Μια μικρή παρέμβαση

Πιτσιρίκο, έχω σχεδόν έναν χρόνο να σου γράψω κάτι, πήρα όμως το θάρρος να “πειράξω” λίγο το χθεσινό σου σκιτσάκι.

Σκέφτηκα να αφαιρέσω την κυβέρνηση, γιατι δεν έβρισκα κανέναν ρόλο της, εκτός από το να κάνει τον “λαγό” σε όλους τους άλλους.

Μετά, είπα να την είχα στην θέση της αστυνομίας, αλλά μετά από τις τελευταίες εξελίξεις στην υπόθεση Θεοφίλου, σωστά είναι και αυτή εκεί που βρίσκεται.

Τελικά, την άφησα στο παιχνίδι, στην τελευταία θέση και αφαίρεσα εμάς.

Γιατί εμείς μάλλον είμαστε η σκακιέρα. Δεν συμμετέχουμε, αλλά τους είμαστε απαραίτητοι.

Αν αντιληφθούμε κάποτε ότι χωρίς την σκακιέρα, το παιχνιδι τους δεν μπορεί να υπάρξει, ίσως και να μπορέσουμε να αλλάξουμε κάτι.

Τι ίσως, “θα ‘ρθει ανάποδα ο ντουνιάς”!

Ωραία θα ήταν, στη μέση του παιχνιδιού, να πει η σκακιέρα, “Αει σιχτίρ, σας βαρέθηκα” και να σηκωθεί να φύγει.

Κάτι τέτοιο δεν έγινε και στη Χώρα των θαυμάτων;

Αλλά αυτό που πρέπει να αλλάξει, είναι μάλλον το ίδιο το παιχνίδι.

Το σκάκι είναι ένα άθλιο παιχνίδι, που έχει σκοπό την ολοκληρωτική εξόντωση του άλλου, και κατά το οποίο κερδίζει ο πιο πονηρός.

Ας βρούμε ένα άλλο.

Ένα που να κερδίζουμε όλοι.

Ή που να μην κερδίζει κανένας.

Ή που να περνάμε όλοι καλά.

Και που να μήν χρειάζεται πονηριά.

Σοσιαλισμός λέγεται. Όχι ο “υπαρκτός”, ο αληθινός.

Από την δροσερή Αμοργό,
Καλά μπάνια

Αλέξανδρος

(Αγαπητέ Αλέξανδρε, οι πολίτες φωνάζουν «να μη ζήσουμε σαν δούλοι» και ζητάνε να …δουλεύουν. Αφού δεν τους βοηθάει ούτε η ελληνική γλώσσα να αντιληφθούν το μεγάλο τους πρόβλημα, μάλλον δεν θα καταλάβουν ποτέ. Αλλά είναι προφανές πως τους αρέσει η γκρίνια και όχι η ελευθερία. Φοβούνται την ελευθερία πιο πολύ και από τον θάνατο. Πολύ κακό το παιχνίδι στο οποίο δεν παίζεις. Να είσαι καλά.)

H αναδημοσίευση των κειμένων του pitsirikos.net επιτρέπεται μόνο κατόπιν άδειας. Επικοινωνήστε στο pitsiriko@gmail.com.