Η Marfin και το παρακράτος

Σήμερα συμπληρώνονται εφτά χρόνια από την πρώτη μεγάλη διαδήλωση μετά την προσφυγή της Ελλάδας στο μηχανισμό στήριξης, και την επίθεση στη Marfin που οδήγησε στον θάνατο τριών ανθρώπων· ανάμεσά τους μια έγκυος.

Τρία στελέχη της Marfin καταδικάστηκαν -τρία χρόνια μετά- αλλά η δίκη των δυο ατόμων που κατηγορήθηκαν για την επίθεση έγινε μετά από εξίμισι χρόνια και αποδείχτηκε φιάσκο, αφού κανείς δεν τους αναγνώρισε.

Οι δράστες της επίθεσης στη Marfin κυκλοφορούν ελεύθεροι.

Και θα κυκλοφορούν ελεύθεροι για πάντα.

Γιατί η επίθεση στην Marfin έγινε από το παρακράτος.

Δεν έχω πια καμία αμφιβολία για αυτό.

Με άπειρες κάμερες και φωτογραφικές μηχανές σε μια διαδήλωση στο κέντρο της Αθήνας, σε μια χώρα γεμάτη ρουφιάνους, ο μόνος λόγος να παραμένουν ασύλληπτοι οι δράστες της επίθεσης της Marfin είναι να ανήκουν στο παρακράτος.

Τέσσερις ημέρες μετά το χτύπημα στην Marfin, έγραφα:

«Τα πράγματα είναι απλά: αν οι δράστες της επίθεσης στην τράπεζα ήταν ‘αναρχικοί’ θα συλληφθούν οπωσδήποτε – αν ήταν ασφαλίτες ή παρακρατικοί, δεν θα συλληφθούν ποτέ.»

Ποτέ λοιπόν.

Βέβαια, θα μπορούσαν οι ασφαλίτες να κατασκευάσουν έναν ένοχο για την επίθεση στην Marfin -όπως έκαναν με τον Τάσο Θεοφίλου για τη ληστεία στην Πάρο, διώκοντας έναν άνθρωπο μόνο για τις ιδέες του- αλλά, προφανώς, χρειάζονταν περισσότερους από έναν, αφού οι δράστες της επίθεσης ήταν πολλοί.

Από την άλλη, οι δράστες της επίθεσης στην Marfin είναι πιο χρήσιμο να είναι ελεύθεροι και άγνωστοι, ώστε ο καθένας να κάνει το δικό του παιχνίδι με τους νεκρούς υπαλλήλους.

Ήταν πολύ βολική η επίθεση στην Marfin. Και «επιτυχημένη».

Ίσως η επίθεση να μην είχε στόχο τον θάνατο των υπαλλήλων -μπορεί ο στόχος να ήταν απλά ο στιγματισμός και ο αποσυντονισμός της διαδήλωσης- αλλά πέτυχε να ανακόψει και να ενοχοποιήσει τις αντιδράσεις εκατοντάδων χιλιάδων πολιτών τη στιγμή που παίζονταν όλα για τους Έλληνες και την Ελλάδα.

Οι υπάλληλοι της Marfin ήταν αναλώσιμοι, όπως είμαστε όλοι μας. Αντικαταστάθηκαν την επόμενη μέρα από άλλους τρεις αναλώσιμους.

Οι νεκροί της Marfin είναι χρήσιμοι για πολιτικές καριέρες αδίστακτων πολιτικών που πατάνε επί πτωμάτων.

Σήμερα η επίθεση στην Marfin δεν «πουλάει» όσο τα προηγούμενα χρόνια -κούρασε η επανάληψη-, αφού το νέο αφήγημα φιλελέδων και χρυσαυγιτών είναι η …Βενεζουέλα.

Σήμερα, ο Ανδρέας Βγενόπουλος δεν ζει πια.

Οι νεκροί της Marfin δεν περιμένουν δικαίωση γιατί οι νεκροί δεν περιμένουν τίποτα.

Η Ελλάδα διαλύθηκε.

Και η Marfin ζει και βασιλεύει.

Να ευχηθώ καλά κέρδη στην Marfin.

Τα κέρδη μετράνε, υπαλλήλους βρίσκεις. Εύκολα.

H αναδημοσίευση των κειμένων του pitsirikos.net επιτρέπεται μόνο κατόπιν άδειας. Επικοινωνήστε στο pitsiriko@gmail.com.