Το ελατήριο

Γεια πιτσιρίκο. Καθώς γυρνούσα με τα παιδιά από το σχολείο, ξαφνικά και αναπάντεχα το είδαμε. Είχε πέσει στη μέση του δρόμου, ήταν σε καλή και λειτουργήσιμη κατάσταση, οπότε το μάζεψα για να το πάρω σπίτι.

Ήταν ένα ελατήριο, ξεχωριστό από τα άλλα, όμορφο, γυαλιστερό, με τις δύο άκρες του στρογγυλεμένες σαν γαντζάκια για να γραπωθούν από οπουδήποτε.

Μόλις το είδαν τα παιδιά, εντυπωσιάστηκαν από το εύρημα και η κόρη μου με παρακάλεσε να το κρατήσει ώσπου να φτάσουμε στο σπίτι.

Στο δρόμο ήμασταν όλοι χαρούμενοι, εγώ η κόρη μου και ο γιός μου -μας αρέσει να βρίσκουμε πράγματα- αλλά εγώ πιο χαρούμενος από τους τρεις μας γιατί η εύρεση αυτού του μικρού αντικειμένου ήταν για μένα ένας συμβολισμός.

Μου ήρθε στο μυαλό το ελατήριο της οικονομίας, το οποίο συνέχεια αναφέρεις, και σκέφτηκα ότι τα βάσανα των συμπατριωτών μου όπου να ‘ναι τελειώνουν γιατί θα πεταχτεί το ελατήριο της οικονομίας και με ένα μεγάλο ντόιιιιιιιιιιιιιινγκ, ή κάτι τέτοιο, όλες οι κακές στιγμές θα ξεχαστούν και θα βασιλέψει η ευημερία, η πρόοδος, η συμφιλίωση και η αγάπη στην πατρίδα μας.

Οι ολιγάρχες θα αγκαλιαστούν με αυτούς που τους έπιναν το αίμα τόσο καιρό, οι χρυσαυγίτες θα υποδέχονται με μια ζεστή αγκαλιά τους πρόσφυγες και θα τους ανοίγουν και τα σπίτια τους να τους φιλοξενήσουν για όσο καιρό χρειαστεί, οι τραπεζίτες με τις τράπεζές τους θα χαρίσουν τα χρέη στους μελλοντικούς εξαθλιωμένους, η Εκκλησία, πέρα από τις συμβουλές της να κάνουμε υπομονή εμείς οι Έλληνες επειδή μας ζηλεύουν -καλά πρέπει να σε διαβάζουν ανελλιπώς-, θα μοιράσει την περιουσία της στους φτωχούς και θα ζήσει χωρίς προνόμια, λεφτά και ιερές business εν ειρήνη και αγάπη σαν τον ίδιο τον Ιησού, και οι πολιτικοί μας δεν θα ενεργούν σαν μεσίτες των ολιγαρχών και των τραπεζών αλλά θα σκύψουν όλοι μαζί πάνω από τα προβλήματα της κοινωνίας και αδελφωμένοι θα δουλεύουν ακούραστοι για το καλό όλων μας και όχι μόνο για το καλό της τσέπης τους και τα τσεπάκια των παιδιών τους.

Όλα αυτά λοιπόν σκεφτόμουν και σχεδόν πετούσα στην ανηφόρα για το σπίτι, κρατώντας τα παιδάκια μου από το χέρι.

Φτάνοντας στη προτελευταία γωνία για το σπίτι, δίπλα στους ξέχειλους κάδους με σκουπίδια, κοιτώντας τις ανοιγμένες από τις γάτες σακκούλες με τις πάνες, τα ξυνισμένα αποφάγια και κάθε λογής άχρηστο αντικείμενο του καταναλωτισμού μας, ήμουν χαρούμενος γιατί ένιωθα ότι όλες αυτές οι κακές εικόνες θα είναι σύντομα παρελθόν.

Τότε, όμως, καθώς περιμέναμε να περάσουν τα αυτοκίνητα για να προχωρήσουμε η όμορφη εικόνα που είχα φτιάξει στο μυαλό μου κατέρρευσε.

Το ελατήριο που κρατούσε η κόρη μου γλίστρησε από το χεράκι της και έπεσε μέσα από την σχάρα στον υπόνομο.

Το ελατήριο, της οικονομίας ίσως, έπεσε στον υπόνομο, και εγώ, μην μπορώντας να το πιστέψω, απόμεινα να κοιτώ την σχάρα του υπονόμου σαν χαμένος.

Καθώς στεκόμασταν εκεί απελπισμένοι από την οριστική απώλεια του ελατηρίου, περνάει και ένας γέροντας αργόσχολος και με ρωτάει τι ψάχνουμε.

Θέλοντας να ξεσπάσω πάνω στη περιέργειά του, απαντώ πως μου έπεσε μια λίρα που κρατούσα και τον άφησα εκεί να κοιτάει μέσα από την σχάρα, μπας και δει κάτι.

Παραμείναμε βουβοί για δέκα λεπτά, μετά την τραγική απώλεια, αλλά μετά συνήλθαμε.

Δεν πάει στα κομμάτια και το ελατήριο, έχουμε και μια ζωή να ζήσουμε.

Ντόιιιιιιιιιιινγκ

Νίκος

(Αγαπητέ Νίκο, το ελατήριο της οικονομίας έπεσε στον υπόνομο; Παίρνω τηλέφωνο στο Μέγαρο Μαξίμου να πάνε να το βγάλουν. Το ψάχνουμε όλοι αυτό το ελάτήριο. Να είσαι καλά. Και χρόνια πολλά!

Το pitsirikos.net χρειάζεται τη βοήθειά σου

Στήριξε οικονομικά το pitsirikos.net, αν θεωρείς πως καλό είναι να υπάρχουν στην Ελλάδα και κάποιες φωνές που δεν δουλεύουν για τον Μαρινάκη, τον Αλαφούζο, τον Σαββίδη και τα άλλα παιδιά, οπότε μπορεί να διαβάσεις ή να ακούσεις κάτι διαφορετικό από αυτό που συμφέρει τους ολιγάρχες. Οι τρόποι στήριξης εδώ.

H αναδημοσίευση των κειμένων του pitsirikos.net επιτρέπεται μόνο κατόπιν άδειας. Επικοινωνήστε στο pitsiriko@gmail.com.