Ο Φρανσουά δεν θα είναι πάντα κάποιος άλλος

Γεια σου Πιτσιρίκο,
Καιρό έχω να σου γράψω. Αλλά δε σταμάτησα να σε διαβάζω, δε σε ξεχνώ· εδώ πήγα να πω “σαν την Κύπρο ένα πράμα”, αλλά μετά συνειδητοποίησα ότι την Κύπρο οι περισσότεροι την ξέχασαν, ενώ υπάρχουν και κάποιοι που προσπαθούν διακαώς να την πουλήσουν.

Ο λόγος που σου γράφω τώρα.

Σαν καθωσπρέπει κάτοικοι Βόρειας Ευρώπης -χειμώνας, σκοτάδι, κατάθλιψη-, είπαμε με το έτερον ήμισυ να πάμε ένα ταξίδι.

Χειμωνιάτικα, ζέστη μόνο στους τροπικούς βρίσκεις, οπότε διαλέξαμε τη Δομινικανή Δημοκρατία.

Εκεί λοιπόν έμαθα ορισμένα πολύ ενδιαφέροντα πράγματα.

Πιτσιρίκο, η Ελληνική κυβέρνηση πρέπει να στείλει όλους τους Έλληνες που έχουν απομείνει στην Ελλάδα στη Δομινικανή Δημοκρατία για επιμόρφωση.

Πρεπει να πάνε για να δουν τι τους περιμένει όταν τελειώσει το ξεπούλημα.

Απο τη μία, το ξενοδοχείο στην απόλυτη χλιδή, με τουαλέτες που ντρέπεσαι να καθίσεις, εστιατόρια με της Παναγιας τα μάτια, πισίνες με φωτορυθμικά κλπ κλπ.

Από την άλλη, με το πού θα βγεις από την πύλη του ξενοδοχείου -φρουρούμενη, σημειωτέον, μην τυχόν και πλησιάσουν οι ιθαγενείς-, είσαι στην απόλυτη εξαθλίωση.

Απόλυτη όμως. Όχι φτώχεια, όχι μιζέρια, μιλάμε για άνθρωπους που κοιμούνται στα σκουπίδια.

Πόλη 50 χιλ. κατοίκων τίγκα στα αδέσποτα σκυλιά, στα αδέσποτα… άλογα, και σε κάτι σαράβαλα τρίκυκλα που οι οδηγοί τους σε ικετεύουν να σε πάνε βόλτα για λίγα δολάρια.

Στο ξενοδοχείο το προσωπικό σχεδόν όλοι μαύροι, οι πελάτες σχεδόν όλοι λευκοί.

Ένιωσα λες κι είμαι στο “Όσα Παίρνει ο Άνεμος”, δουλοπρέπεια κι αμερικανιές· να μπαίνουν όλοι οι σερβιτόροι στη γραμμή και να χειροκροτούν όταν εμφανίζονται οι Αμερικάνοι με τις μπυροκοιλιές, λες κι ειναι κατόρθωμα το να συρθείς από την ξαπλώστρα στο εστιατόριο, 20 μέτρα απόσταση.

Οι Αμερικάνοι κι οι Καναδοί που ήταν εκεί ίσως και να μπορούν να ζήσουν έτσι.

Εγώ δεν μπορώ Πιτσιρίκο.

Επειδή μου έκανε εντύπωση πώς είναι δυνατόν σχεδόν όλο το προσωπικό να είναι μαύροι -ενώ πληθυσμιακά μόνο το 11% των Δομινικανών είναι- έψαξα κι έμαθα ότι πολλοί είναι μετανάστες από την Αϊτή· η Αλβανία της Καραϊβικής ένα πράμα.

Όταν πρωτοήρθαν, άρχισαν να δουλεύουν για φραγκοδίφραγκα, κάνοντας δουλειές που οι ντόπιοι λευκοί δεν καταδέχονταν να κάνουν· σαν κάτι να μου θυμίζει αυτό.

ΣτηΝ πορεία, φαντάζομαι έριξαν και τους μισθούς για τους ντόπιους σε… ανταγωνιστικά επίπεδα -ανάπτυξη ρε- και τώρα η πόλη έχει γκετοποιηθεί, με ελάχιστους λευκούς και σχεδόν αποκλειστικά Αϊτινούς και φτωχούς -μαύρους-Δομινικανούς.

Τώρα οι ντόπιοι είναι κι ευχαριστημένοι όταν βρουν δουλειά με 300 ευρώ το μήνα ·μεταφορικά το λέω, καταλαβαίνεις τι εννοώ.

Η πόλη έχει μία παραλία μόνο αλλά όλα κι όλα: είναι δημόσια.

Που σημαίνει ότι οι Δομινικανοί φορολογούμενοι πληρώνουν για τον καθαρισμό κλπ, και το ξενοδοχείο -μέσα στην απέραντη μεγαλοψυχία του- τους αφήνει από τα 200 μέτρα να χρησιμοποιούν τα τελευταία 10, κοντά στα βράχια, ενώ εκεί κάπου υπάρχει και σεκιούριτι που επιβλέπει, μην τυχόν και κανένας ιθαγενής ενοχλήσει τους λευκούς που κατεβάζουν τα κοκτέιλ.

Επίσης, επειδή ο τουρισμός είναι η βαριά βιομηχανία των Δομινικανών -βρε τι μου θυμίζει, τι μου θυμίζει-, οι φορολογούμενοι συντηρούν και ένα είδος τουριστικής αστυνομίας, με τους αστυνομικούς να σουλατσάρουν οπλισμένοι κατά μήκος της παραλίας, σε περίπτωση που κανένας ανίδεος ιθαγενής τρομάξει τους αφέντες.

Ανάπτυξη ρε, άντε να έρθει και στην Ελλάδα.

Να έρθουν οι αγαπημένοι μας επενδυτές και να μας βάλουν σε τάξη, να μας εκμοντερνίσουν χτίζοντας κι άλλες ξενοδοχειάρες, και στα τελευταία κομμάτια Ελλάδας που απομένουν (παρένθεση, επειδή η ιστορία επαναλαμβάνεται: δοσιλογικά άρθρα το 1941 έγραφαν “έρχεται ο πιο οργανωμένος στρατός της Ευρώπης να μας συμμαζέψει”).

Γι’αυτό όλοι οι Έλληνες που έχουν απομείνει εντός συνόρων πρέπει αμέσως να σταλούν για επιμόρφωση κι ανταλλαγή τεχνογνωσίας με τον Φρανσουά από την Αϊτή που, όπως βλέπεις στη φώτο που σου επισυνάπτω, βγάζει το ψωμί του καθαρίζοντας την παραλία που η χώρα ξεπούλησε στους ξένους.

Βέβαια, οι περισσότεροι Έλληνες που έχουν απομείνει στην Ελλάδα μάλλον έχουν συνηθίσει στη σκλαβιά -να μη σου πω γουστάρουν κιόλας-, οπότε ίσως και να μη χρειάζεται αυτό το ταξίδι επιμόρφωσης.

Υπομονή, σύντομα και στα δικά μας.

Να είσαι καλά

Χριστόφορος

ΥΓ1 Η πλάκα είναι ότι οι λευκοί -από Αμερικάνους και Καναδούς μέχρι Γερμανούς, Φινλανδούς, και… “Μένουμε Ευρώπη”- νομίζουν ότι ο Φρανσουά θα είναι πάντα κάποιος άλλος.

YΓ2 Τις παραλίες της Ελλάδας με τα κρυστάλλινα νερά, τη λευκή άμμο, το φρέσκο μελτεμάκι, και το ουζάκι με τον μεζέ δίπλα στο κύμα η Καραϊβική ούτε με τα κιάλια δεν τις βλέπει.

(Αγαπητέ Χριστόφορε, υπάρχουν ήδη και Έλληνες Φρανσουά. Και αν οι Έλληνες συνεχίσουν την απάθεια και την αφασία, θα πήξει η χώρα στους Φρανσουά. Πριν από μερικές ημέρες, έβλεπα εκατοντάδες τουρίστες που συμμετείχαν σε adventures που γίνονται στην Αθήνα να περνάνε γελαστοί και χαρωποί, ενώ δίπλα τους οι Έλληνες ήταν με τα μούτρα κάτω. Τα καλοκαίρια στα νησιά, οι Έλληνες εμφανίζονται για λίγες ημέρες τον Αύγουστο. Τους υπόλοιπους μήνες, οι Έλληνες είναι μόνο για να σερβίρουν και να κουβαλάνε βαλίτσες. Να είσαι καλά Χριστόφορε. Και να ταξιδεύεις.)

Το pitsirikos.net χρειάζεται τη βοήθειά σου

Στήριξε οικονομικά το pitsirikos.net, αν θεωρείς πως καλό είναι να υπάρχουν στην Ελλάδα και κάποιες φωνές που δεν δουλεύουν για τον Μαρινάκη, τον Αλαφούζο, τον Σαββίδη και τα άλλα παιδιά, οπότε μπορεί να διαβάσεις ή να ακούσεις κάτι διαφορετικό από αυτό που συμφέρει τους ολιγάρχες. Οι τρόποι στήριξης εδώ.

H αναδημοσίευση των κειμένων του pitsirikos.net επιτρέπεται μόνο κατόπιν άδειας. Επικοινωνήστε στο pitsiriko@gmail.com.