Η ιστορία του Μήτσου

Ο Μήτσος είχε έρθει από το χωριό. Έπιασε δουλειά χτίστης στην οικοδομή και το βράδυ έπαιζε μπουζούκι και τραγουδούσε στο λαϊκό κέντρο του Τζόνι του Κουτσού.

Στο μαγαζί, ο Μήτσος γνώρισε μια λουλουδού, την Μαρίνα, του άρεσε, της άρεσε, παντρεύτηκαν, νοικοκυρεύτηκαν και έκαναν και δυο κουτσουβελάκια.

Ένα βράδι, πήγε στο μαγαζί με την παρέα της, η κόρη ενός εφοπλιστή, ένα κακομαθημένο πλουσιοκόριτσο, η Ντόνα Πατριαρχέα.

Η Ντόνα είχε τον διάολο στο κορμί της και τα εκατομμύρια στην τσέπη της.

Ένα βράδυ ζήτησε από τον Μήτσο να πάει -μετά το μαγαζί- στο σπίτι των Πατριαρχαίων να παίξει μπουζούκι για την παρέα της.

Ο Μήτσος πήγε και θαμπώθηκε από τους πολυέλαιους και τους πλούσιους βύζους της Ντόνας Πατριάρχέα που ήταν και καυλοπυρέσσουσα και κρεβατογεμίστρα.

Τον Μήτσο τον πλάνεψε η ντόλτσε βίτα, αυτή που λέν’ ζωή γλυκιά, και κάθε μέρα κατεβαίνει της κοινωνίας τα σκαλιά.

Άφησε την Μαρίνα, παντρεύτηκε την Ντόνα και νόμισε πως έγινε κι αυτός εφοπλιστής.

Πολλά τα απωθημένα για τον Μήτσο και μεγάλη η ντροπή του για την λαϊκή του καταγωγή.

Η Ντόνα έκανε το κέφι της με τον Μήτσο αλλά ήταν και μητρομανής, οπότε τον είχε πεθάνει στο κέρατο.

Τον είχε πια σαν δούλο. Σαν σερβιτόρο.

Ο Μήτσος δεν ήξερε τι να κάνει.

Να μείνει σαν δούλος στο σπίτι της Ντόνας -που τον είχε στο φτύσιμο και δεν του έδινε πια χαρτζιλίκι γιατί τα καράβια των Πατριαρχαίων είχαν πέσει έξω- ή να επιστρέψει στη Μαρίνα;

Κι αν η Μαρίνα δεν τον είχε συγχωρήσει και του το ‘χε φυλαμένο;

Αλλά ακόμα κι αν τον συγχωρούσε, θα ήταν η παλιά Μαρίνα;

Θα ζούσανε ξανά μαζί ευτυχισμένοι, όπως ζούσαν πριν από εκείνο το μοιραίο βράδυ που μπήκε στο μαγαζί η καριόλα η Ντόνα;

Θα μπορούσε ο Μήτσος να επιστρέψει στη φτωχική κανονική ζωή, τώρα που είχε δει από κοντά πώς ζουν οι πλούσιοι;

Αυτή είναι η ιστορία του Μήτσου.

Η ιστορία του Μήτσου είναι και η περίπτωση της σημερινής Ελλάδας.

Η Μαρίνα είναι η Ελλάδα της δραχμής, η Ντόνα είναι η Ελλάδα του ευρώ, και ο Μήτσος είναι ο κλασικός ο μ@λάκας ο Έλληνας.

(Δεν επιτρέπεται η δημοσίευση των κειμένων μου από άλλα σάιτ και μπλογκ. Ευχαριστώ.)

H αναδημοσίευση των κειμένων του pitsirikos.net επιτρέπεται μόνο κατόπιν άδειας. Επικοινωνήστε στο pitsiriko@gmail.com.