Οι Έλληνες ελπίζουν στην Παναγία την Λασουσουρελά

Καθόταν που λες, φίλε μου Πιτσιρίκο, μονάχος ο πρίγκιπας κι αναρωτιόταν για την αξία της ύπαρξης, του εαυτού και των πραγμάτων.

«To be or not to be».

Αυτή είναι η διαχρονική ερώτηση, η απάντηση όμως είναι εκείνη που λείπει, κι ας είναι τόσο απλή η ρουφιάνα.

Θα μου πεις, βέβαια, πως στις μέρες μας τίποτα δεν είναι απλό.

Για παράδειγμα, σου κλέβουν την χώρα, σου ξεφτιλίζουν τον μισθό και την σύνταξη, αφήνουν άνεργο το παιδί σου για χρόνια και μετά το στέλνουν στην εξορία, διαλύουν ό,τι υπήρχε όρθιο και δεν τιμωρούν κανένα για την καταστροφή που έχει συμβεί και την ίδιο στιγμή θα πρέπει να σε κρατούν στην πρίζα και στην πεποίθηση/διάθεση –mood το λένε οι Άγγλοι– πως είσαι κάτι μοναδικό και πολύτιμο στον πλανήτη Γη.

Λιγάκι δύσκολο.

Εκτός κι αν γυρίσεις πνευματικά στα πρώτα χρόνια της ανάπτυξης του πολιτισμού, πιστέψεις ξανά σε ξόανα, σε άγια λείψανα, σε άγια ξύλα, σε άγια σανδάλια.

Κι αφού υπάρχουν τα αγιασμένα σανδάλια γιατί δεν το πας λιγάκι παρακάτω και να πιστέψεις πως υπάρχουν και τα άγια πατίνια;

Πίστεεψε ρε, τι σου ζητάνε;

Κι αν πιστέψεις βαθιά, κι αν πιστέψεις με πάθος πολύ, μπορεί κάποιο πρωί να ξυπνήσεις και με δάκρυα στα μάτια να φωνάξεις δυνατά: «εμπρός καλά μου και άγια μου πατίνια!». Και να σωθείς.

Γιατί ζεις στην χώρα των ξωτικών, στην Ελλάδα, όπου τα άψυχα έχουν ψυχή και οι εικόνες κάνουν θαύματα μεγάλα και πολλά.

Γιατί σταυροκοπιέσαι πεντακόσιες φορές την ημέρα και παρακαλείς τον Χριστό και την Παναγία να σε γλιτώσουν από την μαύρη μοίρα των μνημονίων.

Γιατί πιστεύεις πως μας ψεκάζουν ή πως μας ματιάζουν, ή και τα δύο μαζί.

Γιατί είσαι έτοιμος να πιστέψεις ό,τι θαυματουργό σου σερβίρουνε και να καταναλώσεις ό,τι άγιο και ιερό σου βάζουν στο πιάτο.

Το άγιο σκήνωμα. Την αγία ζώνη. Το ιερό μνημόνιο.

Θίγεσαι βέβαια –και με το δίκιο σου ίσως–, όταν κάτι άθεα τυπάκια σαν και του λόγου μου καυτηριάζουν την προϊστορική συμπεριφορά σου.

Ούτε που σου περνά από το μυαλό ότι εγώ ο άθεος σέβομαι την πίστη του κάθε ανθρώπου όταν είναι ειλικρινής κι ατόφια.

Αφού υπάρχουν και άνθρωποι που πιστεύουν στην πλάνη τους με τρόπο που σου προκαλεί ανατριχίλα, με τρόπο που σε αναγκάζει να σωπάσεις γιατί αντιλαμβάνεσαι πως υπάρχει κάποια άλλη δύναμη χαρακτήρα κάτω από την επιφάνεια της πίστης του.

Όμως, εσύ φίλε, μου λες ότι πιστεύεις στον λόγο του Χριστού και στην Παναγία, αλλά στην ουσία σου ψεύδεσαι μέρα και νύχτα, λεπτό προς λεπτό.

Στην Παναγιά την Λασουσουρελά πιστεύεις και προσεύχεσαι. Λα σουσουρελά, λα σουσουρελά.

Fake από την κορφή μέχρι τα νύχια. Ταλιμπάν και Μενουμευρώπηδες σε συσκευασία του ενός.

Φιλιά από την Εσπερία

Ηλίας

(Αγαπητέ Ηλία, είπαμε: στην Ελλάδα είναι όλα ιερά. Και η βλακεία είναι ιερή στην Ελλάδα. Πάντως, πιστός που προσκυνάει λείψανα, δεν μου φαίνεται και πολύ πιστός. Πιο πολύ σε βλαμμένο κάθαρμα μου κάνει. Ηλία, φαντάζεσαι τους Ισλανδούς να προσκυνάνε λείψανα; Όχι δεν τους φαντάζεσαι. Ηλία, μου αρέσει που εγώ ονειρευόμουν άμεση δημοκρατία, δημοψηφίσματα, Σύνταγμα από τους πολίτες και τέτοια. Ένα ευχέλαιο και πολύ μας είναι. Να είσαι καλά, Ηλία.)

H αναδημοσίευση των κειμένων του pitsirikos.net επιτρέπεται μόνο κατόπιν άδειας. Επικοινωνήστε στο pitsiriko@gmail.com.