Διαλέξτε

Γεια σου πιτσιρίκο.
Με αφορμή τα αγροτικά μπλόκα που έπονται το προσεχές διάστημα, παίρνω αφορμή και γράφω.
Προέρχομαι από μια μικρομεσαία αγροτική οικογένεια και είδα το έργο να εξελίσσεται μπροστά μου, με τόσο μόχθο, κόπο, υπομονή και επιμονή για μια ελεύθερη ζωή, αυτοί οι δυο γονείς που έχω, σαν στραγγισμένες σταφίδες γίνανε πια από τον ήλιο και τις λάσπες, να καρτερούν τον επιθανάτιο ρόγχο που θα σημάνει από ψηλά και γι’ αυτούς, το τέλος της εποχής τους.
Το τέλος της αγροτιάς.

Για άλλη μια φορά, εις βάρος των πολλών , οι ευνοούμενοι της κατάστασης στην Ελλάδα, είναι οι αγροτοπατέρες και κοτζαμπάσηδες, οι μεσάζοντες και οι τράπεζες που σαν γύπες καραδοκούν να συγκεντρώσουν τον πλούτο στα χέρια τους.

Είναι απλό το προς τα πού οδεύει και αυτό το κίνημα, σύντροφοι αγρότες:

Εάν το αγροτικό κίνημα αυτή τη φορά δεν μεστώσει και αγκαλιαστεί από τους υπόλοιπους επαγγελματικούς κλάδους -και κατ’ επέκταση από τον ελληνικό λαό-, το αποτέλεσμα αυτής της κινητοποίησης θα είναι ίδιο και απαράλλαχτο.

Θα στήσουμε τα τρακτέρ, θα ‘ρθούνε τα τσοντοκάναλα να απαθανατίσουν τον “αγώνα”, υπονομεύοντας τον σε σκουπιδαριό για viral κατανάλωση με τα γνωστά μέσα -μορφονιοί αγρότες στην πρωινάδικα, τσιπουράκια δώρο στο παλικάρι μας τον Αλέξη, κοψιδομεζέδες να κεραστούν στους σύντροφους πολιτικούς του τόπου, χημικά και γκλούτσες κλπ-, η κυβέρνηση θα κάνει ευχέλαιο για “διάλογο”, αντε να ξανα-μοιράσουν κανένα ψίχουλο το πολύ σαν αντίδωρο, αφού θα έχει πραγματοποιηθεί πρωτίστως ανενόχλητα, η κήδευσις της αγροτιάς.

Σαν δαρμένα σκυλιά θα επιστρέψουμε στα κονάκια μας, σαν ραγιάδες άλλη μια φορά θα καταπιούμε την εξαθλίωση και τη χρεοκοπία. Και η γενοκτονία που διαπράττεται στη χώρα θα συνεχιστεί ανέπαφη.

Γι’ αυτό το λόγο, τα αιτήματα των αγροτών, ναι μεν καίρια και αναγκαία να πάρουν σάρκα και οστά, για να μην σβήσουν οι φτωχοί και οι αδύναμοι, ο αγώνας που έχουμε μπροστά μας όμως απαιτεί περισσότερα. Πολύ περισσότερα.

Τα αίτια όλων των αιτημάτων που επικαλούνται οι αγρότες έχουν βαθιές ρίζες, τις οποίες δεν μας παίρνει πλέον να παραλείπουμε και να εθελοτυφλούμε ως προς αυτές.

Γνωρίζουμε ότι το οικοδόμημα που ονομάζεται Ευρωπαϊκή Ένωση είναι σαθρό και καταρρέει.

Γνωρίζουμε ότι ο Γερμανός έχει αποθρασυνθεί σε βαθμό αηδίας, με την κάλυψη και συναίνεση των δικών μας απατεώνων και λαμόγιων, έχουνε δέσει τη χώρα χειροπόδαρα, και θα την ξεζουμίσουν μέχρι το επόμενο Big Bang.

Μέχρι να ξεπουλήσουν τα πάντα, μέχρι να μας φορέσουν και το 4ο, 5ο, 6ο μνημόνιο.

Η λιτότητα και η νομιμοποίηση της φτώχειας δεν γνωρίζει όρια και εναλλακτική.

Η ένταξη της χώρας μας στο ευρώ, ήταν μέγα σφάλμα, σαφέστατα. Ουδέποτε έπρεπε να μπούμε.

Οι υπαίτιοι που “μαγείρεψαν” τα νούμερα και μας έβαλαν στον ευρωπαϊκό χορό κυκλοφορούν ελεύθεροι και συγγράφουν βιβλία και δίνουν μαθήματα “δημοκρατίας” και “δικαιοσύνης” σε πανεπιστήμια ανά τον κόσμο.

Οι υπαίτιοι που έφεραν και επέβαλλαν τα μνημόνια, από δεξιά και αριστερά, μας εξαπάτησαν, μας ξεφτίλισαν, μας χρεοκόπησαν, μα κάθονται ακόμη στις καρέκλες τους και πουλάνε ευχολόγια, μοιράζουν ψεύτικες ελπίδες και ψίχουλα στο λαό· ο λαός αυτός μεταναστεύει, πεινάει, πέφτει σε κατάθλιψη και ύπνο βαθύ, αργοπεθαίνει.

Δεν αρκούν, όμως, οι διαπιστώσεις αυτές.

Εάν αυτή τη φορά δεν συνεργαστούμε, ενωμένοι και μονιασμένοι για να αποτινάξουμε το σάπιο πολιτικό σύστημα, να καταργήσουμε τα μνημόνια τους, και να φύγουμε από μια οικονομική κοινότητα και “ένωση” που μόνο τραπεζίτες, κυβερνώντες και ένα πυρήνα χωρών στο κέντρο της Ευρώπης έχει ωφελήσει, εάν δεν ξεκουμπιστούμε από την ασφάλειά μας και δεν διεκδικήσουμε αυτά που μας χρωστάνε, η μοίρα μας είναι προκαθορισμένη.

Θα σβήσουμε και θα χαθούμε.

Ελευθερία ή ησυχία λοιπόν.

Ο θάνατος δεν χρειάζεται να επισημανθεί, είναι σίγουρο ότι θα έρθει πριν την ώρα του για όλους.

Άρα, ποια είναι μερικά λογικά συμπεράσματα που προκύπτουν από όλα αυτά τα λόγια;

Καθολική στάση πληρωμών, από όλους σε όλα, μέχρι η κυβέρνηση να αναγκαστεί να εγκαταλείψει την καρέκλα.

Κάλεσμα για κάψιμο του κωλόχαρτου που καταντήσαμε το Σύνταγμα και εκ νέου συγγραφή.

Κάλεσμα δημοψηφίσματος, αυτή τη φορά θέτοντας το πραγματικό ερώτημα:

Ναι/Όχι στην Έξοδο από την Ευρωπαϊκή Ένωση.

Εάν θεωρούμαστε Έλληνες, αυτά τα είναι τα όπλα και το χρέος μας, που έχουμε στα χέρια μας και επιβάλλεται να χρησιμοποιήσουμε, αυτά είναι τα κουπιά που έχουμε για να κολυμπήσουμε ενάντια στο ρέμα.

Γι’ αυτούς που θα αναρωτηθούν ξανά: Τι θα μας βρει εάν εγκαταλείψουμε το σάπιο πλοίο της Ευρώπης, πως τα πράγματα θα χειροτερέψουν, πως θεομηνίες και βιβλικές καταστροφές θα λάβουν χώρα αν γυρίσουμε στο εθνικό νόμισμα, αν σαν λαός, πάρουμε την τύχη αυτού του τόπου στα χέρια μας.

Θέτω το μόνο ερώτημα απέναντι στην αμφιβολία και το φόβο και το αφήνω στη κρίση σας:

Επτά χρόνια δεν ήσαν αρκετά για να πάρετε μια γεύση για το τι έχει συμβεί και τι θα επέλθει αν συνεχίσουμε σαν δούλοι να υπακούμε τυφλά σε διαταγές και τελεσίγραφα των κοστουμάκηδων των Βρυξελλών και των δικών μας εγχώριων κοτσαμπάσηδων;

Αν δεν είναι επτά χρόνια μνημονίων αρκετά για να συνειδητοποιήσουμε ότι κατρακυλάμε στο γκρεμό, αγρότες βάλτε τα τρακτέρ πίσω στα γκαράζ και μη βγάλετε άχνα.

Η εναλλακτική της δραχμής επιλεγμένης από εμάς, είναι ένα σκληρό κολύμπι σ’ ένα ρέμα επικίνδυνο και δύσβατο, δεν μας εξασφαλίζει καμία γη της επαγγελίας , καμιά επιστροφή στη “χρυσή” προ- ή μετα-μνημονιακή εποχή .

Η εναλλακτική της δραχμής όμως από αυτούς τους καρεκλοκένταυρους, δεν θα αργήσει να έρθει αν δεν δράσουμε έγκαιρα.

Και όταν έρθει ραμμένη στα μέτρα τους, αφού το ευρωπαικό θα έχει αποτύχει περίτρανα, η δραχμούλα με τα πακέτα διάσωσής τους, “για την αποφυγή της ολίσθησης στο χάος”.

Αποστομωμένοι και λαβωμένοι θα μείνουμε πάλι και η φαντασία μου φοβάται να πλάσει τα μεγαλεία που μας περιμένουν.

Μας δίνεται όμως μια ευκαιρία, η ευκαιρία του να βάλουμε πλάτη και να κάνουμε κουπί όλοι μαζί, να οδηγηθούμε προς μια ζωή αξιοπρέπειας.

Μια ζωή ελευθερίας και δικαιοσύνης.

Στο χέρι μας είναι να την καρπίσουμε.

Στο χέρι μας είναι επίσης να συνεχίσουμε την ελεύθερη πτώση.

Διαλέξτε.

Ο γιος ενός αγρότη

(Αγαπητέ φίλε, οι Έλληνες έχουν διαλέξει. Βλέπετε να τους πιέζει κάποιος; Την έκαναν την επιλογή τους. Και η εθελοδουλία επιλογή είναι. Και πρέπει να την σεβαστούμε. Επτά χρόνια μετά την χρεοκοπία της χώρας, οι αγρότες συνεχίζουν να είναι στα χέρια των αγροτοπατέρων -άρα, έχουν κάνει την επιλογή τους- και επαναλαμβάνουν το ίδιο θλιβερό τηλεοπτικό σόου. Καμμία αντίληψη της πραγματικότητας, καμία αίσθηση. Μια χώρα λούμπεν σε όλα. Να είστε καλά.)

H αναδημοσίευση των κειμένων του pitsirikos.net επιτρέπεται μόνο κατόπιν άδειας. Επικοινωνήστε στο pitsiriko@gmail.com.