Ο έξυπνος έδειχνε το τσουτσούνι, κι ο χαζός κοίταζε το χερούλι

Πιτσιρίκο καλησπέρα!
Θέλω να σχολιάσω την επικαιρότητα σήμερα, και συγκεκριμένα το περιστατικό με τον παπά που τον έβγαλε έξω μέσα σε λεωφορείο δίπλα σε μια κοπέλα.

Η Πένη, αντίθετα με πολλές άλλες που εμφανίστηκαν αργότερα και κατήγγειλαν αντίστοιχα περιστατικά με τον ίδιο παπά, είχε την ψυχραιμία να τον φωτογραφίσει με το κινητό της και ν’ ανεβάσει τις φωτογραφίες στο Facebook.

Όπως ίσως γνωρίζετε τώρα πια, άλλη μια κοπέλα πρόσθεσε τη φωτογραφία του προσώπου του στην ανάρτηση της Πένης, η οποία αργότερα πήγε με τις φωτογραφίες κι έκανε μήνυση κατά αγνώστου, για να αποδειχθεί ότι ο επιδειξίας ήταν γνωστός στην αστυνομία κλπ. κλπ.

Η ιστορία θα πάρει το δρόμο της, αλλά αξίζει νομίζω να πούμε τα εξής:

Χθες, όταν πρωτοανέβηκε η ανάρτηση κι άρχισε να κυκλοφορεί, τα κύρια σχόλια ήταν:

Η Πένη θέλει να λανσάρει τον εαυτό της

Η Πένη είναι σατανίστρια και θέλει να διαβάλλει την εκκλησία και την πίστη μας

Η φωτογραφία είναι φωτοσοπαρισμένη

Αυτός δεν είναι παπάς, αλλά καλόγερος

Τα χερούλια της τσάντας του παπά στη μία φωτογραφία δεν ήταν τα ίδια χερούλια με την τσάντα του στην άλλη φωτογραφία, άρα οι φωτογραφίες ήταν fake

Τα παπούτσια του παπά στη μία φωτογραφία δεν ήταν τα ίδια με τα παπούτσια του στην άλλη φωτογραφία, άρα οι φωτογραφίες ήταν fake

Άμα είχε πραγματικά συμβεί αυτό, γιατί Πένη δεν του έκανες μήνυση και κάθεσαι κι ανεβάζεις τις φωτογραφίες στο Facebook;

Η Πένη σπουδάζει στη σχολή θεάτρου, άρα αυτό είναι μια παράσταση

Η Πένη δεν αξίζει να της βγάλει κάποιος έξω να της δείξει το πουλί του

και άλλα τέτοια…

Πραγματικά, δεν ξέρω από πού ν’ αρχίσω…

Πάω στοίχημα ότι άμα ρωτήσεις 10 γυναίκες φίλες σου, τουλάχιστο οι 5 θα σου πουν ότι τους έχει συμβεί κάτι τέτοιο. Εννοώ να τους βγάλει έξω κάποιος να τους δείξει το πουλί του.

Γιατί άμα ρωτήσεις πόσες έχουν φάει χέρι από άγνωστο, χοντρό ή διακριτικό, νομίζω 10 στις 10 είχαμε αυτή την τύχη τουλάχιστο μια φορά στη ζωή μας.

Εγώ προσωπικά δε θυμάμαι πόσα χέρια και απρόσκλητα χάδια έχω φάει, αλλά θυμάμαι 3 φορές που κάποιος άγνωστος έβγαλε και μου έδειξε το πουλί του σε ανύποπτο χρόνο.

Μία φορά στην παραλία, λίγο απόμερη, που κάναμε με μια φίλη μου μπάνιο τόπλες (ε… τα θέλαμε κι εμείς, σωστά;).

Ένα βράδυ σ’ ένα καλοφωτισμένο πάρκο δίπλα σε μια λεωφόρο, όπου εγώ και μια άλλη φίλη μου είχαμε πάρει και τρώγαμε πατάτες σε χάρτινο σακουλάκι.

Και μια μέρα μεσημέρι σε μια υπόγεια διάβαση – όχι καμιά μυστήρια και βρώμικη, αλλά μια φαρδιά υπόγεια διάβαση με μαγαζιά και κόσμο να περνάει συχνά, στην Κηφισίας μπροστά στα Flocafe (τότε σούπερ μάρκετ Μαρινόπουλος).

Αυτή ήταν η πρώτη φορά.

Και πάγωσα.

Ήμουν 13 χρονών και κρατούσα στο χέρι τσάντες απ’ το σούπερ μάρκετ.

Κατεβαίνοντας στη διάβαση, ο κύριος ήταν στην άλλη άκρη, ένας καθώς πρέπει κύριος, ψηλός και καλοντυμένος, με καπαρντίνα. Μόλις με είδε, άρχισε να έρχεται προς το μέρος μου, ακριβώς πάνω στη δική μου πορεία, και στα 2 – 3 μέτρα έβγαλε και το πουλί του μέσα απ’ την καπαρντίνα.

Και ήταν η πρώτη φορά που έβλεπα αντρικό πουλί, και ήμουν μόνη μου και ήμουν 13 χρονών. Και πάγωσα.

Δε μίλησα, δε φώναξα, απλά άλλαξα πορεία βιαστική και τρεμάμενη και συνέχισα το δρόμο μου σχεδόν τρέχοντας. Κι όταν βγήκα απ’ τη διάβαση και είδα ότι δε με ακολουθεί, θυμήθηκα να πάρω ανάσα.

Δεν έκανα καταγγελία, ούτε μήνυση, και φαντάζομαι ότι οι 99 στις 100 κοπέλες που είχαν τη χαρά ν’ απολαύσουν ξένα πουλιά στους δρόμους, δεν το έκαναν επίσης.

Και ούτε, βέβαια, υπήρχε το Facebook ν’ ανεβάσω φωτογραφίες – ούτε καν το κινητό για να τις τραβήξω.

Η Πένη το έκανε. Και σήμερα ο λογαριασμός της είναι μπλοκαρισμένος από τις αναφορές, κι έχει λάβει χιλιάδες μηνύματα μίσους στα οποία δε μπορεί ν’ απαντήσει.

Από ανθρώπους που κατάλαβαν ότι η φωτογραφία είναι φτιαχτή. Τους ίδιους ανθρώπους που τους δείχνεις καρέ από ταινία τρόμου και τους λες ότι αυτά κάνουν οι τζιχαντιστές στις χριστιανές, και το κοινοποιούν 5.000 φορές.

Από ανθρώπους που διευκρινίζουν ότι δεν είναι παπάς, αλλά καλόγερος. Μερικοί μάλιστα, εμβαθύνουν διευκρινίζοντας ότι είναι ζηλωτής ή παλιοημερολογίτης (…)

Άρα;

Μπορούν να πάνε να κοινωνήσουν μεθαύριο και να φιλήσουν το χέρι του παππούλη στην εκκλησία τους, γιατί είναι βέβαιο ότι δεν έχει πιάσει πριν το τσουτσούνι του. Και ειδικά μέσα σε λεωφορείο, δίπλα σε μια κοκκινομάλλα με σκουλαρίκι στα χείλη.

Τι να πω; Μνημόνια μέχρι να σβήσει ο ήλιος; Κιμ, πάτα το κουμπί; Πότε θα έρθουν επιτέλους οι τζιχαντιστές να μας εξισλαμίσουν;

Ένα λεωφορείο ολόκληρο δεν έβγαλε κιχ στις φωνές της κοπέλας. Άγνωστοι άνθρωποι, χιλιάδες, τη βρίζουν και την τραμπουκίζουν, επειδή έθιξε την εικόνα που έχουν μέσα στο μυαλό τους για την εκκλησία.

Και γυναίκες.

Και μανάδες. Γυναίκες που μεγαλώνουν άλλες γυναίκες.

Που έχουν φάει κωλόχερο μέσα στο λεωφορείο ή στον ηλεκτρικό. Που κάποιος, κοιτώντας ανέμελα έξω απ’ το παράθυρο, έτριψε το χέρι του πάνω στο στήθος τους, τάχα για να πιαστεί καλύτερα απ’ τη λαβή. Που έχουν δει τσουτσούνια την ώρα που έκαναν την ηλιοθεραπεία τους, που έτρωγαν τις πατάτες τους, που κουβάλαγαν τα ψώνια τους, που πήγαιναν στη δουλειά τους, που γυρνούσαν σπίτι τους.

Είναι οι ίδιες που όταν μια γυναίκα θηλάζει το μωρό της σε μια άκρη, προσπαθώντας να γίνει αόρατη, ουρλιάζουν ότι πετάει έξω τα βυζιά της για να σκανδαλίσει τους άντρες τους.

Και είναι πολλές.

Έχεις γράψει πολλά ωραία για τις γυναίκες, Πιτσιρίκο, και κάθε φορά θέλω να σου γράψω μια μακροσκελέστατη απάντηση, εγώ που τις ξέρω καλύτερα, ή μάλλον αλλιώς – και ελπίζω δε θα διαφωνήσεις σ’ αυτό.

Εκτός άμα συναγωνίζεσαι το Σπαλιάρα, αλλά και πάλι, δεν ξέρεις τις γυναίκες όπως μια άλλη γυναίκα.

Έχεις μεγάλη ιδέα για τις γυναίκες, Πιτσιρίκο. Ίσως επειδή οι γυναίκες της ζωής σου το άξιζαν. Κι αυτό είναι ωραίο, γιατί κατά πάσα πιθανότητα σ’ έχει κάνει καλύτερο άνθρωπο.

Αλλά δεν το αξίζουν όλες.

Αυτές που χθες έλεγαν στην Πένη ότι «φαίνεται τι είναι», απ’ το προφίλ της, αυτές που διευκρίνιζαν ότι τα χερούλια στις φωτογραφίες δεν είναι τα ίδια, αυτές που υπογράμμιζαν να μην κλονίζεται η πίστη μας από τέτοιες πράξεις μιας ανάξιας θεατρίνας, είναι οι ίδιες που όταν βιάστηκε η κοπέλα στην Ξάνθη από δυο κωλόπαιδα, είπαν «τι δουλειά είχε να πάει μαζί τους στο πάρτι;».

Είναι οι ίδιες που έχουν φάει κάποιο κωλόχερο – έκπληξη στο δρόμο, και νόμισαν ότι αυτό συνέβη επειδή ήταν όμορφες.

Είναι οι ίδιες που θεωρούν ότι ο βιασμός ή η σεξουαλική παρενόχληση είναι αποτέλεσμα των ρούχων που φοράς.

Γυναίκες που μεγαλώνουν άλλες γυναίκες, και τις μαθαίνουν να το βουλώνουν όταν κάποιος στο δρόμο τους δείχνει τη μαλαπέρδα του, αντί να τον κάνουν ξεφτίλα.

Και τις διδάσκουν να κουμπώνουν άλλο ένα κουμπί, να κατεβάζουν άλλους 5 πόντους τη φούστα πιο χαμηλά, αντί να του αστράψουν δυο χαστούκια, να τον βουτήξουν απ’ το πουλί και να τον φέρουν τρεις βόλτες μέσα στο λεωφορείο γελώντας με την καρδιά τους.

Γυναίκες που το βούλωσαν τρεμάμενες στη θέα μιας ξένης ψωλής που θριαμβευτικά παρέλασε μπροστά στα τρομαγμένα μάτια τους.

Ή μπορεί να κάνω και τελείως λάθος, και να μην είναι τόσο πολλές αυτές που έχουν δεχτεί κάποιου είδους παρενόχληση. Και αισθάνονται μειονεκτικά.

Βλέπουν την Πένη με τα φλογερά κόκκινα μαλλιά κι αναρωτιούνται «γιατί εμένα δε μου έβγαλε ποτέ κανένας έξω να μου δείξει το πουλί του; Τι τρέχει μ’ εμένα; Δεν είμαι όμορφη; Δεν είμαι σέξι; Δεν είμαι αρκετά θηλυκή; Δεν αξίζω εγώ ν’ απολαύσω τον αιφνίδιο χορό της εξωτικής μαλαπέρδας σ’ έναν άσχετο τόπο και χρόνο;».

Στενοχωριούνται, Πιτσιρίκο. Αισθάνονται ριγμένες, νιώθουν την απόρριψη στο πετσί τους. Ξέρεις πόσο άσχημο είναι για μια γυναίκα να μην είναι επιθυμητή;

Κι έτσι, καταλήγουν: «μόνο οι ξετσίπωτες παθαίνουν τέτοια». Όπου ξετσίπωτες οι κοκκινομάλλες, με σκουλαρίκι στα χείλη, με βαθύ ντεκολτέ, με κοντή φούστα, με κόκκινο κραγιόν, με διάφανο πουκάμισο, που μιλούν και γελούν με άντρες, που βγαίνουν αργά τη νύχτα, που πάνε σε πάρτι με φίλους, που πίνουν λίγο παραπάνω…

Τελειωμό δεν έχει η λίστα ενδείξεων ξετσιπωσιάς, που τιμωρείται όχι μόνο με την παρενόχληση ή την εμμονή, αλλά και με το βιασμό τέλος – τέλος.

Γυναίκες, θύματα και δικαστές, που μεγαλώνουν άλλες γυναίκες θύματα και δικαστές. Και άντρες που δικαιωματικά μπορούν ν’ ανεμίζουν την τσουτσούνα τους μπροστά σε μια άγνωστη, αν αυτή φοράει κοντό φουστάνι.

Και μετά, εγώ ελπίζω ότι μπορούμε ποτέ να κάνουμε τον κόσμο μας καλύτερο, αναθρέφοντας καλύτερους ανθρώπους.
Μπα.

Ας πάμε σε κανέναν παπά να μας διαβάσει, μπας και μας φωτίσει η χάρη Του.

Και να προσκυνάμε τα οστά της Αγίας Ελένης, αν έχουμε την τύχη να ξανάρθουν.

Μνημόνια μέχρι να σβήσει ο ήλιος.

Κιμ, πάτα το κουμπί.

Πότε επιτέλους θα έρθουν οι τζιχαντιστές να μας διαβρώσουν το μπολιτισμό?

Έφη

Υ.Γ. 1. Μια φορά, όταν η μαμά μου ήταν 20–25 χρονών, ένα όμορφο κορίτσι στη μεγάλη πόλη, κλειδώθηκε έξω απ’ το ημιυπόγειο που έμενε. Σε κακή ψυχολογική κατάσταση, για διάφορους λόγους, με κερασάκι το ότι δε μπορούσε να μπει στο σπίτι της, καθόταν στα σκαλιά της αυλής κι έκλαιγε. Ξαφνικά σήκωσε το κεφάλι κι είδε μπροστά της μια πoύτσα, με τον ιδιοκτήτη της από πίσω να ψιθυρίζει «μη, μη, μη, μη φωνάξεις, δε θα σε πειράξω, να τελειώσω μόνο»…
Και δεν είχε φωνή ούτε να φωνάξει.
Υ.Γ. 2. Ένα καλοκαιρινό απόγευμα κοντά στην Ομόνοια, σε αφετηρίες λεωφορείων, ένας παππούς παίρνει από πίσω μια φίλη μου, που ήταν μαζί με μια φίλη της. Τη ρωτάει τι ώρα είναι. Κι όταν γυρνάει να του πει «εξήμισι», τον έχει βγάλει έξω και της λέει «σ’ αρέσει ο πoύτσος μου;». Κι εκείνη του απαντάει «να τον χαίρεσαι!».
Είναι η καλύτερη αντίδραση που έχω ακούσει ποτέ. Βέβαια, ήταν η δεύτερη φορά. Γιατί την πρώτη φορά, το ίδιο κορίτσι, πρωί – πρωί, πηγαίνοντας στη δουλειά της, βγαίνοντας απ’ τον ηλεκτρικό μαζί με δεκάδες άλλους ανθρώπους, ένιωσε ένα χέρι στον καβάλο της τόσο βίαια, που της σφήνωσε το καλτσόν και το βρακί μέσα στον κώλο.
Και δεν πρόλαβε να πει κουβέντα.
Υ.Γ. 3. Συγγνώμη για την αθυροστομία. Δεν υπάρχουν κομψές λέξεις για να περιγράψω όλα τα παραπάνω χυδαία. Ελπίζω να έχω το ίδιο θάρρος όταν η κόρη μου είναι 12 χρονών, να της πω επί λέξει «αν κάποιος άγνωστος σου κάνει τέτοιο πράγμα, βούτηξέ τον απ’ την πoύτσα και βάλε τις φωνές όσο πιο δυνατά μπορείς!»

Σε φιλώ, Πιτσιρίκο.

Κρατήστε τα πουλιά σας μέσα στα βρακιά σας.

(Αγαπητή Έφη, δεν είχα ιδέα για την τσουτσούνα του παπά. Χαμπάρι δεν είχα πάρει. Ωραία τα περνάτε εκεί. Εγώ εδώ χάλια. Στο σκοτάδι ζω. Έφη, οι γυναίκες είναι καλύτεροι άνθρωποι. Αυτό λέει η εμπειρία μου από τη ζωή. Μπορεί να ήμουν τυχερός. Έφη, μου έδωσες θέμα για το αυριανό ραδιοφωνικό. Θα μιλήσω για τσουτσούνια. Μην το χάσεις! Φιλιά!)

H αναδημοσίευση των κειμένων του pitsirikos.net επιτρέπεται μόνο κατόπιν άδειας. Επικοινωνήστε στο pitsiriko@gmail.com.