Κοινωνικό Φροντιστήριο Δήμου Αθηναίων

Καλημέρα φίλε Πιτσιρίκο.
Όμορφη ιδέα να γράφουμε κάτι ωραίο κάθε τόσο, πολλή μαυρίλα έχει πέσει ξαφνικά στις ζωές μας· δεν αντέχεται αυτό για πολύ ακόμα.
Θέλω να σας γράψω για μια υπέροχη κίνηση που έλαβε χώρα πριν μερικά χρόνια στην Αθήνα και που ακόμα υφίσταται.

Πριν 4 χρόνια ο πολύ καλός μου φίλος -αδελφός θα έλεγα- Μενέλαος Αλυγιζάκης, καθηγητής Φυσικής, επιστρέφοντας για δεύτερη φορά από το Λονδίνο (οριστικά πλέον), μου λέει στο τηλέφωνο :

Μ: Φίλε Α. πρέπει να κάνουμε κάτι.
Α: Τι εννοείς ;
Μ: Πρέπει να κάνουμε κάτι για την ψυχή μας, κάτι που να αφήσει αποτύπωμα. Να φτιάξουμε ένα Κοινωνικό Φροντιστήριο για παιδιά φτωχών και άπορων οικογενειών, όλων των εθνοτήτων και φυλών.
Α: Στο μυαλό μου είσαι αδελφέ μου…

Ήταν καλοκαίρι θυμάμαι που ξεκινήσαμε να το δουλεύουμε ως ιδέα.

Μετά από πολύ αγώνα (του Μενέλαου κυρίως), χωρίς καμία άκρη κοινωνική και οικονομική (για πολιτική δεν το συζητούσαμε καν) κατάφερε-καταφέραμε να ανοίξουμε τις πόρτες του Δήμου Αθηναίων, έχοντας μαζί μας και πολλούς εθελοντές, κυρίως φοιτητές που ανταποκρίθηκαν με πολλή χαρά.

Το αποτέλεσμα ήταν να δημιουργηθεί το Κοινωνικό Φροντιστήριο Δήμου Αθηναίων γύρω στο Φεβρουάριο του επόμενου έτους, σε ένα σχολείο κοντά στο Γήπεδο του Απόλλωνα Αθηνών.

Η ανταπόκριση ήταν πολύ μεγάλη και από μαθητές και από εθελοντές (κοντά στους 100 φοιτητές) τους επόμενους μήνες.

Μετά από καιρό, κι όταν η κατάσταση «ρόλαρε» ικανοποιητικά, αποσυρθήκαμε και οι δυο μας.

Το Κ.Φ.Δ.Α. συνεχίζει το έργο του παρά τις αντιξοότητες, κι ελπίζω να συνεχίσει για πολλά χρόνια ακόμα να προσφέρει μόρφωση και παιδεία σε παιδιά απόρων οικογενειών.

Τα παραπάνω τα γράφω και για 2 ακόμα προσωπικούς λόγους:

Ο πρώτος είναι για να τιμήσω τη μνήμη του αγαπημένου μου φίλου Μενέλαου, που δυστυχώς δε ζει πια γιατί ένας -τύφλα στο μεθύσι- Άγγλος του αφαίρεσε τη ζωή, δολοφονώντας τον άγρια αρχές του 2015 στο αγαπημένο του Λονδίνο, που είχε πάει τις γιορτές των Χριστουγέννων για να δει παλιούς φίλους και συναδέλφους.

Ο δεύτερος είναι για να μεταφέρω την προσωπική μου εμπειρία, την εμπειρία του εθελοντισμού.

Ο εθελοντισμός, όταν γίνεται με ανιδιοτέλεια και αγάπη, είναι μεγάλη ψυχοθεραπεία.

Τον κάνει πρωτίστως για σένα τον ίδιο κι έρχεσαι σε επαφή με κομμάτια του εαυτού σου, που δεν γνωρίζεις … μια δοκιμή θα σας πείσει.

Σ’ευχαριστώ πολύ

Α.Ξ.

(Αγαπητέ φίλε, πολύ όμορφη η πρωτοβουλία σας. Ήξερα για το Κοινωνικό Φροντιστήριο του Δήμου Αθηναίων αλλά δεν ήξερα πώς δημιουργήθηκε. Έχω ακούσει για τον Μενέλαο Αλυγιζάκη -και για το πόσο σπουδαίος δάσκαλος ήταν- από έναν μαθητή του. Ο ανιδιοτελής εθελοντισμός είναι φάρμακο για την ψυχή των ανθρώπων. Ιδιαίτερα, για όσους ασχολούνται με παιδιά. Με την ευκαιρία, ένα χαιρετισμό στους εθελοντές που αναγκάστηκαν να φύγουν στο εξωτερικό -τα τελευταία δύσκολα χρόνια-, για να επιβιώσουν. Είναι πολλοί. Και λείπουν. Πολύ. Να είστε καλά. Σας ευχαριστώ. Και λυπάμαι για τον φίλο σας.)
Γράψτε κάτι όμορφο

Το pitsirikos.net χρειάζεται τη βοήθειά σου

Στήριξε οικονομικά το pitsirikos.net, αν θεωρείς πως καλό είναι να υπάρχουν στην Ελλάδα και κάποιες φωνές που δεν δουλεύουν για τον Μαρινάκη, τον Αλαφούζο, τον Σαββίδη και τα άλλα παιδιά, οπότε μπορεί να διαβάσεις ή να ακούσεις κάτι διαφορετικό από αυτό που συμφέρει τους ολιγάρχες. Οι τρόποι στήριξης εδώ.

H αναδημοσίευση των κειμένων του pitsirikos.net επιτρέπεται μόνο κατόπιν άδειας. Επικοινωνήστε στο pitsiriko@gmail.com.