Μαθήματα πατριδογνωσίας και αυτογνωσίας

Νομίζω, φίλε μου Πιτσιρίκο, ότι καταλαβαίνω κάπως το αίσθημα ανακούφισης που νιώθεις τώρα που είναι πια ηλίου φαεινότερο ότι πολύ λίγα από αυτά που πιστεύαμε μπορούν πια να συμβούν.

Κατά καιρούς, έχω γράψει για ηλιθιότητα, κρετινισμό, ραγιαδισμό και χίλια δυο άλλα κουσούρια των Ελλήνων, πράγματα τα οποία υποτίθεται πως δεν επιτρέπουν στον Έλληνα ούτε να αντιληφθεί το τι ακριβώς συμβαίνει, ούτε φυσικά και να αντιδράσει αποτελεσματικά σε εκείνο που συμβαίνει.

Από την άλλη, βέβαια, η πραγματικότητα των εφτά μνημονιακών χρόνων και το γεγονός της κατακόρυφης πτώσης του ΑΕΠ μέσα σε αυτό το χρονικό διάστημα με πείθουν πως, αν κάτι χορτάσαμε τον καιρό της συνεχιζόμενης χρεοκοπίας, είναι οι δικαιολογίες.

Δικαιολογίες σχεδόν για τα πάντα. Λες και δεν έχουν ειπωθεί και μαθευτεί πια όλα.

Για παράδειγμα, όλοι γνωρίζουν πως, ακολουθώντας τις μνημονιακές πολιτικές, δεν πρόκειται ούτε ανάπτυξη να υπάρξει ούτε παραγωγική ανασυγκρότηση της χώρας.

Όλοι γνωρίζουν, ή έστω υποψιάζονται πια, πως η Ελλάδα δεν το αντέχει το ξένο νόμισμα που ονομάζεται ευρώ.

Η Ελλάδα «βουλγαροποιείται» με γρήγορους ρυθμούς, όλοι παραπονούνται για αυτό αλλά δεν αντιδρά κανείς επειδή ο καθένας πιστεύει ότι θα καταστραφούν όλοι οι υπόλοιποι και θα σωθεί αυτός.

Ακόμη κι όταν τελικά βρεθεί στην δυσάρεστη θέση να αναγνωρίσει πως οι πιθανότητες της προσωπικής του σωτηρίας είναι όσες και οι πιθανότητες να σκοτωθεί αύριο το πρωί ένας ελέφαντας στο Μανχάταν από πτώση μετεωρίτη, οπλίζεται με το πατροπαράδοτο ύφος των εκατό καρδιναλίων και σε ρωτά, νομίζοντας πως σε ισοπεδώνει με την ερώτηση του αυτή, «και θα είμαστε καλύτερα με την δραχμή;».

Φυσικά και η απάντηση δεν μπορεί να είναι ένα απλό «ναι» ή ένα απλό «όχι».

Αν κάποιος ενδιαφέρεται για την επόμενη μέρα η απάντηση είναι «σίγουρα όχι».

Αν όμως ενδιαφέρεται να μάθει για το τι θα συμβεί μετά από δέκα χρόνια, τότε η απάντηση στο αρχικό ερώτημα αλλάζει και γίνεται «πιθανά ναι».

Γιατί όμως «πιθανά» και όχι «σίγουρα» ναι;

Γιατί η έκβαση αυτού του εγχειρήματος εξαρτάται σχεδόν αποκλειστικά από τα κίνητρα και την συμπεριφορά του λαού.

Όσο αφορά τα κίνητρα, ξεχωρίζει ένα που είναι εξαιρετικά σημαντικό: Η ανεξαρτησία.

Θέλεις να είσαι ανεξάρτητος και εδαφικά κυρίαρχος λαός;

Αν ναι, υπάρχει τίμημα, και το τίμημα αυτό δεν είναι ο ΕΝΦΙΑ.

Οι Βρετανοί είχαν τον υψηλότερο βαθμό ανάπτυξης μέσα στην ΕΕ, όμως αποφάσισαν το Brexit γιατί δεν μπορούσαν να ανεχθούν την επικυριαρχία κάποιου τρίτου -και ειδικά της Γερμανίας- πάνω στην χώρα τους.

Φυσικά κι αντιλαμβάνονται το ότι χρειάζεται να πληρώσουν κάποιο τίμημα για αυτήν τους την απόφαση.

Δεν είναι ηλίθιοι.

Είναι όμως άνθρωποι που ξέρουν να θέτουν προτεραιότητες.

Ε, λοιπόν ας το πάρουμε απόφαση, οι σύγχρονοι Έλληνες δεν δίνουν ιδιαίτερη αξία στην ανεξαρτησία της χώρας τους.

Μιλούν, βέβαια, όποτε τους δίνεται η ευκαιρία, για τον Λεωνίδα και τους 300, τον Θεμιστοκλή, τον Κωνσταντίνο Παλαιολόγο, τον Κολοκοτρώνη και τον Βελουχιώτη αλλά το κάνουν εκ του ασφαλούς.

Γνωρίζουν πως όλοι αυτοί έχουν πεθάνει και κανείς τους δεν πρόκειται να αναστηθεί για να τους ψιθυρίσει δυο-τρία φωνήεντα στο αυτί.

Επίσης, γνωρίζουν πως και οι υπόλοιποι συνέλληνες παραμυθιάζονται κι αυτοί με τις ίδιες ψευδαισθήσεις.

Γνωρίζουν επίσης ότι, όσοι δεν αυτοτσιμπουκώνονται σε αυτόν τον πανέμορφο τόπο, αποβάλλονται κι εξοστρακίζονται.

Για την συμπεριφορά, ούτε λόγος να γίνεται.

Οι σύγχρονοι Έλληνες δεν είναι διατεθειμένοι να κάνουν την παραμικρή εκούσια προσωπική θυσία, προκειμένου να διαφυλάξουν την ιστορική τους ταυτότητα και να φροντίσουν το μέλλον των παιδιών τους και της χώρας τους.

Σήμερα όλα θα ήταν εύκολα για τον Ξέρξη και την στρατιά του

Ποιο «Μολών λαβέ» και πράσινα άλογα. Όχι μόνο «γη και ύδωρ», αλλά και κώλo θα δίναμε την επομένη του τελεσιγράφου.

Κι αν ποτέ εμφανιζόταν κανένας πολιτικός και ζητούσε «ιδρώτα, δάκρυα και αίμα» για να σωθεί η πατρίδα, θα τον έπαιρναν με τις πέτρες.

Και ο Χριστός να κατέβαινε στο Σύνταγμα θα τον σταυρώνανε, χωρίς καν να ζητήσουνε πρώτα την σύμφωνη γνώμη του Γερμανού Πόντιου Πιλάτου.

Βέβαια, οι συμπεριφορές των σύγχρονων Ελλήνων αλλάζουν αμέσως όταν οι θυσίες δεν γίνονται εθελοντικά αλλά επιβάλλονται από τα ντόπια και τα ξένα αφεντικά.

Τότε και ο Γάλλος συγγραφέας Leopold von Sacher-Masoch που έδωσε το όνομα του στην λέξη «μαζoχισμός» θα κατέβαζε ντροπαλά το κεφάλι μπροστά στο μεγαλείο της αθάνατης «ελληνικής» ψυχής.

«Σκίσε με Ανδρούτσο μου και πέτα με στα βράχια» ουρλιάζει με ηδονή ο Έλληνας κάτω από τα μνημόνια των Γερμαναράδων, «φέρτε βράχια» συμπληρώνει ο …σύντροφός του.

Τραγικά και συνάμα γελοία πράγματα. Αληθινά, όμως. Γιατί να τα κρύψομε άλλωστε, που έλεγε παλαιότερα κι ο μέγας Δράκουλας.

Εδώ θα ήταν ίσως χρήσιμο να σταθούμε λιγάκι και στην ψυχοπαθολογία του Έλληνα «αριστερού», κι όταν αναφέρομαι σε αυτόν δεν συμπεριλαμβάνω, προφανώς, τον συριζαίο Πασόκοδεξιό.

Ο Έλληνας «αριστερός» δεν αγωνίζεται για να νικήσει.

Μάχεται περισσότερο για να κρατήσει κάποια ενθύμια: φωτογραφίες, βίντεο με διαδηλώσεις, δακρυγόνα και μολότοφ, μια ουλή στο αριστερό του μπράτσο, μια κόκκινη σημαία, ένα μπλουζάκι του Τσε κλπ.

Τα φυλάει όλα αυτά ευλαβικά μέσα στο επαναστατικό του σεντούκι κι, όταν αργότερα έχει μπει στην δούλεψη του ολιγαρχικού κατεστημένου, τα επιδεικνύει σε όποιον αμφισβητεί τις αγαθές του προθέσεις.

Πολύ αργότερα, όταν γίνει παππούς και βγει στην σύνταξη, τα δείχνει και στα εγγόνια του, αφού τότε όλοι όσοι τον προκαλούσαν παλαιότερα είτε τον έχουν χεσμένο, είτε τον έχουν πια για πεθαμένο.

Αχ, και να ήξερε τι χάνει η Ισλανδία που δεν έχει τέτοιους μεγάλους και σπουδαίους «αριστερούς»!

Με τέτοιους αγωνιστές, βέβαια, θα περίμενε κανείς στην πατρίδα μας να ήταν στην ημερήσια διάταξη τα ζητήματα της δικαιοσύνης και των ανθρωπίνων δικαιωμάτων.

Αμ, δε! Σαν τα σκυλιά πεθαίνουν οι κρατούμενοι στις φυλακές-κολαστήρια και οι πρόσφυγες στα στρατόπεδα συγκέντρωσης που σε συνεργασία με την ΕΕ και την Frontex έχουν στηθεί σε ολόκληρη την ελληνική επικράτεια.

Τι κι αν το express του μεσονυχτίου έχει σφυρίξει πια τρεις φορές.

Σαραντατρείς να σφυρίξει ποιος το γ@μεί; Κανείς.

Οπότε, αδερφέ μου Πιτσιρίκο, πάντα λυτρωτική είναι η κατάρρευση της όποιας αυταπάτης.

Ιδίως, όταν συνοδεύεται από ένα δυνατό κλάμα, έναν λυγμό που αληθινά λυτρώνει.

Φιλιά από την Εσπερία

Ηλίας

ΥΓ-1 Όπως ήδη γνωρίζεις, συνεχίζω την εκμάθηση της Γερμανικής -σε Γερμανικό έδαφος- προκειμένου να εργαστώ στην Ελβετία. Μέχρι πρόσφατα, έλεγα σε όποιον με ρωτούσε, ότι μαθαίνω τα Γερμανικά για λόγους που έχουν να κάνουν με το επάγγελμα μου. Την τελευταία φορά άλλαξα το τροπάρι και γέλασα πολύ με τις αντιδράσεις των άλλων. Τους είπα λοιπόν πως έρχομαι από την Ελλάδα που είναι πια μια χώρα υπόδουλη στην Γερμανία και για τον λόγο αυτό η εκμάθηση της γλώσσας των κατακτητών στην χώρα μου είναι σχεδόν υποχρεωτική, προκειμένου να μπορούν να επικοινωνήσουν εύκολα μαζί μας. Παγώσανε όλοι! Απόλυτη βουβαμάρα. Η καθηγήτρια δεν ήξερε τι να πει. Μούγκα! Αν είχα κανένα CD με την Lili Marleen και το έβαζα επιτόπου, θα ξεσπούσαν σε κλάματα τα γυναικόπαιδα. Και πάλι όμως θα έλειπαν οι παγωμένες μπύρες.

ΥΓ-2 Μια άλλη πλάκα που προκαλεί μεγάλη αμηχανία στους κεντροευρωπαίους πολίτες είναι όταν, μιλώντας σοβαρά, τους πληροφορείς πως για τους Γερμανούς το all-inclusive booking στην Ελλάδα περιλαμβάνει όχι μόνο το ξενοδοχείο αλλά τα πάντα. Ταβέρνες, κινηματογράφους, καφέ, ντίσκο, τα πάντα. Μονάχα η επίσκεψη σε μπoυρδέλο δεν περιλαμβάνεται στο πακέτο. Εκεί θα πρέπει να πληρώσουν την πoυτάvα. Όμως η Ελλάδα δεν είναι πια μια ακριβή χώρα, άσε που μπορεί να πέσουν και σε καμιά «αριστερή πoυτάvα» και να την γ@μήσουνε τζάμπα.

(Αγαπητέ Ηλία, δεν έχω θυμό ή οργή για τους σύγχρονους Έλληνες. Αυτό μπορούσαν να κάνουν, αυτό έκαναν. Δεν μπορούν, μωρέ, οι άχαροι, δεν μπορούν. Μόνο και μόνο που οι Έλληνες εγκαταλείπουν μαζικά την Ελλάδα, και οι περισσότεροι εναπομείναντες πιστεύουν πως θα υπάρξει ανάπτυξη -και αυτοί θα πάρουν και συντάξεις-, δείχνει πως οι σημερινοί Έλληνες δεν μπορούν ούτε να αντιληφθούν τι συμβαίνει στη χώρα τους. Όσο για τις δικαιολογίες των Ελλήνων -όλοι έχουν μια δικαιολογία για όλα-, μου αρέσουν πολύ αυτοί που λένε πως οι Ισλανδοί αντέδρασαν επειδή η χώρα τους είναι μικρή και πως οι Βρετανοί αντέδρασαν επειδή η χώρα τους είναι μεγάλη. Δηλαδή, οι Έλληνες δεν αντέδρασαν επειδή η χώρα τους δεν έχει το σωστό μέγεθος. Καταπληκτικό! Ηλία, άκουγα σήμερα στο ραδιόφωνο έναν πρώην δημοσιογράφο του Mega να λέει με στόμφο πως, αν η Τουρκία επιτεθεί στην Ελλάδα, θα πολεμήσουμε όλοι ηρωικά, για να σώσουμε την πατρίδα μας. Δηλαδή, μας πήραν την χώρα οι Γερμανοί -χωρίς να αντιδράσουμε- και θα πολεμήσουμε τους Τούρκους. Σίγουρα. Αλλά αυτά αρέσουν στους Έλληνες. Τα καφενεία και οι ψευτομαγκιές. Ηλία, τώρα δεν έχω καμία διάθεση για κλάματα. Τώρα πια, μου φαίνεται πολύ αστείο. Γελάω πολύ. Γελάω και με τον εαυτό μου που πίστευα πως θα πάμε σε άμεση δημοκρατία, Σύνταγμα γραμμένο από τους πολίτες, δημοψηφίσματα και τέτοια. Τι χαζός. Να είσαι καλά, Ηλία. Καλά θα είσαι. Εντάξει, η Ελβετία δεν είναι Ελλάδα αλλά μπορεί να μας φτάσει μια μέρα.)

Το pitsirikos.net χρειάζεται τη βοήθειά σου

Στήριξε οικονομικά το pitsirikos.net, αν θεωρείς πως καλό είναι να υπάρχουν στην Ελλάδα και κάποιες φωνές που δεν δουλεύουν για τον Μαρινάκη, τον Αλαφούζο, τον Σαββίδη και τα άλλα παιδιά, οπότε μπορεί να διαβάσεις ή να ακούσεις κάτι διαφορετικό από αυτό που συμφέρει τους ολιγάρχες. Οι τρόποι στήριξης εδώ.

H αναδημοσίευση των κειμένων του pitsirikos.net επιτρέπεται μόνο κατόπιν άδειας. Επικοινωνήστε στο pitsiriko@gmail.com.