Το Τσάμπιονς Λιγκ της ζωής

Φίλε πιτσιρίκο
Πολλές φορές έχεις πει οτι δεν ασχολείσαι με το ποδόσφαιρο και έχεις εξηγήσει τους λόγους. Ίσως και να έχεις δίκιο. Υπάρχουν όμως αρκετά στοιχεία στην ποδοσφαιρική πραγματικότητα που αντικατοπτρίζουν απόλυτα οικονομικές και κοινωνικές αλήθειες στο παγκόσμιο χωριό.

Ας δούμε μερικά παραδείγματα κάνοντας και τις ανάλογες αναγωγές.

Πρώτα από όλα και πάνω από όλα, στο ποδόσφαιρο ισχύει ο νόμος του ισχυρού.

Αυτό, όμως, ισχύει διαχρονικά σε όλες τις φάσεις, σε όλες τις εκφάνσεις, σε όλες τις χρονικές στιγμές, σε όλες τις κοινωνίες, σε όλα τα πολιτικά, κοινωνικά, οικονομικά και τα ρέστα συστήματα που έχει γνωρίσει ο πλανήτης στη διάρκεια του ανθρώπινου πολιτισμού.

Φυσικά, υπήρξαν άνθρωποι σοφοί, φωτισμένοι, αγωνιστές και άλλοι, που προσπάθησαν να κηρύξουν, να εμφυσήσουν και να περάσουν στις εκάστοτε κοινωνίες υψηλές ιδέες και αξίες όπως η δικαιοσύνη, η ισότητα, η συναδέλφωση, η ευημερία των πολλών και όχι των λίγων και πολλές αντίστοιχες.

Η πορεία της ανθρωπότητας, η εξέλιξή της -και ακόμη τα όσα ζούμε τώρα και όσα θα ζήσουμε- δείχνει ότι οι ξεχωριστοί αυτοί άνθρωποι το λιγότερο αγνοήθηκαν, ενώ πολλές φορές είτε προδόθηκαν είτε και δολοφονήθηκαν.

Ένα δεύτερο στοιχείο που υπάρχει στο παγκόσμιο ποδόσφαιρο είναι οτι οι ισχυροί γίνονται ισχυρότεροι.

Το ίδιο όμως ισχύει και στα οικονομικά μοντέλα που έχουν επικρατήσει παγκοσμίως.

Και στην Ελλάδα φυσικά αλλά και παντού υπάρχει συσσώρευση του πλούτου σε όλο και λιγότερους, ενώ όλο και περισσότεροι ζουν ασφυκτικά, ακόμη και στις πλούσιες χώρες.

Στις ΗΠΑ, ας πούμε -αλλά και σε άλλες ευρωπαϊκές,ασιατικές και άλλες χώρες-, τη στιγμή που υπάρχουν τόσοι δισεκατομμυριούχοι υπάρχουν αντίστοιχα άπειροι άστεγοι και πεινασμένοι.

Για να μη μιλήσουμε για το τι συμβαίνει στο λεγόμενο Τρίτο Κόσμο, γιατί είναι από τις πιο μεγάλες ντροπές της ανθρωπότητας να ξοδεύονται δισεκατομμύρια σε ανούσια πράγματα, ενώ εκατομμύρια άνθρωποι -και ειδικά παιδιά-, πεθαίνουν από πείνα, έλλειψη νερού, έλλειψη φαρμάκων και τα ρέστα.

Ένα τρίτο στοιχείο που ισχύει στο ποδόσφαιρο -και έχει απόλυτη αναγωγή στην κοινωνία- είναι πως η δικαιοσύνη έχει δύο μέτρα και δύο σταθμά και γλείφει τα αφεντικά, ενώ ξεσκίζει τους φουκαράδες.

Οι πλούσιοι και ισχυροί κρίνονται αλλιώς, έχουν πανίσχυρα νομικά και άλλα επιτελεία και την βγάζουν καθαρή.

Υπάρχουν και κάποιες εξαιρέσεις αλλά είναι για να τρώει παπά το πόπολο.

Ένα τέταρτο στοιχείο είναι ότι γύρω από τους ισχυρούς μαζεύονται γλείφτες και δορυφόροι.

Αυτοί πολλές φορές κάνουν τη βρώμικη δουλειά και είτε παρασέρνουν τις μάζες, είτε και τις καταπνίγουν.

Πολλά ακόμη θα μπορούσαν να αναφερθούν αλλά να μη μακρηγορήσω άλλο.

Κρατάω πάντα την απάντηση που μου είχες δώσει στο κείμενο «Επαναστατική γυμναστική χωρίς ελπίδα;», ότι δηλαδή η επανάσταση έχει νόημα μόνο όταν είναι διαρκής.

Μία φράση που τα λέει όλα.

Αυτά τα λίγα

Μ.
Παόκι

(Αγαπητό παόκι, ασχολούμαι με το ποδόσφαιρο και παίζω μπάλα σε κάθε ευκαιρία. Αλλά δεν παρακολουθώ πια ποδόσφαιρο. Μου φαίνεται πια βαρετό και άψυχο. Δηλαδή, σαν την πολιτική στις μέρες μας. Εγώ απορώ με αυτούς που παρακολουθούν ακόμα ποδόσφαιρο. Θα πρέπει να είναι απελπισμένοι. Πάντως, πολλά από τα πράγματα που κάποτε έδιναν χαρά στους ανθρώπους έχουν πια δηλητηριαστεί. Ένα από αυτά είναι το ποδόσφαιρο. Βέβαια, πάντα γελάω πολύ με αυτούς που έχουν αποδεχτεί πως δεν υπάρχει Δικαιοσύνη στην κοινωνία και ζητούν με λύσσα δικαιοσύνη από τον …διαιτητή. Μην είσαι σίγουρος πως ισχυρός είναι πάντα αυτός που φαίνεται ισχυρός. Έχουμε ταυτίσει τον ισχυρό με αυτόν που επιβάλλεται με κάθε τρόπο. Ο Νέλσον Μαντέλα -κλεισμένος σε ένα κελί- ήταν ο πιο ισχυρός από όλους. Εγώ πιστεύω στην ήρεμη δύναμη. Άλλωστε, ο πραγματικά ισχυρός δεν κάνει ποτέ επίδειξη της δύναμής του. Ακόμα και η βία στην κοινωνία είναι ένδειξη αδυναμίας. Να είσαι καλά. ΠΑΟΚ!)