιά, κάνουμε λάθος που πιστεύουμε τέτοιο πράγμα!

Γιατί;

Γιατί αν πιστέψουμε πως ο Μαρξ έχει πεθάνει, τότε τέλειωσε, η πόρτα είναι ανοιχτή για κάθε καταπάτηση των δικαιωμάτων, θα μπορούν να επιτρέπουν στον εαυτό τους το ο,τιδήποτε. Δεδομένου ότι και ο Θεός έχει πεθάνει, τι μας μένει πια; Τι θα τους σταματήσει;

Για τον Θεό δεν ξέρουμε καν αν γεννήθηκε. Για τον Μαρξ λένε ότι πέθανε, εντάξει, πέθανε αν το θέλουνε, όμως ξέρουμε τουλάχιστον ότι κάποτε γεννήθηκε! Και αυτό δεν μπορούν να το διαψεύσουν. Λοιπόν, είναι ένα σημαντικό πλεονέκτημα, γιατί δεν αναρωτιόμαστε συνέχεια: «Μα σίγουρα το είπε αυτό; Σίγουρα υπήρξε ο Μαρξ;» και τέτοια.

Ε; Παιδιά;

Όχι, ο Μαρξ δεν έχει πεθάνει για όλους, αυτό είναι σίγουρο.

Ο Μαρξ έχει πεθάνει μόνο αν το θέλουμε. Δεν πεθαίνουν τέτοιοι τύποι, είναι…

Ο Μαρξ αν ήταν εδώ, ας υποθέσουμε πως είναι εδώ, ε; Θα έλεγε λοιπόν, αναμφίβολα ότι τα πράγματα…

Θα έλεγε ότι τα πράγματα έχουν γίνει πολύ δύσκολα.

«Περιμένετε, μάγκες, δεν είπα ακόμα την τελευταία μου λέξη, δώστε μου λίγο χρόνο να καταλάβω τι παίζει σ’ αυτό το μπουρδέλο το σύστημα και θα σας πω πώς λειτουργεί.

Και θα έγραφε βιβλίο για όλα αυτά, δεδομένου ότι τα οικονομικά θέματα ήταν ο τομέας του και θα έπεφτε φως σε όλον τον κόσμο!

Αφού κανείς δε συμφωνεί σε τίποτα.

Ε, παιδιά; Κανένα πρόβλημα.

Πιστεύω πως αυτοί που λένε πως ο Μαρξ πέθανε, έχουν μια συγκεκριμένη ιδέα σφηνωμένη στο πίσω μέρος του μυαλού τους, να μας κάνουνε να πιστέψουμε πως ο Μαρξ έχει πεθάνει, για να αναγκαστούμε κι εμείς οι ίδιοι μεταξύ μας να πιστέψουμε ότι ο Μαρξ έχει πεθάνει.

Τελικά, αυτό που πρέπει να καταλάβουμε ότι ο Μαρξ έχει πεθάνει, αν εμείς οι ίδιοι το θέλουμε, από εμάς εξαρτάται. Είναι πολύ σημαντικό αυτό, παιδιά. Είναι το πιο σημαντικό πράγμα που πρέπει να καταλάβουμε: αν εμείς πιστεύουμε πως ο Μαρξ πέθανε… λοιπόν, τότε… τετέλεσται.

Σ΄ αυτήν την περίπτωση λοιπόν, πέθανε και δεν έχουμε τίποτα άλλο πια να πούμε.

Σ’ αυτήν την περίπτωση, μιλάμε μάταια.

Και μπορούμε να μιλάμε έτσι, επί ματαίω, για πολύν καιρό.

ΟΧΙ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΕΤΣΙ! ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΕΤΣΙ!

Διότι, δεν θα με κάνετε να πιστέψω ότι η πάλη των τάξεων δεν υπάρχει πια! Με όλη αυτήν την ανισότητα που βλέπουμε παντού, δεν θα με κάνετε να πιστέψω ότι δεν υπάρχει η πάλη των τάξεων, εντάξει παιδιά; Πρέπει να είσαι τυφλός για να μην τη βλέπεις. Όλοι αυτοί οι τύποι που βρίσκονται στο περιθώριο, τσακισμένοι από την κατάθλιψη πεταμένοι στο δρόμο… τι είναι γαμώ το κέρατό μου!!!

Αλλά μπορούμε να μιλάμε για τάξεις; Εδώ είναι όλο το πρόβλημα, μπορούμε να μιλάμε για τάξεις;

Κάθε τύπος που βρίσκεται στο περιθώριο είναι ένα «να είδος ανισότητας από μόνος του»…

Δεν πάει έτσι ρε !

Κάθε τύπος που βρίσκεται στο περιθώριο είναι μία ολόκληρη τάξη από μόνος του… που δεν έχει καμία σχέση με τον άλλο τύπο που βρίσκεται στο περιθώριο, που είναι κι αυτός μία ολόκληρη τάξη από μόνος του και πάει λέγοντας… μέχρι τον τελευταίο τύπο που βρίσκεται στο περιθώριο… κι όλοι αυτοί οι τύποι μπερδεμένοι, μέσα στον πανικό τους απορρίπτουν ο ένας τον άλλον ασταμάτητα και δεν έχει τελειωμό όλο αυτό και δεν ξέρει κανείς πώς μπορεί να…

Δεν ξέρουμε πια.

Δεν ξέρουμε πια τίποτα. Και είναι τρομακτικό αυτό, ε παιδιά;

Δεν ξέρουμε πια τίποτα, τίποτα, τίποτα.

Τίποτα, τίποτα. Τίποτα, τίποτα, τίποτα, τίποτα, τίποτα! Δεν είναι αστείο.

Θα τελειώσει στους δρόμους αυτή η ιστορία.

Τώρα, συγγνώμη δηλαδή, αλλά το να πιστεύεις ότι αυτό μπορεί να συνεχιστεί έτσι επ’ άπειρον, χωρίς να συμβεί τίποτα σε κάποια δεδομένη στιγμή, είναι σαν να βγήκες από τις καλόγριες και δεν έχεις καταλάβει ότι αυτό δεν γίνεται, είναι αδύνατον! Ε, παιδιά, συμφωνείτε; Θα πρέπει να έχεις βγει τώρα από τις καλόγριες για να μην ξέρεις ότι τα πράγματα δεν μπορούν να συνεχιστούν έτσι και να μην αναρωτηθούν οι άνθρωποι κάποια στιγμή ότι… δεν μπορεί να συνεχιστεί άλλο αυτό.

Τώρα, δεν ξέρω. Δεν ξέρω τίποτα. Τίποτα, τίποτα, τίποτα, τίποτα, τίποτα. Μόνο ο Μαρξ ξέρει. Διότι, λίγο Μαρξ θέλουμε παιδιά, και παίρνουμε πάλι μπρος, έτσι παιδιά, συμφωνείτε;

Παιδιά, μ’ ακούτε;

Πρέπει να αντιδράσουμε, παιδιά.

Είναι η τελική μάχη, αλλιώς ήρθε το τέλος μας.

Πρέπει να κάνουμε την επιλογή μας.

Μονόλογος από την παράσταση «Στη Νεκρά» που παίζεται στο θέατρο τσέπης «μικρή Πλάνη»

ΕΛΑ ΝΑ ΤΟ ΔΕΙΣ!!! ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΤΟ ΔΕΙΣ !!!

Κώστας

(Αγαπητέ Κώστα, ωραίος μονόλογος. Αλλά δεν θέλουμε Μαρξ. Θέλουμε Black Friday. Οι προλετάριοι δεν θέλουν να ενωθούν, θέλουν ο καθένας τους κι από μια τηλεόραση, από ένα αυτοκίνητο, από ένα αεροπλάνο, από έναν …πλανήτη. Για σκέψου πόσα χρόνια πριν έζησε και έγραψε ο Μαρξ και πόσες γενιές πέρασαν κι «αυτό» συνεχίζεται ακόμα. Τρομακτικό αλλά έτσι είναι. Η Ιστορία δεν μετριέται με τις δικές μας μικρές ζωές, η Ιστορία μετριέται με τους αιώνες. Κώστα, οι περισσότεροι άνθρωποι δεν μπορούν να σκεφτούν. Αν τα καταφέρω, θα έρθω. Καλές παραστάσεις.)

H αναδημοσίευση των κειμένων του pitsirikos.net επιτρέπεται μόνο κατόπιν άδειας. Επικοινωνήστε στο pitsiriko@gmail.com.