Ανεμολόγιο και ευχολόγιο

Φίλε Πιτσιρίκο, όταν ξεκαθάρισε το τοπίο στην κούρσα διαδοχής των Ρεπουμπλικάνων και ο Ντόναλντ Τραμπ ανακηρύχθηκε επισήμως ο συνυποψήφιος της Κλίντον για τις προεδρικές εκλογές των ΗΠΑ, πίστεψα προς στιγμή ότι η ανάδειξή του στο ανώτερο αξίωμα θα μπορούσε να επιταχύνει την αποσάθρωση του συστήματος.

Δεν έχει ακόμα ορκιστεί πρόεδρος και με έχει απόλυτα διαψεύσει.

Η ανακοίνωση των ανθρώπων που απαρτίζουν το οικονομικό επιτελείο του νέου προέδρου δεν θα μπορούσε να ξεκαθαρίσει περισσότερο από οτιδήποτε άλλο το πρόσημο της προεδρίας του.

Η Goldman Sachs επιστρέφει στο τιμόνι του Αμερικανικού κράτους.

Οικονομικός νεοφιλελευθερισμός μαζί με μεγαλύτερες δόσεις αυταρχισμού και περαιτέρω νομιμοποίηση φασιστικών συμπεριφορών.

Όλα αυτά με έκαναν ξανά να σκεφτώ και να συνειδητοποιήσω το μέγεθος της απελπισίας και της πολιτικής γύμνιας της «Αριστεράς» κι ημών των «αριστερών και προοδευτικών».

Θυμήθηκα τις πρώτες ημέρες της Περεστρόικα στην πάλαι πότε Σοβιετική Ένωση και την πεποίθηση που δημιουργήθηκε στις καρδιές και στα μυαλά εκατομμυρίων ανθρώπων πως η ημέρα του σοσιαλιστικού θριάμβου δεν θα αργούσε να έρθει.

Η ΕΣΣΔ μπόλιαζε το σύστημά της με δημοκρατία και ελευθερία, και το σάπιο καπιταλιστικό σύστημα στην Δύση απειλούνταν με ολική κατάρρευση.

Το μόνο που χρειαζόταν τότε ήταν η ανανέωση και η αναγέννηση του σοσιαλιστικού ιδεώδους που η Περεστρόικα υποσχόταν απλόχερα.

Και ο νέος εκσυγχρονιστής ηγέτης θα έφερνε μαζί με την ευημερία του λαού του και την παγκόσμια ειρήνη.

Βέβαια, ούτε η ειρήνη, ούτε η αναγέννηση μας έκαναν την χάρη να έρθουν.

Αντίθετα, όταν κτύπησε το κουδούνι κι ανοίξαμε την πόρτα είδαμε μπροστά μας το αποκρουστικό πρόσωπο της νεοφιλελεύθερης λαίλαπας και του πολέμου.

Τα κοινωνικά και τα ανθρώπινα δικαιώματα σαρώθηκαν από τότε και φτάσαμε σήμερα στην κατάντια να διαπραγματευόμαστε μονάχα τον τρόπο με τον οποίο θα μας εξοντώσουνε.

Τα θυμήθηκα όλα αυτά και τα γράφω γιατί σε λίγους μήνες περιμένουμε τις εκλογές σε Ιταλία και Γαλλία και πιστεύουμε – στον ένα ή στον άλλο βαθμό – ότι η τυχόν επικράτηση των Γκρίλλο και Λεπέν θα φέρει την κατάρρευση και την διάλυση της ΕΕ.

Το ίδιο άλλωστε πιστεύαμε και για το Brexit αλλά δεν συνέβη κάτι το συνταρακτικό.

Το ίδιο πιστεύαμε και για το ενδεχόμενο του Grexit που τόσο πολύ τάχα μου τρόμαζε το Βερολίνο κάποτε.

Οι πιθανότητα βέβαια τύποι σαν τον Γκρίλο ή την Λεπέν να προκαλέσουν την διάλυση της ΕΕ είναι απειροελάχιστη.

Στην καλύτερη των περιπτώσεων θα διαπραγματευτούν σκληρά με τους Γερμανούς προκειμένου να πάρουν ένα μεγαλύτερο κομμάτι από τις …σάρκες μας.

Το οικοδόμημα, βέβαια, της ΕΕ και της Ευρωζώνης κάποια στιγμή θα καταρρεύσει, όμως αρχίζω να υποψιάζομαι πως πριν αυτό συμβεί, θα έχει μεσολαβήσει μια τριακονταετία στυγνής γερμανοτσολιάδικης δικτατορίας που δεν θα αφορά μονάχα τους Έλληνες αλλά και όλους τους άλλους λαούς της Ευρώπης.

Οι λαοί και τα πολιτικά κόμματα ή κινήσεις που επιθυμούν να δώσουν τέλος στην καπιταλιστική εκμετάλλευση θα πρέπει να συνειδητοποιήσουν ότι με τα ευχολόγια και τις προσευχές ούτε η λευτεριά κερδίζεται ούτε τα πολιτικά συστήματα ανατρέπονται.

Έχουν περάσει σχεδόν 25 χρόνια από το 1992 και δεν έχουμε καταλάβει ακόμα τίποτα.

Ακόμα να συνέλθουμε από το σοκ.

Φιλιά από την Εσπερία

Ηλίας

Υ.Γ. Παρακάτω – επίκαιροι δυστυχώς όσο ποτέ – οι στίχοι του Κώστα Τριπολίτη.

«Έβγαλε βρώμα η ιστορία ότι ξοφλήσαμε

είμαστε λέει το παρατράγουδο στα ωραία άσματα

και επιτέλους σκασμός οι ρήτορες πολύ μιλήσαμε

στο εξής θα παίζουμε σ’ αυτό το θίασο μόνο ως φαντάσματα

Κάτω οι σημαίες στις λεωφόρους που παρελάσαμε

άλλαξαν λέει τ’ ανεμολόγια και οι ορίζοντες

μας κάνουν χάρη που μας ανέχονται και που γελάσαμε

τώρα δημόσια θα έχουν μικρόφωνο μόνο οι γνωρίζοντες

Βγήκαν δελτία και επισήμως ανακοινώθηκε

είμαστε λάθος μες το κεφάλαιο του λάθος λήμματος

ο σάπιος κόσμος εκεί που σάπιζε ξανατονώθηκε

κι οι εξεγέρσεις μας είναι εν γένει εκτός του κλίματος

Δήλωσε η τσούλα η ιστορία ότι γεράσαμε

τις εμμονές μας περισυλλέγουνε τα σκουπιδιάρικα

όνειρα ξένα ράκη αλλότρια ζητωκραυγάσαμε

και τώρα εισπράττουμε απ’ την εξέδρα μας βροχή δεκάρικα

Ξέσκισε η πόρνη η ιστορία αρχαία οράματα

τώρα για σέρβις μας ξαποστέλνει και για χαμόμηλο

την παρθενιά της επανορθώσαμε σφιχτά με ράμματα

την κουβαλήσαμε και μας κουβάλησε στον ανεμόμυλο …

(Αγαπητέ Ηλία, νομίζω ότι βιάζεσαι. Επιμένω πως η Ιστορία μετριέται με τους αιώνες και όχι με τις μικρές δικές μας ζωές. Θεωρώ πολύ αισιόδοξο που ο Ντόναλντ Τραμπ επιλέγει για το επιτελείο του στελέχη της Goldman Sachs γιατί είναι αδίστακτοι. Είναι πολύ χαρμόσυνη είδηση η επικράτηση παντού φασιστών ή φασιστοειδών. Τους έχω απόλυτη εμπιστοσύνη πως θα τα κάνουν όλα μαντάρα και θα φέρουν την πλήρη κατάρρευση του συστήματος. Ηλία, η Σοβιετική Ένωση καθυστέρησε την πτώση του καπιταλισμού, γιατί δεν του επέτρεπε να δείξει το αληθινό πρόσωπό του και να “προοδεύσει” και να αναπτυχθεί γρήγορα. Μακάρι να μην είχε υπάρξει ποτέ η Σοβιετική Ένωση και η Ρωσία να είχε περάσει από τον τσάρο στον καπιταλισμό. Ηλία, σήμερα είχε μια ωραία και ηλιόλουστη ημέρα στην Αθήνα. Πήγα στο νοσοκομείο και είδα μια φίλη μου, και μετά πήγα με έναν ξένο φίλο μου -που είναι αυτές τις ημέρες στην Αθήνα- για βόλτα και καφέ. Ο Παρθενώνας με διαβεβαιώσε πως όλα πάνε σύμφωνα με το σχέδιο. Εγώ, Ηλία, τα βλέπω όλα θετικά. Οι άνθρωποι θα αντιδράσουν, όταν νιώσουν πραγματικά την ανάγκη να το κάνουν. Οι στίχοι του Τριπολίτη είναι πολύ όμορφοι αλλά δεν με εκφράζουν. Γενικά, η κλάψα δεν με εκφράζει. Ούτε η αποθέωση της ήττας. Πολλή αναπηρία αυτή η Αριστερά της ήττας. Εγώ δεν ψήνομαι. Να είσαι καλά, Ηλία.)

H αναδημοσίευση των κειμένων του pitsirikos.net επιτρέπεται μόνο κατόπιν άδειας. Επικοινωνήστε στο pitsiriko@gmail.com.