Απόδραση

Αγαπημένε μου Πιτσιρίκο, έχω αρχίσει και ανησυχώ.
Η γυναίκα μου υπολόγιζε σήμερα σε πόσο καιρό θα πάρουμε σουηδικό διαβατήριο.

Ξεκαθαρίζω πως η γυναίκα μου κάθε άλλο παρά λατρεύει τη χώρα και τους κατοίκους της.

Θα μου πεις, ποια χώρα και ποιους κατοίκους να λατρέψουμε, παντού τα ίδια σκατά είναι. Ο καιρός και το φαγητό αλλάζει…

Από την άλλη πλευρά, την βλέπω ανήσυχη· την γυναίκα μου, όχι την χώρα.

Τις τελευταίες ημέρες μιλάει όλο και περισσότερο για σενάρια πολέμου και βαριανασταίνει πως θα μας την πέσουν οι Τουρκαλάδες και θα μας υποτάξουν για 400 χρόνια ακόμα.

Λες και που μας υπέταξαν οι γερμαναράδες είναι καλύτερα.

Εμείς πρόσφυγες/οικονομικοί μετανάστες είμαστε, έτσι κι αλλιώς, οπότε υποταγμένοι και ξενιτεμένοι αισθανόμαστε.

“Ο χειμώνας φαίνεται βαρύς μετά από την τρίτη χρονιά” μου είχε πει η ξαδέρφη μου που ζει στη Γερμανία εδώ και καιρό.

Είχε δίκιο, ο τέταρτος ήταν χειρότερος από τον τρίτο. Συνένοχος ο καιρός και οι καταστάσεις, ήταν αισθητά χειρότερος.

Βέβαια, αυτή η άνοιξη έκανε την ξαδερφούλα μου μαμά, τον πιο αγαπημένο μου θείο παππού, την γιαγιά μας προγιαγιά στα 94 της, και έκανε και εμένα να συγκινηθώ πρώτη φορά στη ζωή μου, κοιτάζοντας τη φωτογραφία ενός μωρού.

Σιχτίρ, συγκινούμαι κάθε φορά και που το σκέφτομαι. Γέρασα…

Από την άλλη, εγώ οργανώνω απόδραση.

Από πού, θα αναρωτηθεί κανείς.

Εκεί είναι το μεγάλο πακέτο, Πιτσιρίκο μου, να βρεις πρώτα αυτό που σε κρατάει φυλακισμένο για να βρεις μετά και τον τρόπο να αποδράσεις.

Δεν είναι εύκολα αυτά τα πράγματα, τα υποτιμούν οι περισσότεροι και πηδάνε λάθος μάντρα στην προσπάθειά τους να ξεφύγουν.

Πάνε έτσι και πέφτουν σε ένα χαμηλότερο προαύλιο, με ακόμα ψηλότερες μάντρες από εκείνο από το οποίο απέδρασαν.

Γι αυτό σου λέω, οργανώνω!

Ανιχνεύω, χαρτογραφώ, συλλέγω πληροφορίες και ετοιμάζω το μεγάλο ντου.

Ή πολλά μικρά αλλά στοχευμένα και στρατηγικά συντονισμένα.

Πολλή η κούραση, πολύ το άγχος, το μυαλό καταλαμβάνεται συνέχεια από έγνοιες και στεναχώριες που δεν θα έπρεπε να υπάρχουν.

Συνειδητοποιώ πως ανταλλάσω στεναχώρια Ελλάδας με στεναχώρια Σουηδίας.

Με ένα πολύ καλό οικονομικό αντίτιμο, φυσικά, μην τα βλέπω και όλα μαύρα.

Το θέμα είναι να βρεθεί το σωστό ισοζύγιο, όμως, γιατί κάπου βαλτώνει η κατάσταση και μας μένει η στεναχώρια.

Από την άλλη, κοιτάς και γύρω και σκέφτεσαι πως η πραγματικότητα αρχίζει και καταρρέει.

Σε λίγο θα είμαστε σαν τους ψυχωτικούς που δεν ξεχωρίζουν πού τελειώνει το πραγματικό και πού αρχίζουν οι ψευδαισθήσεις.

Διαβάζει κανείς τις ειδήσεις και νομίζει πως παίζει σε κακογραμμένη ταινία.

Στα πρόθυρα της πυρηνικής καταστροφής ο πλανήτης, ο άλλος παίζει γκολφ.

Οι Βρετανοί στα όρια της κοινωνικής αποσύνθεσης και οικονομικής απομόνωσης, 50% στις δημοσκοπήσεις οι συντηρητικοί.

Ο υποψήφιος πρόεδρος μιας πυρηνικής υπερδύναμης είναι θύμα αποπλάνησης και παντρεμένος με τον θύτη του· άμα πιάσει τον κώλo ο γυμναστής στο σχολείο σε καμιά δεκαπεντάχρονη, όμως, του γ@μάνε το σπίτι.

Καλά, τους Έλληνες και τους Σουηδούς γ@μα τους, μόνο εμείς νομίζουμε πως είμαστε σημαντικοί για τον πλανήτη.

Στο πρωτοσέλιδο μεγάλης σουηδικής εφημερίδας “Αρνητική η σουηδική κοινή γνώμη για τον Τραμπ”. Και του ίδρωσε το δεξί παπάρι.

Η επιστήμη σηκώνει τα χέρια ψηλά και ανοίγει τα πόδια διάπλατα.

Οργανώνω απόδραση…

Με φιλικούς χαιρετισμούς από την Σκανδιναβία

Βασίλης

(Αγαπητέ Βασίλη, βλέπω, από τα μέιλ που μου στέλνουν οι αναγνώστες-μετανάστες, πως ο τρίτος χρόνος στο εξωτερικό είναι καθοριστικός. Νομίζω πως εκείνο είναι το σημείο που αντιλαμβάνονται πως μάλλον θα πρέπει να την ξεχάσουν την επιστροφή στην Ελλάδα. Επίσης, νομίζω πως είναι και η έλλειψη ήλιου. Όταν είσαι παιδί του Ήλιου, πώς να ζήσεις κάτω από μαύρους ουρανούς; Εδώ κάνει δέκα συννεφιασμένες μέρες στην Αθήνα, και νιώθω άρρωστος. Αλλά, ως ψυχογιατρός, εσύ τα ξέρεις καλύτερα αυτά. Βασίλη, κι εγώ οργανώνω απόδραση. Ξέρω από τι θέλω να αποδράσω αλλά δεν το γράφω. Ευχήσου μου να πετύχει. Εγώ, πάντως, στο εύχομαι, Βασίλη, γιατί σε αγαπάω. Βασίλη, θέλω να γίνω σαν τον Παναγιώτη Φαρμάκη στην «Αγέλαστο Πέτρα», ο οποίος, όταν τον ρώτησε ο αφηγητής και σκηνοθέτης της ταινίας, Φίλιππος Κουτσαφτής, πού μένει, απάντησε: «Επάνω στη γη και κάτω από τα σύννεφα». Αυτό. Να είσαι καλά. Την αγάπη μου.)

Το pitsirikos.net χρειάζεται τη βοήθειά σου

Στήριξε οικονομικά το pitsirikos.net, αν θεωρείς πως καλό είναι να υπάρχουν στην Ελλάδα και κάποιες φωνές που δεν δουλεύουν για τον Μαρινάκη, τον Αλαφούζο, τον Σαββίδη και τα άλλα παιδιά, οπότε μπορεί να διαβάσεις ή να ακούσεις κάτι διαφορετικό από αυτό που συμφέρει τους ολιγάρχες. Οι τρόποι στήριξης εδώ.

H αναδημοσίευση των κειμένων του pitsirikos.net επιτρέπεται μόνο κατόπιν άδειας. Επικοινωνήστε στο pitsiriko@gmail.com.