Ο Ερντογάν και η πατρίδα μας η Ευρώπη

Αυτό που συμβαίνει τις τελευταίες ημέρες με τις δηλώσεις του Ταγίπ Ερντογάν κατά ευρωπαίων ηγετών -αλλά και ευρωπαϊκών χωρών και λαών- λέει πάρα πολλά για την πατρίδα μας την Ευρώπη.

Ο Ταγίπ Ερντογάν, μετά την απαγόρευση ομιλιών Τούρκων υπουργών και αξιωματούχων σε ευρωπαϊκές πόλεις, χαρακτηρίζει ναζιστές και φασίστες τους Ολλανδούς, τους Γερμανούς και όποιον τολμάει να του πει όχι.

Είναι προφανές πως ο Ερντογάν παίζει το χαρτί του εθνικισμού και του πατερούλη των Τούρκων και των μουσουλμάνων, ενόψει του δημοψηφίσματος της 16ης Απριλίου για τη συνταγματική μεταρρύθμιση, αφού, αν νικήσει το ΝΑΙ, ο Ερντογάν γίνεται Σουλτάνος μέχρι το 2029.

Αυτό που είναι αξιοσημείωτο είναι η αντίδραση των Ευρωπαίων ηγετών.

Ο Ερντογάν βρίζει τους πάντες και οι Ευρωπαίοι ηγέτες είναι ακόμα με το σεις και με το σας.

Κάποιοι λένε πως οι ψύχραιμοι Ευρωπαίοι ηγέτες δεν θέλουν να παίξουν το παιχνίδι του Ερντογάν αλλά αυτή δεν είναι μια πολύ πειστική απάντηση, όταν ο ηγέτης μιας χώρας αποκαλεί άλλους ηγέτες και λαούς «ναζιστές και φασίστες».

Οι Ευρωπαίοι ηγέτες ξέρουν πως ο Ερντογάν είναι ο πρόεδρος μιας χώρας που παραβιάζει τα ανθρώπινα δικαιώματα, φυλακίζει και βασανίζει δημοσιογράφους και αντιφρονούντες, ενώ η Τουρκία δεν είναι ακριβώς και υπόδειγμα ανεξιθρησκείας.

Επίσης, οι Ευρωπαίοι ηγέτες ξέρουν πως η Τουρκία είναι μια χώρα που δεν έχει Ιστορία αλλά ποινικό μητρώο.

Όχι πως η Ιστορία πολλών ευρωπαϊκών χωρών δεν θυμίζει ποινικό μητρώο αλλά θα πρέπει να παραδεχτούμε πως, τουλάχιστον στο θέμα των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, έχουν βελτιωθεί πολύ και δεν έχουν καμία σχέση με την Τουρκία.

Γιατί λοιπόν δεν δίνουν οι Ευρωπαίοι ηγέτες μια αποστομωτική απάντηση στον Ταγίπ Ερντογάν και τον αφήνουν να παριστάνει τον δημοκράτη που έχει απέναντί του τους ναζιστές Ευρωπαίους;

Ο λόγος είναι απλός: οι πρόσφυγες.

Η Ευρωπαϊκή Ένωση θεωρεί την Τουρκία ασφαλή χώρα για τους πρόσφυγες αλλά χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης εκδίδουν οδηγίες για τους πολίτες τους που βρίσκονται στην Τουρκία.

Οπότε, αν οι Ευρωπαίοι ηγέτες πουν ξεκάθαρα στον Ερντογάν πως είναι φασίστας -και με το δημοψήφισμα θέλει να γίνει ο απόλυτος και ισόβιος δικτάτορας-, θα τους απαντήσει πως, αφού τον θεωρούν φασίστα, γιατί θεωρούν την Τουρκία ασφαλή χώρα για τους πρόσφυγες;

Δηλαδή, αν οι Ευρωπαίοι ηγέτες μιλήσουν ευθέως και με ειλικρίνεια, ο Ερντογάν θα τους πει υποκριτές και θα έχει δίκιο.

Σαφώς, ο Ερντογάν έχει την δυνατότητα να αμολήσει τους πρόσφυγες στην Ευρώπη αλλά ξέρει πως αυτό είναι το τελευταίο του χαρτί, οπότε μάλλον το κρατάει για μια πιο δύσκολη ώρα, όπως, για παράδειγμα, το κουρδικό κράτος που φαίνεται να σχηματίζεται με τις ευλογίες των μεγάλων δυνάμεων.

Οι πρόσφυγες είναι οι τέλειοι όμηροι και μπορεί να γίνουν ασπίδα για τον Ερντογάν.

Το πρόβλημα δεν είναι ο Ερντογάν αλλά η Ευρωπαϊκή Ένωση.

Η Ευρωπαϊκή Ένωση γλιστράει όλοι και περισσότερο στον εθνικισμό -λόγω του μεταναστευτικού, της οικονομικής κρίσης, του προβληματικού ευρώ και της ανυπαρξίας της Αριστεράς-, οπότε βαδίζει όλο και περισσότερο προς την διάλυσή της.

Αν η Ευρωπαϊκή Ένωση ήταν πραγματική ένωση, ο Ερντογάν δεν θα μπορούσε να επιτίθεται και να απειλεί.

Δεν κάνεις εύκολα μαγκιές -ακόμα κι αν είσαι ο Ερντογάν- με μια ένωση 500 εκατομμυρίων ανθρώπων.

Ο Ερντογάν θα έκανε μια πολύ μεγάλη χάρη στην Ευρωπαϊκή Ένωση αν έκανε λόγο όχι για τους Ολλανδούς και τους Γερμανούς αλλά για τους Ευρωπαίους που είναι φασίστες.

Αλλά και ο Ερντογάν ξέρει πως η Ευρωπαϊκή Ένωση πάει για διάλυση.

Όπως πάει και η Τουρκία.

Εκεί να δείτε πρόσφυγες στα νησιά μας.

(Εγώ είμαι με την Ολλανδία. Με όλη μου την καρδιά. Καλά, τόσοι αναγνώστες στην Ολλανδία, που μου έγραφαν για ψύλλου πήδημα, και -τώρα που γίνεται ο κακός χαμός με εκλογές και Ερντογάν- δεν βρίσκεται ένας να γράψει ένα κείμενο να μας δώσει κλίμα, και πολύ και ζεστό ρεπορτάζ, που θα έλεγε και ο Νίκος Χατζηνικολάου;)