Έχουμε πόλεμο

Αγαπημένε πιτσιρίκο,
Τον τελευταίο καιρό βλέπω όλο και περισσότερους ανθρώπους να ασχολούνται με τα λόγια, τις πράξεις και τη συμπεριφορά όποιου βάλουν στο στόχαστρό τους παρά με τον εαυτό τους.

Αυτό το ‘’φαινόμενο’’ έχει βαθιές ρίζες στην ελληνική κοινωνία.

Ακόμη και τώρα, αν μείνεις λίγο καιρό σε μικρότερες πόλεις και χωριά, δεν θα δυσκολευτείς καθόλου να “ενημερωθείς” για το ποιος είναι ο κύριος που κάθεται απέναντί σου ή η όμορφη κοπέλα με το μίνι που μόλις πέρασε έξω απ’ το σπίτι σου.

Ενημέρωση που πάντα συνοδεύεται με μια ‘’δόση’’ προσωπικής άποψης, 9 στις 10 φορές λανθασμένη.

Στις μέρες μας, όμως, φαίνεται ότι η κατάσταση έχει ξεφύγει.

Η οριστική πλέον παράδοση του Έλληνα στην μοίρα του τον οδήγησε να αναζητά ασφάλεια σε μια μονότονη καθημερινότητα, ως ένας σύγχρονος Bill Murray στην προφητική “Ημέρα της Μαρμότας”.

Στην αρχή δεν κατάλαβε τι είχε συμβεί. Νόμιζε θα διαρκέσει λίγο.

Αντέδρασε, προσπάθησε να ξεφύγει, αλλά σύντομα παραδόθηκε.

Δεν θα μπορούσε να τα βάλει μ’ έναν αόρατο εχθρό. Με τι όπλα πολεμάς το άγχος, την καταπίεση, την κατάθλιψη, τον ηθικό εξευτελισμό;

Έχουμε πόλεμο, πιτσιρίκο, και ο καθένας αντιδρά με το ένστικτό του.

Το γράφεις εδώ και πολύ καιρό εσύ, αλλά λίγοι καταλαβαίνουν.

Βρισκόμαστε σε εμπόλεμη κατάσταση.

Και δεν είναι όπως στα βιβλία και στις ταινίες.

Δεν κινδυνεύει άμεσα η ζωή μας, απλά καταστρέφεται σταδιακά. Γιατί είναι ένα πόλεμος ψυχολογικός.

Ἀλλαξαν οι εποχές. Δεν θέλουν πλέον να σου πάρουν τη ζωή. Τους είσαι πιο χρήσιμος, όταν στην ελέγχουν. Ζωντανός-νεκρός σε μια ελεγχόμενη καθημερινότητα.

Στις ακραίες λοιπόν αυτές συνθήκες το ένστικτο του καθενός είναι διαφορετικό.

Κάποιοι αντέδρασαν φεύγοντας, το μισό μπλόγκ σου δηλαδή.

Δεν μπορώ φυσικά να τους κατακρίνω. Όταν το ‘’μέσα’’ σου φωνάζει “φύγε να γλιτώσεις”, δύσκολα δε θα το ακούσεις.

Κάποιοι επιλέγουν μια επιθετική στάση βγάζοντας τα κρυμμένα από την απαρχή της ανθρωπότητας ζωώδη ένστικτα τους.

Κάτι σαν αυτούς που μπλοκάρεις και τσιρίζουν μετά για ελευθερία λόγου.

Οι τραμπούκοι κι οι βολεμένοι αυτού του κόσμου, άνθρωποι ρηχοί, κακόψυχοι. Βαθιά κομπλεξικοί, που τους φταίνε όλοι, στέκουν ανήμποροι να κοιτάξουν τη μαυρίλα της ψυχής τους.

Άλλοι πάλι δουλικοί και φοβικοί καθώς είναι, κλείνονται σε μια τρύπα και βγαίνουν μόνο για να ψηφίσουν.

Οι επαναστάτες του διαδικτύου, οι “φιλήσυχοι” οικογενειάρχες, αυτοί που ψάχνουν να βρουν τον πιο αδύναμο για να νιώσουν δυνατοί.

Αγαπημένη μου κατηγορία αυτοί που, μέσα στον πανικό τους, παρακαλάνε, γλείφουν και απειλούν, για να βρουν να λουφάξουν κάπου καλύτερα μέχρι να περάσει η μπόρα.

Βαθιά υποκριτές χωρίς καμία ηθική αναστολή θα φορέσουν το πιο καλό τους προσωπείο και θα σκαρφιστούν την πιο τρελή ιστορία, προκειμένου να γίνουν αρεστοί και να πετύχουν το στόχο τους.

Ανεύθυνες μαριονέτες που η ιστορία θα έχει πάντα τη λέξη ‘’δειλός’’ δίπλα στ’ όνομά τους.

Στον πόλεμο αυτό, λοιπόν, κάθε άνθρωπος αντιδρά διαφορετικά, όταν βλέπει τη ζωή του σε κίνδυνο.

Και ο τρόπος αντίδρασής του εξαρτάται από τα εφόδια που κουβαλάει.

Και, δυστυχώς, στην Ελλάδα του σήμερα η πλειοψηφία έχασε τον ανεφοδιασμό της.

Μας περισσεύει το μίσος, έχουμε έλλειψη αγάπης. Αποθεώσαμε το ψέμα και στοχοποιήσαμε την αλήθεια .

Γεμίσαμε μαύρο τη ζωή μας και ξεχάσαμε το χρώμα. Ελάχιστοι οι αισιόδοξοι, αυτοί που βλέπουν την ομορφιά παντού. Κι αυτούς τους αποκαλούν ρομαντικούς και γραφικούς.

Αυτοί είναι όμως που θα αλλάξουν τον κόσμο.

Αυτοί που ερωτεύονται, που χορεύουν και τραγουδούν, αυτοί που δε θα κλάψουν γι’ αυτό που τους κλήρωσε η ζωή, αλλά θα ψάξουν να βρουν τον τρόπο να την κάνουν πιο όμορφη, πιο υποφερτή.

Μπιλάκος

(Αγαπητέ φίλε, δεν νομίζω ότι ήταν καλύτερη η Ελλάδα και οι Έλληνες πριν την χρεοκοπία. Το ίδιο λούμπεν ήταν. Μια χώρα μικροαστισμού και φθόνου. Αυτό που έχει συμβεί τώρα είναι ότι έχει φύγει το πιο δυναμικό κομμάτι της κοινωνίας στο εξωτερικό και αυτό φαίνεται πάρα πολύ. Όποιος έχει καλούς φίλους, δεν έχει κανένα πρόβλημα. Το θέμα είναι να μην μπερδεύεσαι -εγώ πήγα να την πατήσω- με βρικόλακες που θέλουν να σου πιούν το αίμα. Η ζωή είναι όμορφη, για όσους μπορούν να δουν την ομορφιά και την καλοσύνη. Δεν μπορούν και πολλοί. Να είστε καλά.)

Το pitsirikos.net χρειάζεται τη βοήθειά σου

Στήριξε οικονομικά το pitsirikos.net, αν θεωρείς πως καλό είναι να υπάρχουν στην Ελλάδα και κάποιες φωνές που δεν δουλεύουν για τον Μαρινάκη, τον Αλαφούζο, τον Σαββίδη και τα άλλα παιδιά, οπότε μπορεί να διαβάσεις ή να ακούσεις κάτι διαφορετικό από αυτό που συμφέρει τους ολιγάρχες. Οι τρόποι στήριξης εδώ.

H αναδημοσίευση των κειμένων του pitsirikos.net επιτρέπεται μόνο κατόπιν άδειας. Επικοινωνήστε στο pitsiriko@gmail.com.