Εσείς κύριε πόσο μεγάλη την έχετε (τη δουλειά);

Γεια σου πιτσιρίκο.
Σου γράφω γιατί έχω παρατηρήσει ένα περίεργο φαινόμενο μεταξύ των Ελλήνων τα τελευταία χρόνια, ειδικά μεταξύ των μεταναστών, και είμαι σίγουρος πως θα με καταλάβεις.

Συχνά πυκνά συναντώ παλιούς γνωστούς τους οποίους έχω να δω χρόνια, και μάλλον δεν πρόκειται να ξαναδώ ποτέ.

Μετά τα κλασικά πολύ τυπικά «πώς είσαι;» κλπ, δεν ακολουθεί μια σωστή ερώτηση του στυλ «τι παρέες κάνεις;» ή «πώς πάει το χ χόμπι σου» ή το «έχεις καμμια γκόμενα;», ή έστω το «πάμε για μια μπύρα», αλλά «τι δουλειά κάνεις;».

Προσωπικά, ονομάζω το φαινόμενο «Η στιγμή που οι συζητητές βγάζουν τις δουλειές τους απο το παντελόνι τους για να τις μετρήσουν».

Θέλω να διαμαρτυρηθώ εντόνως για το φαινόμενο.

Πάνε οι καλές παλιές εποχές που ένιωθες ένα αίσθημα ανωτερότητας όταν κάποιος ήταν σπυριάρης ή είχε άσχημη -ή καθόλου- γκόμενα, ή δεν πέρασε στη γαμάτη σχολή που είσαι εσύ.

Πλέον, η επιτυχία μετριέται με το τι δουλειά έχεις.

Τι ντεκαβλέ πράγματα είναι αυτά; Θεωρώ πως δεν ταιριάζουν καθόλου στη μεσογειακή κουλτούρα μας.

Θέλω να καλέσω τους αναγνώστες, ειδικά όσους έχουν πράγματι μια αξιοπρεπή δουλειά, να τρολάρουν τους συνομιλητές τους, όταν φτάνει η επίμαχη στιγμή με σκοπό να τους κάνουν να νιώσουν καλύτερα.

Πχ «έχω αναλάβει τις εισαγωγές μυλοποταμίτικης φούντας στο Άμστερνταμ» ή κάτι ανάλογο.

Φανταστείτε πόσο γαμάτος θα νιώσει ο συνομιλητής σας, όταν θα σκεφτεί πόσο κακομοίρης είστε που ξεπέσατε στον υπόκοσμο, και ότι τουλάχιστον αυτός κάνει μια τίμια δουλειά.

Το καλύτερο, βέβαια, είναι να απαντήσετε πως είστε άνεργος.

Νομίζω πως δεν μπορείτε να δώσετε μεγαλύτερη χαρά στο συνομιλητή σας απο αυτό.

Ελπίζω η συμβουλή μου να σας είναι χρήσιμη. Μην σας ανησυχεί το ενδεχόμενο ο συνομιλητής σας να παρεξηγηθεί.

Εξάλλου είναι σίγουρο πως, αν κάποιος ενδιαφέρεται για αυτή και μόνο τη διάσταση της ζωής σας, δεν έχει να σας προσφέρει μεγάλες ποσότητες ευτυχίας στο μελλον.

Α.

Υ.Γ. Έχεις γράψει ξανά και ξανά στο blog για την κατάρα των Ελλήνων, τον φθόνο. Επίσης, για το πόσο η κρίση ανάγκασε κάποιους να δουν κατάματα την αλήθεια για τους παλιούς τους φίλους. Ευτυχώς για κάποιους τυχερούς υπάρχουν λίγοι και καλοί που παραμένουν.

Υ.Γ.2 Έχω ένα μικρό σερί με αρνητικά κείμενα. Ελπίζω πως αρκετά σύντομα θα μπορέσω να γράψω κάτι θετικό.

(Αγαπητέ φίλε, στην Ελλάδα αυτοί που έχουν ακόμα δουλειά σχεδόν ντρέπονται, οπότε, από ευγένεια, δεν το πετάνε στα μούτρα του άλλου, που μπορεί να είναι άνεργος ή να κάνει μια άθλια και κακοπληρωμένη δουλειά για να επιβιώσει. Δεν είναι και πολύ θετικό να είσαι «επιτυχημένος» στην χρεοκοπημένη Ελλάδα. Είναι σχεδόν ύποπτο. Γενικά, νομίζω πως κανείς δεν δίνει σημασία στο τι κάνει ο άλλος. Έχει ο καθένας τα δικά του. Μου φαίνεται λογικό οι μετανάστες να ρωτούν τι δουλειά κάνει ο άλλος, γιατί οι περισσότεροι έφυγαν για να βρουν δουλειά, οπότε μπορεί να ψάχνουν κάποια άκρη για κάποια δουλειά ή για κάποια καλύτερη. Για την Ελλάδα δεν ισχύει το ποια δουλειά κάνεις αλλά το αν πληρώνεσαι. Συναντάω συνέχεια ανθρώπους που είναι απλήρωτοι 6 μήνες, 8 μήνες, 12 μήνες. Οπότε, οι Έλληνες ρωτάνε «σε πληρώνουν;». Βέβαια, δεν χρειάζεται να ρωτήσεις· στο λέει ο άλλος μόνος του. Στην Ελλάδα, οι δημόσιοι υπάλληλοι ξεχωρίζουν από τους ιδιωτικούς από την έκφραση του προσώπου. Ο φθόνος είναι η κατάρα του Έλληνα και διαπιστώνω -δυστυχώς- πως μπορείς να βγάλεις τον Έλληνα από την Ελλάδα αλλά είναι πολύ δύσκολο να βγάλεις τον φθόνο από τον Έλληνα. Να είστε καλά. Και καλές δουλειές.)

H αναδημοσίευση των κειμένων του pitsirikos.net επιτρέπεται μόνο κατόπιν άδειας. Επικοινωνήστε στο pitsiriko@gmail.com.