Τηλεπαιχνίδια

Αγαπημένε Πιτσιρίκο, έχει γίνει το κεφάλι μου καζάνι από τη δουλειά και με βλέπω να φορτώνομαι περισσότερη όσο πάει το πράγμα. Αυτά τα ύπουλα ξανθά καθάρματα εδώ πάνω, μας την καρφώνουν μουλωχτά και πισώπλατα, λέμε “ναι” σε όλα σαν γίδια και στο τέλος την ακούμε εμείς.

Βέβαια, ένας συνάδελφος μου διηγούταν σήμερα για το τι τραβάνε οι ψυχίατροι στην Ελβετία και μου φάνηκε πως τελικά καλά είναι και εδώ και μη μιλάς καθόλου. Έχω καλομάθει μου φαίνεται, χρειάζομαι λίγο ΕΣΥ για να στρώσω.

Τέλος πάντων, ας αφήσουμε τα δικά μου και ας πιάσουμε κάποιου άλλου.

Αλλά και με ποιόν και τι να ασχοληθείς όπως έχει γίνει η κατάσταση;

Απ’ ό,τι καταλαβαίνω, το πιο ενδιαφέρον σκηνικό που διαδραματίζεται αυτή τη στιγμή στη χώρα είναι το ριάλιτι με τις γραφικές εκείνες φιγούρες.

Θα ήθελα να κάνουν ένα ριάλιτι επιβίωσης με πολιτικούς ρε γαμώτο, να δω τι θα παιζόταν.

Ναι, θα μου πεις αυτό κάνουν και τώρα, παίζουν για να δουν ποιός θα γλιτώσει την φυλακή.

Άσε, θα σας χαλάσω το φινάλε: κανείς.

Ή καλύτερα, ίσως κάποιος μαλ@κας που θα έχει τελειώσει έτσι κι αλλιώς στο καλλιτεχνικό στερέωμα και τον ψηφίζουν για το μπουντρούμι.

Καλό επίσης θα είναι να έχει και κανένα μικρό παιδάκι, οπότε να μπορούν να του πουν να κρατήσει κλειστό το στόμα του αλλιώς θα ελευθερωθεί μια θέση στον παιδικό σταθμό της γειτονιάς, έτσι, άξαφνα.

Γιατί αν έχει μεγαλώσει το παιδί, το πιθανότερο θα είναι να έχει γίνει καμιά λέρα σαν τον πατέρα του, οπότε να μην το λυπάται ούτε η μάνα του η ίδια.

Φαντάζεσαι λοιπόν τους χοντρομαλ@κες στο νησί;

Κωστάκηδες, Βαγγελάκηδες, Θεόδωρους και Πανούληδες;

Μετά από δύο ώρες που δεν θα είχαν μασαμπουκώσει μπουγάτσα και τυρόπιτα θα άρχιζαν να βλέπουν ο ένας τον άλλον σαν γουρουνόπουλα.

Και λέω δύο ώρες γιατί δεν πιστεύω να έχουν κάτσει νηστικοί για μεγαλύτερο διάστημα στη ζωή τους.

Νομίζω πως πρώτο θύμα θα ήταν ο Πανούλης, αυτός είναι μπιτ για τα μπάζα.

Θα έπειθε ο Βάγγος με τον Θόδωρα τον Κωστάκη να του την πέσει ίσα και παλικαρίσια.

Δυνατά αγοράκια και τα δύο, θα γινόταν λίγο νταβαντούρι γιατί ο Πάνος έχει πειστεί πως είναι ο Έλλην Τζον Ράμπο και θα έπαιζε κατά μέτωπο επίθεση, μέχρι να καταλάβει πως ο Κωστίκας έχει αντανακλαστικά ολυμπιονίκη από το πολύ βιντεοπαιχνίδι, και αποφεύγει τις επιθέσεις του με μαεστρία νίντζα.

Στην χειρότερη, να έτρωγε καμιά τυχαία ο Κωστής πριν τον αποτελειώσει και μετά να παρέδιδε πνεύμα και αυτός, οπότε θα είχαν διπλό γεύμα οι άλλοι δύο αμέσως.

Λέω αμέσως, γιατί οι Βαγγέλας και ο Τέο δεν είναι τυχαίοι και χθεσινοί στο κουρμπέτι σαν τους άλλους δύο: Θα έδιναν τη μερίδα του λέοντος και κάτι ακόμα στον Κωστάκη έτσι κι αλλιώς, ο οποίος θα την καταβρόχθιζε λαίμαργα, θα βάραινε και θα ήταν εύκολος στόχος την ώρα που θα ροχάλιζε μακάρια.

Φυσικά, δεν έχει καμιά διαφορά να φας έναν που έχει φάει έναν άλλον από το να τρως δύο ξεχωριστά. Απλά, τρως τον έναν μέσα στον άλλον. Κάτι σαν κανιβαλική μπάμπουσκα ας πούμε.

Κάπου εκεί θα έπαιρναν πρέφα οι αδύνατοι την φάση και θα καταλάβαιναν τι τους περιμένει στην περίπτωση που αρχίσουν να διαπραγματεύονται και να συζητούν με τους χοντρούς.

Βέβαιος θάνατος και κατάληξη σε κοπριά για φοίνικες, ή για πεύκα και κυπαρίσσια σε περίπτωση που, αντί για τον Άγιο Δομίνικο, η φάση έπαιζε στον Άη Γιώργη ή στον προφήτη Ηλία.

Βοηθειά μας σε κάθε περίπτωση, αλλά πρέπει να σκεφτόμαστε και το μπάτζετ. Έτσι, πήραμε κρατικά λεφτά και τα σκορπάμε για γκλαμουριές σε καιρούς ανάγκης;

Τα ήδη αναιμικά τσιλιβίθρια λοιπόν θα ψυχανεμίζονταν άμεσα πως το ξεπάστρεμα των παχύδερμων θα ευνοήσει την επιβίωσή τους, πρώτον γιατί δεν θα καταλήξουν οι ίδιοι στο πιάτο, και δεύτερον γιατί θα έχουν γεμάτο πιάτο για καμπόσες ημέρες ακόμα αν καθαρίσουν τους χοντρούς.

Η ισχύς εν τη ενώσει, όπως όλοι γνωρίζουμε, και όταν πρόκειται για μάσα όλοι ξέρουμε την ευκολία με την οποία ενώνονται και τα βρίσκουν οι πολιτικοί.

Μετρημένες λοιπόν οι ώρες των χοντρολαπάδων οι οποίοι πιάνονται προ εκπλήξεως και με τα βρακιά κατεβασμένα γιατί φυσικά νομίζουν πως θα μανιπουλάρουν και τους υπόλοιπους στο να φαγωθούν μεταξύ τους.

Το σκηνικό θα είναι λίγο από Νάσιοναλ Τζεογκράφικ, οι ύαινες που επιτίθενται στους ελέφαντες.

Κάποιοι εξαερώνονται από τα δυνατά χτυπήματα, αλλά το τέλος είναι θέμα χρόνου και οι ύαινες πέφτουν με τα μούτρα στο φαϊ και διαμελίζουν τα παχύδερμα στο πιτς φιτίλι.

Και φυσικά πεθαίνουν σιγά και βασανιστικά, δηλητηριασμένοι από τα σκατά που έφαγαν…

Λίγο πιο πέρα, οι πολιτικοί του ΚΚΕ μιλάνε για την ταξική πάλη με τα βράχια και δεν ασχολούνται με τα εγκόσμια.

Οι δε χρυσαυγίτες, τώρα που δεν έχουν ξένους και αναρχικούς να δείρουν και να μαχαιρώσουν -και εφοπλιστές να τους πληρώσουν για αυτό- αισθάνονται για πρώτη φορά ένα υπαρξιακό κενό.

Κοιτάνε αμήχανοι ο ένας τον άλλο στα μάτια, και από το πολύ αλληλοκοίταγμα ξυπνάει επιτέλους η καταπιεσμένη σεξoυαλικότητά τους και αρχίζουν και γ@μιούνται μεταξύ τους σαν να μην υπάρχει αύριο.

Οι πολιτικίνες – ναι, δεν ξέχασα πως υπάρχει και γυναικείο στοιχείο μέσα στον βούρκο – οι οποίες δεν καταδικάζουν την βία απ’ όπου και αν προέρχεται, αρκεί να μην τις αφορά, και δεν τις πιάνει το μητρικό ένστικτο όταν δεν υποφέρουν τα δικά τους παιδιά, στέκονται και κοιτάνε το τρενάκι του τρόμου στο οποίο έχει μετατραπεί η ακροδεξιά παράταξη.

Έτρεφαν βλέπεις την ελπίδα πως θα ξεφύγουν από τον ψευτοφεμινισμό τους και θα ζήσουν επιτέλους σαν σκλάβες του σεξ κάτω από την κτηνώδη αντρίλα των ναζί, και βλέπουν ξαφνικά το υγρό τους όνειρο να αποσυντίθεται και την θέση του να παίρνει ένα τριχωτό δονούμενο σύμπλεγμα με δεκάδες χέρια και πόδια δεμένα κόμπο μεταξύ τους σε μια χορωδία από μπάσα, βραχνά και μακρόσυρτα βογγητά πόνου και ηδονής.

Την φάση εκμεταλλεύεται ο Λεβέντης ο οποίος αυτοανακηρύσσεται αυτοκράτορας του Βυζαντίου και αμέσως μετά πεθαίνει από ανακοπή, πώς να το αντέξει η γέρικη καρδιά του;

Ο κόσμος από το σπίτι ψηφίζει αδιάκοπα, τα δάχτυλα γίνονται ένα με τις οθόνες του κινητού που έχει πλέον ανάψει και προκαλεί θανατηφόρα ατυχήματα: πυρκαγιές από την υπερθέρμανση, ηλεκτροπληξίες στο ντουζ και εκρήξεις, γιατί κάποιοι ψηφίζουν καθισμένοι στη χέστρα και το μεθάνιο από το κλανίδι αρπάζει από τις σπίθες που πετάει το κινητό και γίνεται της πουτ@νας από την στρακαστρούκα.

Γενοκτονία, εθνοκάθαρση και ολοκαύτωμα!

Κάπως έτσι, ο πληθυσμός της Ελλάδας μειώνεται σε επίπεδα προ μικρασιατικής καταστροφής, η ανεργία πέφτει στο -23%, εμείς οι μετανάστες επιστρέφουμε μαζικά και μάλιστα η χώρα απορροφά και εντάσσει ομαλά εκατοντάδες χιλιάδες ξένους μετανάστες, αφού όλοι οι καμένοι μαλ@κες έχουν εξαφανιστεί από αυτό το ευλογημένο μέρος.

Επαληθεύεται ο Πιτσιρίκος για την εκτίναξη του ελατήριου της οικονομίας και όλοι την περνάμε φίνα στον ήλιο και στη θάλασσά μας.

Άιντε, τι περιμένετε; Ψηφίστε και ψοφήστε γ@μώ τον θεό μου!

Με φιλικούς χαιρετισμούς από την Σκανδιναβία

Βασίλης

Υ.Γ. Μέχρι τότε, κάν’ το συνδρομητικό.

(Αγαπητέ Βασίλη, νόμιζα πως δεν το βλέπει κανείς το Survivor, μέχρι που πήγα να δω τον Χριστόφορο Ζαραλίκο, ο οποίος ρώτησε το κοινό αν το παρακολουθεί. Από τις αντιδράσεις του κόσμου, διαπίστωσα πως σαπίζουν σχεδόν όλοι βλέποντας Survivor. Εντάξει, λογικό ήταν πως -μετά από εφτά χρόνια χρεοκοπίας και έχοντας πέσει πια σε αφασία- οι Έλληνες θα επέστρεφαν στις συνήθειες που είχαν πριν την χρεοκοπία. Εμένα μου αρέσουν αυτοί που ξινίζουν τα μούτρα τους και λένε “μα πώς ασχολείστε με αυτά τα λούμπεν τηλεπαιχνίδια”. Αυτοί είναι σίγουρο πως δεν χάνουν λεπτό από το Survivor. Βασίλη, δεν συμβαίνει τίποτε άλλο σήμερα στην Ελλάδα. Μόνο το Survivor. Βέβαια, οι περισσότεροι Έλληνες νομίζουν πως είναι πάρα πολύ σημαντικοί και αναντικατάστατοι. Ωραία ιδέα να γίνει Survivor με πολιτικούς. Αν και τα τηλεπαιχνίδια είναι για να πηγαίνει η πλέμπα και να αισθάνεται σημαντική. Να είσαι καλά, Βασίλη. Καλοκαίρι στην Αθήνα σήμερα, οπότε πλησιάζουν και οι διακοπές σου στην Ελλάδα που είναι απαραίτητες για να εκτιμήσεις περισσότερο την Σουηδία.)

Το pitsirikos.net χρειάζεται τη βοήθειά σου

Στήριξε οικονομικά το pitsirikos.net, αν θεωρείς πως καλό είναι να υπάρχουν στην Ελλάδα και κάποιες φωνές που δεν δουλεύουν για τον Μαρινάκη, τον Αλαφούζο, τον Σαββίδη και τα άλλα παιδιά, οπότε μπορεί να διαβάσεις ή να ακούσεις κάτι διαφορετικό από αυτό που συμφέρει τους ολιγάρχες. Οι τρόποι στήριξης εδώ.

H αναδημοσίευση των κειμένων του pitsirikos.net επιτρέπεται μόνο κατόπιν άδειας. Επικοινωνήστε στο pitsiriko@gmail.com.