Βρε ουστ!

Το 2008, φίλε Πιτσιρίκο, ήμουν 22 χρονών, φοιτητής ακόμη με αρκετή αισιοδοξία για το μέλλον. Αρκετά συνειδητοποιημένος για να γελάω με τον Καραμανλή και να τον θεωρώ νεκροθάφτη του συστήματος και αρκετά άμυαλος για να πιστεύω ότι μια ρεαλιστική Αριστερά θα ήταν μια απάντηση στον τότε πανίσχυρο δικομματισμό. Βλέπεις τότε είχαμε την αντίληψη ότι η Αριστερά δεν είχε τις ευκαιρίες της και ήταν στο χέρι της να καταφέρει να βγει στο προσκήνιο.

Όταν σκότωσαν τον Γρηγορόπουλο αγαπητέ Πιτσιρίκο δεν ήμουν στα Εξάρχεια, δεν είχα μια σινεφίλ ανάμνηση των γεγονότων με εικόνες παιδιών να τσακώνονται με ντουλάπες όπως μας έλεγες εσύ το 2010.

Ήμουν σε ένα ελληνάδικο παρασυρμένος από φίλους και σκεφτόμουν το χάος που θα ακολουθούσε στα Εξάρχεια τις επόμενες ώρες με απλό αληθινό και αγνό θυμό, αφού άκουσα την είδηση λίγο πριν φύγω από το σπίτι.

Αφού δεν είμαι και ο πιο έξυπνος άνθρωπος, αδυνατούσα να συνειδητοποιήσω ότι το γεγονός δεν θα περνούσε στα ψιλά όπως τα προηγούμενα με μερικά σπασίματα αλλά θα σόκαρε ένα μεγάλο μέρος των Ελλήνων.

Τα χρόνια πέρασαν, Πιτσιρίκο, και η τότε εξέγερση έγινε μια ακόμη επέτειος κομμένη και ραμμένη για το Facebook, άνευ ουσίας, γιατί τελικά ήταν απλώς μια εξέγερση, ένας θυμός για την αδικία και την ανισότητα με ωραία επετειακά κείμενα και επετειακά επεισόδια.

Η κρίση, Πιτσιρίκο, παραμέρισε τα αιτήματα για μια πιο αποτελεσματική δημοκρατία που προέκυψαν εκείνη τη περίοδο αφού πλέον το ζήτημα ήταν θέμα επιβίωσης.

Έπρεπε να προστατέψουμε τα πρώτα χρόνια της κρίσης τα κεκτημένα μας, ενώ με το πέρασμα των ετών φτάσαμε να ανησυχούμε μήπως χαλάσει η κουζίνα και δεν μπορούμε να φτιάξουμε ούτε πατάτες μιάς και ούτε με δόσεις δεν δέχονταν να αγοράσουμε νέες συσκευές αφού χρωστούσαμε τις παλιές.

Πιτσιρίκο, δεν έχω καμία διάθεση να μιλήσω για το θέμα πλέον με άλλους ανθρώπους.

Η αγαπημένη μου θεία όσο και αν της έχω αδυναμία επειδή ουσιαστικά εκείνη με μεγάλωσε, όταν αναφέρει για τον Γρηγορόπουλο και ότι τα ήθελε τελικά επειδή ήταν στα Εξάρχεια δεν θα ακούσει τις λειτουργίες που θα έπρεπε.

Δεν θα φοβηθεί μήπως προσγειωθεί το χέρι μου στο μάγουλο της γιατί πλέον είναι όλα πολύ μακρινά και μοιάζει να έγιναν σε μια διαφορετική χώρα.

Οι συνάδελφοι στη δουλειά θα εισπράξουν απλώς ένα συγκαταβατικό χαμόγελο, όταν διαμαρτύρονται για τις πορείες στο κέντρο και τα κλειστά καταστήματα αντί να λάβουν μία μούτζα.

Δεν έχω να πω τίποτα για το θέμα χωρίς να αηδιάσω μιάς και έχει βεβηλωθεί ανεπανόρθωτα με χίλιους δύο τρόπους η μνήμη του νεκρού γιατί τελικά αυτό που απέμεινε είναι μια αδικοχαμένη ζωή και μερικές σπασμένες βιτρίνες.

Απογοητευμένος πλέον, Πιτσιρίκο, και δουλεύοντας σε κάτι που απεχθάνομαι, αναρωτιόμουν σήμερα γιατί δεν λειτουργεί το Μετρό σε μερικές στάσεις.

Δεν θυμόμουν αν τελικά το συγκεκριμένο «γεγονός» έγινε 6 ή 8 και μιας και δεν βλέπω ειδήσεις ούτε παρακολούθησα ίντερνετ αυτές τις μέρες ήμουν σε παντελή αφασία που λες και εσύ.

Έφτασε το απόγευμα για να καταλάβω τι έγινε σαν σήμερα.

Κανονικά απλώς θα ένιωθα λύπη για την μουλαροσύνη που με δέρνει αλλά δεν με αφήνεις να αγιάσω.

Δυστυχώς, είδα το άρθρο σου και δεν κρατήθηκα για το μνημόσυνο της εξέγερσης.

Με ένα άρθρο από το 2010 απέδωσες τον φόρο τιμής και εσύ για τον Γρηγορόπουλο, ώστε να θυμούνται οι παλιοί και να μαθαίνουν οι νεώτεροι.

Λες και δεν άλλαξε τίποτα από το 2010. Λες και το 2016 έχει κάποια σχέση με το γαμημένο το 2008 και το 2010.

Φίλε Πιτσιρίκο, μέχρι το 2010 οι άνθρωποι ένιωθαν οργή και δυσπιστία για την δημοκρατία.

Το 2016, η οργή έχει μετατραπεί σε απέχθεια και κυνισμό.

Δεν υπάρχει τίποτα χειρότερο από να πάψεις να ελπίζεις ότι το μέλλον θα είναι καλύτερο και δυστυχώς φτάνω όλο και πιο κοντά σε αυτό.

Μερικές φορές μου σπας τα @@ Πιτσιρίκο γιατί μιλάς για την αφασία των Ελλήνων.

Ξεχνάς ότι οι Έλληνες μέσα σε δημοκρατικά πλαίσια επέλεξαν τον Τζίφρα και είπαν όχι στο δημοψήφισμα, ενώ μάζευαν τα χρήματα τους από τις τράπεζες, αντιδρώντας με εμφατικό τρόπο στο προπαγανδιστικό καθεστώς των ΜΜΕ.

Οι Έλληνες ζητήθηκε να πουν τη γνώμη τους μέσω εκλογών και δημοψηφίσματος και απάντησαν αρκετά γενναία.

Είναι από τις σπάνιες περιπτώσεις της ιστορίας, όπου η ελίτ όσο και αν αλλάζει έχει την ίδια λογική και αρνείται να εκφράσει την βάση.

Βλέπε Τσίπρα και Κατρούγκαλο.

Δεν ξέρω τι άλλο περιμένεις να κάνουμε σαν πολίτες Πιτσιρίκο, θες να επαναστατήσουμε, να τα κάψουμε όλα, να βγούμε στους δρόμους;

Ποιοί να κατέβουμε, πού να κατέβουμε, με ποιό τρόπο;

Όταν απαξιώνεις την πολιτική όπως έχει απαξιωθεί στο Ελλαδιστάν, τότε ο ακτιβισμός είναι και εκείνος μάταιος αφού αυτοί που πίστευες ότι σκέφτονται σαν εσένα τελικά είναι ελληνικά λαμόγια νέας κοπής.

Το πολιτικό προσωπικό άλλαξε μέσα σε μερικά χρόνια και τα πράγματα έγιναν χειρότερα.

Η Αριστερά στην εξουσία ήταν ότι πιο επώδυνο έζησα (μετά την ήττα της Πανάθας από τον Ολυμπιακό στη Ριζούπολη).

Αν μου πεις ότι ο ΣΥΡΙΖΑ δεν είναι πραγματική αριστερά, τότε δεν θα κρατηθώ και θα έρθω να σε δείρω.

Δεν μπορώ να καταλάβω, αγαπητέ Πιτσιρίκο, γιατί θες να επιμένεις ότι λόγω της αφασίας τα πράγματα πάνε χειρότερα.

Αν οι Έλληνες σταματήσουν να ζουν στην συγκεκριμένη αφασία, θα σκεφτούν ότι πλέον η μοναδική ριζοσπαστική δύναμη είναι η Χ.Α.

Μόνο αυτοί πλέον θέλουν να πράξουν αυτό που πιστεύουν, να εξαφανίσουν δηλαδή τους καχεκτικούς σαν την αφεντιά μου και να δημιουργήσουν σούπερ-Έλληνες.

Σχώρα με Πιτσιρίκο, να ξέρεις σε συμπαθώ και μ’ αρέσει ο τρόπος που σκέφτεσαι, απλώς είσαι και εσύ ένας γκρινιάρης μαλάκας Έλληνας όπως όλοι μας.

Edmund

Υ.Γ. Όλα αυτά τα έγραψα λόγω της ημερομηνίας του άρθρου· αν το έγραψες τώρα να ξέρεις ότι δεν θα ζητήσω συγγνώμη, να πας να πνιγείς.

(Αγαπητέ Edmund, δεν φταίω εγώ αν εσύ ψήφισες ΣΥΡΙΖΑ και αισθάνεσαι προδομένος. Εγώ δεν τον ψήφισα. Θα δείρεις εμένα επειδή εσύ ψήφισες ΣΥΡΙΖΑ; Το κείμενο για τον Γρηγορόπουλο που ανέβασα στο Facebook είναι παλιό -το βλέπεις από την ημερομηνία που έχει επάνω- και το ανέβασα λόγω της ημέρας. Αν ήταν 28η Οκτωβρίου, θα ανέβαζα κείμενο για την 28η Οκτωβρίου. Έχω γράψει για …όλα. Είναι πλούσιο το αρχείο του μπλογκ. Όσο για την Χρυσή Αυγή, έχω γράψει εδώ και χρόνια πως πρέπει να γίνει κυβέρνηση και έχω εξηγήσει και τους λόγους: “Η Χρυσή Αυγή πρέπει να γίνει κυβέρνηση”. Αγαπητέ Edmund, έχεις τα νεύρα σου -δεν είσαι ο μόνος- αλλά κοίτα να ξεσπάσεις σε κάποιον που επηρεάζει τη ζωή σου. Εγώ δεν ανήκω σε αυτούς. Είμαι ένας πολίτης, όπως είσαι κι εσύ. Έχω ένα μπλογκ, γράφω και διαβάζει όποιος θέλει. Όποιος δεν θέλει, δεν διαβάζει. Δεν είναι υποχρεωτικό να διαβάζεις το μπλογκ μου. Κι αφού σου τα είπα έτσι ευγενικά, επειδή έχω κι εγώ τα νεύρα μου, κι εσύ μου σπας τ’ @ρχίδια, άντε γ@μήσου. Συγγνώμη, ήθελα να πω “και άντε και γ@μήσου”. Να είσαι καλά, Edmund.)

Το pitsirikos.net χρειάζεται τη βοήθειά σου

Στήριξε οικονομικά το pitsirikos.net, αν θεωρείς πως καλό είναι να υπάρχουν στην Ελλάδα και κάποιες φωνές που δεν δουλεύουν για τον Μαρινάκη, τον Αλαφούζο, τον Σαββίδη και τα άλλα παιδιά, οπότε μπορεί να διαβάσεις ή να ακούσεις κάτι διαφορετικό από αυτό που συμφέρει τους ολιγάρχες. Οι τρόποι στήριξης εδώ.

H αναδημοσίευση των κειμένων του pitsirikos.net επιτρέπεται μόνο κατόπιν άδειας. Επικοινωνήστε στο pitsiriko@gmail.com.