Σταχτοπούτα

Οι ηγέτες της Γερμανίας, της Γαλλίας, της Ισπανίας και της Ιταλίας τάχθηκαν υπέρ μίας Ευρώπης πολλών ταχυτήτων, ώστε ορισμένα κράτη-μέλη να προοδεύσουν πιο γρήγορα από άλλα, γιατί τώρα προοδεύουμε όλοι μαζί και η Ελλάδα τους καθυστερεί.

Ο Φρανσουά Ολάντ δήλωσε πως «η ενότητα δεν σημαίνει ομοιομορφία», χωρίς όμως να μας πει τι σημαίνει τελικά η ενότητα.

Η Άνγκελα Μέρκελ δήλωσε πως οι Ευρωπαίοι θα πρέπει «να έχουν το θάρρος να αποδεχτούν ότι ορισμένες χώρες προχωρούν πιο γρήγορα από τις άλλες».

Δεν χρειάζεται θάρρος για να δεις πως η Γερμανία πλουτίζει από το ξέσκισμα της Ελλάδας· υπάρχουν και τα στοιχεία που το αποδεικνύουν.

Οι πρωθυπουργοί της Ιταλίας και της Ισπανίας έκαναν ανάλογες δηλώσεις στη μίνι σύνοδο κορυφής που έγινε στις Βερσαλλίες.

Αλλά η πιο ενδιαφέρουσα φράση ειπώθηκε από τον οικοδεσπότη Φρανσουά Ολάντ ο οποίος είπε πως «ορισμένες χώρες θα μπορούσαν να προχωρήσουν γρηγορότερα και ισχυρότερα χωρίς οι άλλες να αποκλείονται αλλά και χωρίς να μπορούν να αντιταχθούν».

Είναι προφανές πως η σύνοδος των τεσσάρων ηγετών στο Παρίσι έγινε επειδή η Γαλλία και η Γερμανία έχουν σύντομα εκλογές.

Επίσης, είναι προφανές πως η Ευρωπαϊκή Ένωση είναι ήδη πολλών ταχυτήτων.

Η Ελλάδα είναι -εδώ και πολλά χρόνια- στην όπισθεν. Κι αυτή ταχύτητα είναι.

Δεν υπάρχει Ευρωπαϊκή Ένωση.

Υπάρχει η Γερμανία, κάποιες χώρες που την ακολουθούν και οι δούλοι της Γερμανίας.

Όσο για την Ελλάδα, δεν ξέρω πώς λέγεται το να ξεσκίζεις από τη μία μια χώρα και από την άλλη να την κατηγορείς πως δεν αναπτύσσει ταχύτητα αλλά μάλλον για αλητεία μου μοιάζει.

Σκέφτομαι τους μενουμευρώπηδες.

Τους καημένους.

Αυτοί θέλουν ενότητα με την Ευρώπη αλλά η Ευρώπη δεν τους θέλει.

Ακόμα δεν έχουν καταλάβει πως η Ευρωπαϊκή Ένωση δεν είναι ένωση.

Η Ελλάδα μου θυμίζει την Σταχτοπούτα.

Η υπηρέτρια που βάζει το καλό φόρεμα και πάει στον χορό γεμάτη όνειρα και προσδοκίες αλλά, τελικά, της λένε οι άλλοι «εσύ γιατί ήρθες εδώ;».

Η Ελλάδα-Σταχτοπούτα κάνει πως δεν καταλαβαίνει, οι προσβολές πέφτουν βροχή αλλά αυτή εκεί. Ξεσκίζεται στο χορό.

Την επόμενη μέρα δεν έρχεται ο πρίγκιπας στο σπίτι της αλλά ένας άσχημος κούριερ.

Κι αντί για γοβάκι της δίνει μια δραχμή που της έπεσε στο χορό.

«Α, δεν είναι δική μου» λέει η Ελλάδα, «εγώ μόνο με ευρώ κυκλοφορώ».

«Δική σου είναι και μη με καθυστερείς» της λέει ο κούριερ και της βροντάει και την πόρτα στα μούτρα.

Κι εκεί τελειώνει το παραμύθι.

Κι έζησαν αυτοί καλά κι εμείς στην καρακοσμάρα μας.

H αναδημοσίευση των κειμένων του pitsirikos.net επιτρέπεται μόνο κατόπιν άδειας. Επικοινωνήστε στο pitsiriko@gmail.com.