Εν μια νυκτί

Δεν μπορείς να κοιμηθείς ένα βράδυ και αποφασίζεις να γυρίσεις Ελλάδα μόνιμα μετά από δέκα χρόνια στο εξωτερικό.

Και καταλήγεις, αφού πάρεις την απόφαση, να έχεις όλη τη νύχτα ένα χαζό χαμόγελο ζωγραφισμένο στα χείλη και μια αγωνιώδη υπερένταση.

Είναι δύσκολο να σκεφτώ το ειδικό βάρος των λόγων που το άθροισμά τους με οδήγησε σε αυτήν την τρελή σκέψη.

Ξέρω ότι το όνειρό μου ήταν να γυρίσω τον κόσμο, να ζήσω με διαφορετικές κουλτούρες, να μιλήσω άλλες γλώσσες.

Και το έκανα όσο μπορούσα καλύτερα και ναι κατά κάποιο τρόπο νιώθω πολίτης του κόσμου.

Όλες αυτές οι εμπειρίες με έκαναν αυτό που είμαι σήμερα.

Μέσα, βέβαια, σε αυτό το πολύχρονο ταξίδι της ζωής, συνειδητοποιώ τα δύο τελευταία χρόνια ότι προσπαθούσα να φύγω από όλα αυτά που αγαπούσα αλλά με πλήγωναν.

Προσπαθούσα να φύγω από αυτά για τα οποία θέλω πιο πολύ να αγωνιστώ.

Δεν θεωρώ ότι έχασα χρόνο, τουναντίον τώρα νιώθω πιο έτοιμη από ποτέ να παλέψω με τα τέρατα.

Δεν σου κρύβω πως φοβάμαι πολύ, αλλά δεν πιστεύεις óτι αξίζει να παλέψεις και να δώσεις κάτι σε αυτόν τον τόπο, όσο μάταιο και αν φαίνεται κάποιες φορές;

Ανδρονίκη

(Αγαπητή φίλη, φυσικά και αξίζει. Όλα είναι μάταια στη ζωή και όλοι θα ηττηθούμε στο τέλος αλλά, παρ’ όλα αυτά, αγωνιζόμαστε. Ένα «παρ’ όλα αυτά» είναι η ζωή. Να είστε καλά. Καλή πατρίδα!)

H αναδημοσίευση των κειμένων του pitsirikos.net επιτρέπεται μόνο κατόπιν άδειας. Επικοινωνήστε στο pitsiriko@gmail.com.