Το δημοψήφισμα, μια ζωοφιλική ένωση και η γκόμενα του Πιτσιρίκου

Πιτσιρίκο καλημέρα!
Ας πούμε ότι εγώ είμαι ζωόφιλη. Αποφασίζω να γίνω πιο ενεργή, και πάω σε μια ζωοφιλική ένωση και γίνομαι μέλος για να βοηθήσω έμπρακτα τα ζωάκια που αγαπώ.

Στη ζωοφιλική αυτή ένωση, στην αρχή φαίνονται όλα καλά, μπαίνοντας όμως λίγο πιο βαθιά, ανακαλύπτω ότι συμβαίνουν πράγματα που δεν δείχνουν πραγματική αγάπη προς τα ζώα, αλλά έναν τρόπο να φαγωθούν λεφτά, μέσω χορηγιών και επιδοτήσεων και δωρεών.

Για παράδειγμα, ζώα θανατώνονται επειδή δε μπορούν να φροντιστούν κατάλληλα.

Ή χρησιμοποιούνται, στα πλαίσια κάποιας αντίληψης που λέει ότι πρέπει να μας ανταποδίδουν το καλό που τους κάνουμε.

Και τα λεφτά που συγκεντρώνονται, διοχετεύονται σε κοσμική ζωή των επικεφαλής και άλλα άσχετα έξοδα.

Τι σημαίνει αυτό; Ότι εγώ δεν είμαι ζωόφιλη; Ότι είμαι ηλίθια που δεν κατάλαβα ότι η ζωοφιλική ένωση δεν αγαπάει στ’ αλήθεια τα ζώα; Ότι όλες οι ζωοφιλικές ενώσεις βασανίζουν τα ζώα; Ότι όλες οι ζωοφιλικές ενώσεις σκοπό έχουν να φάνε λεφτά;

Όχι. Τίποτα απ’ αυτά.

Σημαίνει μόνο ότι η συγκεκριμένη ζωοφιλική ένωση δεν είναι ζωοφιλική ένωση. Για ποιο λόγο ονομάστηκε έτσι, δεν το ξέρω, αλλά δεν είναι ένωση ανθρώπων που αγαπούν τα ζώα.

Κι εγώ, φυσικά, είμαι ζωόφιλη, και παραμένω ζωόφιλη, ειδικά αν διαχωρίσω τη θέση μου και αποσυρθώ από τη συγκεκριμένη ένωση, κι ακόμα καλύτερα, αν την καταγγείλω για τις πράξεις της.

Ιστορία νο. 2:

Ο Πιτσιρίκος γνωρίζει μια γκόμενα. Όλα δείχνουν ωραία πάνω της. Εμφανίσιμη, γλυκιά, αεράτη, χαμογελαστή, έξυπνη, ανήσυχο και ερευνητικό πνεύμα, συζητάει ώρες μαζί του και φαίνεται να είναι στο ίδιο μήκος κύματος.

Περνάνε τόσο καλά, δείχνουν όλα τόσο ιδανικά, ο φίλος μας είναι τρισευτυχισμένος γιατί η ζωή δίπλα σ’ αυτό το κορίτσι φαίνεται ότι θα είναι μια ωραία ζωή, εμπνευσμένη από κοινές ιδέες, όνειρα και ελπίδες. Κι αποφασίζει να κάνει την επιλογή του επίσημη, και να την παντρευτεί.

Λίγο καιρό μετά το γάμο, το κορίτσι δεν φαίνεται να είναι πια αυτό που ήταν. Χωρίς προφανή λόγο, αφού ο Πιτσιρίκος παραμένει ίδιος, εκείνη είναι μέσα στη γκρίνια, δε συζητάει πια μαζί του, το μόνο που τη νοιάζει είναι τα λούσα της και οι βολές της και συνεχώς ζητάει λεφτά.

Πάει το ελεύθερο κορίτσι που κοιμόταν στην άμμο σ’ έναν υπνόσακο – έχουμε τώρα μια μαντάμ Σουσού που ζητάει καφετιέρα να φτιάχνει moccaccino lugo latte a la crème, και ξενερώνει με τις αναζητήσεις του συζύγου της.

Θέλει να μετακομίσουν απ’ το μικρό διαμέρισμα που ζουν και να πουλήσει ο Πιτσιρίκος το σπίτι στη Ζάκυνθο για να πάνε σ’ ένα loft σε μια trendy περιοχή της πόλης.

Στο τέλος – τέλος, απαιτεί να σταματήσει αυτός ν’ ασχολείται με το blog και να πάει σ’ εκείνη τη δουλειά που τον είχανε ζητήσει, σ’ ένα δημοσιογραφικό οργανισμό που σιχαίνεται, για να «δει κι αυτός μια άσπρη μέρα, αντί ν’ αμπελοφιλοσοφεί στο διαδίκτυο με άλλους χαμένους».

Στο τέλος, ένα απόγευμα που ο Πιτσιρίκος έχει βγει να συναντήσει έναν παλιό φίλο, την πετυχαίνει μέσα σ’ ένα ακριβό κάμπριο να κωλοτρίβεται μ’ έναν αηδιαστικό καράφλα, μεγάλο λαμόγιο, που έχει κάνει τρελά λεφτά από μαύρες μπίζνες.

Τι σημαίνει αυτό;

Ότι ο Πιτσιρίκος ήταν μαλάκας; Ότι δεν είδε, μέσα στον έρωτά του, ότι η άλλη δεν ήταν αυτό που έδειχνε; Ότι έπρεπε να υποψιαστεί ότι το κορίτσι που ήταν ιδανικό για κείνον, ήταν στ’ αλήθεια μια τσουλίτσα πολυτελείας; Ότι όλες οι κοπέλες είναι τέτοιες;

Όχι, δε σημαίνει τίποτα απ’ αυτά.

Σημαίνει μόνο ότι το συγκεκριμένο κορίτσι ήταν κάλπικο, ήταν ψεύτρα και τον παραμύθιασε, για ποιο λόγο δεν ξέρουμε, και μετά έδειξε τον πραγματικό εαυτό της.

Ο Πιτσιρίκος απλώς δέχτηκε, με ανοιχτή καρδιά, αυτό που είδε.

Ιστορία νο. 3

Ο γιος μου κάνει τα πρώτα του βήματα. Κρατιέται απ’ το χέρι μου, βρίσκει την ισορροπία του και πιστεύει ότι μπορεί και μόνος του.

Μερικές φορές τα καταφέρνει και κάνει 3 – 4 βήματα. Μερικές φορές δεν τα καταφέρνει και πέφτει. Και μερικές πτώσεις είναι άτσαλες και τον πονάνε.

Τι σημαίνει αυτό;

Ότι είναι ανίκανος να περπατήσει; Ότι είναι χαζός επειδή δεν κατάλαβε ότι μ’ αυτό το βήμα θα έπεφτε; Ότι το περπάτημα σημαίνει πτώσεις και πόνος;

Όχι, τίποτα απ’ αυτά.

Σημαίνει μόνο ότι μαθαίνοντας να περπατάει, μερικές φορές θα πέσει, και μερικές θα πονέσει κιόλας.

Αυτό που συνέβη σ’ εμένα με τη ζωοφιλική ένωση, στον Πιτσιρίκο με τη γκόμενα, και στο γιο μου με το περπάτημα, είναι αυτό που συνέβη στους ψηφοφόρους του «Όχι».

Μας παρουσιάστηκε μια περήφανη λύση, ή πιο άμεση και πιο δημοκρατική λύση να δείξουμε την πραγματική μας θέση απέναντι σ’ αυτά που συνέβαιναν στα μυστικά Eurogroup.

Μπροστά μας παρέλασαν έννοιες και ιδέες όπως «αξιοπρέπεια», «ελπίδα», «υπερήφανη στάση», «γράφουμε ιστορία», «ο τρόπος της αριστεράς», κι εμείς πιστέψαμε σ’ αυτές κι αποφασίσαμε να δείξουμε έμπρακτα την υποστήριξή μας, να κάνουμε επίσημη τη βούλησή μας, να κάνουμε εκείνο το παραπάνω βήμα, το άλμα.

Και το κάναμε.

Και την επόμενη μέρα, ο αριστερός ηγέτης μας, αυτός που μας παρέσυρε σ’ αυτό το όνειρο, το πήρε και το τσαλάκωσε.

Και λίγες μέρες μετά, το πέταξε στα σκουπίδια κι έγινε ίδιος μ’ αυτούς που σιχαινόμασταν.

Τι σημαίνει αυτό;

Ότι εμείς είμαστε μαλάκες;

Ότι είμαστε χάπατα επειδή δεν υποψιαστήκαμε ότι όλο αυτό ήταν θέατρο; Ότι αυτό είναι η αριστερά;

Ότι εμείς δεν είμαστε αριστεροί; Ότι όλες οι αριστερές παρατάξεις κάνουν τα ίδια;

Όχι, δε σημαίνει τίποτα απ’ αυτά.

Εγώ παραμένω ζωόφιλη, ο Πιτσιρίκος συνεχίζει να εκτιμάει τα απλά κορίτσια με ανήσυχο πνεύμα, κι ο γιος μου συνεχίζει να προσπαθεί να περπατήσει.

Αυτό που μας κυβερνάει τώρα δεν είναι αριστερά και δεν είμαστε όλοι ηλίθιοι που πήγαμε και ψηφίσαμε «Όχι».

Είμαστε, φυσικά, όλοι απογοητευμένοι, αισθανόμαστε προδομένοι, κι εγώ κι ο Πιτσιρίκος κι ο γιος μου όταν πέφτει, και το 62% των ψηφοφόρων του δημοψηφίσματος, αλλά αυτό δεν πρέπει να σημαίνει τίποτα παραπάνω απ’ αυτό που σημαίνει.

Ότι την πατήσαμε μια φορά.

Ε, και;

Η ζωή συνεχίζεται. Και το πάθημά μας δε λέει τίποτα για μας εκτός απ’ το ότι ήμασταν αισιόδοξοι, ανοίξαμε την καρδιά μας και πιστέψαμε αυτό που βλέπαμε.

Αυτό κάνουν οι αληθινοί άνθρωποι. Δείχνουν αυτό που είναι και εμπιστεύονται ότι αυτό που βλέπουν, αυτό είναι.

Και κανένα πάθημα της ζωής δεν πρέπει να τους κάνει ψεύτικους, ούτε πρέπει να τους κάνει να πιστεύουν ότι όλοι είναι ψεύτικοι, ούτε να τους απογοητεύει απέναντι σε όλους και σε όλα.

Εγώ πρέπει να συνεχίσω να βοηθάω έμπρακτα τα ζώα, και να βρω μια ζωοφιλική ένωση που τα αγαπάει και προσπαθεί αληθινά να κάνει τη διαφορά. Υπάρχει και πρέπει να ψάξω να τη βρω.

Ο Πιτσιρίκος πρέπει να συνεχίσει να εμπιστεύεται τα κορίτσια που γνωρίζει, και ν’ ανοίγει την καρδιά του για να μπορέσει κάποια στιγμή ν’ αγαπήσει εκείνο το αληθινό κορίτσι που θα είναι η γυναίκα της ζωής του.

Ο γιος μου πρέπει να συνεχίσει να πιστεύει στις δυνάμεις του και να προσπαθεί να κάνει κάθε μέρα και περισσότερα βήματα, και κάποια μέρα θα τρέχει στις παραλίες και στα πάρκα.

Και οι ψηφοφόροι του «Όχι» πρέπει να συνεχίσουν να αισθάνονται περήφανοι που τότε δε φοβήθηκαν τίποτα και πήγαν και φώναξαν την άρνησή τους σε μια σάπια Ευρώπη.

Στη ζωή υπάρχουν ενώσεις του κώλου, κάλπικες γκόμενες, αρκετές πτώσεις που πονάνε, και ηγέτες που λένε ψέμματα και πουλάνε τις ιδέες τους.

Αλλά υπάρχουν και ομάδες ανθρώπων που αγαπούν πραγματικά τα ζώα, υπάρχουν κορίτσια που είναι απλά, ζεστά και αληθινά, υπάρχουν τρεχάλες και χοροί και υπέροχες διαδρομές να περπατήσει κανείς, κι υπάρχουν και οι ιδέες για μια ηθικά ανώτερη αριστερά που δε θα μοιάζει καθόλου με δεξιά.

Μερικά απ’ αυτά τα πράγματα τα βρίσκει κανείς εύκολα, όπως μια ζωοφιλική ένωση ή μονοπάτια για να τρέξει, και μερικά δεν είναι και τόσο εύκολα να τα βρει, όπως τη γυναίκα της ζωής του ή μια αριστερά που να προτείνει ρεαλιστική λύση, ενσαρκώνοντας τις ιδέες με τις οποίες πλάστηκε.

Κι αν δε βρούμε αυτό που ψάχνουμε, αν δεν πετύχουμε αυτό που θέλουμε, δε σημαίνει ότι είμαστε ανίκανοι, ούτε ότι πρέπει να σταματήσουμε να προσπαθούμε.

Το αντίθετο.

Η μισή χαρά της ζωής είναι στην αναζήτηση, στο κυνήγι, στο ταξίδι. Αυτό σε κάνει πλούσιο.

Το δημοψήφισμα του Ιούλη του 2015 ήταν ιστορική στιγμή κι εμείς φανήκαμε γενναίοι και τεράστιοι, κι ο ηγέτης μας μικρός και λίγος.

Αυτά που ακολούθησαν εκείνον ψέγουν, όχι εμάς.

Λες, Πιτσιρίκο, ότι εμείς φταίμε, γιατί δεν ξεσηκωθήκαμε όταν ο Τσίπρας ανέτρεψε το αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος.

Έχεις δίκιο, μεγάλο δίκιο σ’ αυτό.

Το μόνο που μπορώ ν’ απαντήσω είναι ότι, καμιά φορά, η απογοήτευση σε γονατίζει, και δεν ψάχνεις γι’ άλλη ζωοφιλική ένωση, και δε δείχνεις εμπιστοσύνη σε καμιά άλλη γυναίκα.

Και τότε χάνεις όλα τα υπέροχα που θα μπορούσαν να συμβούν αν συνέχιζες να πιστεύεις και να προσπαθείς.

Θ’ άλλαζε κάτι αν ξαναβγαίναμε όλοι στους δρόμους να διώξουμε τον ψεύτη Τσίπρα;

Υπάρχει τρόπος να ξεφύγουμε απ’ τις συμφωνίες και τα μνημόνια και τα δάνεια που μας έχουν δέσει χειροπόδαρα για τρεις γενιές;

Υπάρχει κάποια αριστερά ή κάποια άλλη ιδεολογία που θα μπορέσει να μας εκφράσει;

Να κυβερνήσει; Να κάνει τη διαφορά?

Δεν ξέρω.

Το μόνο σίγουρο είναι ότι ο γιος μου θα περπατήσει.

Σε φιλώ

Έφη

(Αγαπητή Έφη, δεν με απογοήτευσε ο Τσίπρας. Για να με απογοητεύσει ο Τσίπρας, θα έπρεπε πρώτα να με έχει γοητεύσει. Δεν συνέβη αυτό. Δεν τον ψήφισα τον Τσίπρα σε εκλογές. Ψήφισα ΟΧΙ στο δημοψήφισμα. Άλλο το ένα, άλλο το άλλο. Αυτό που βρήκα απόλυτα θλιβερό είναι πως οι πολίτες μιας χώρας δεν αντέδρασαν στην ανατροπή του αποτελέσματος του δημοψηφίσματος. Αυτό τα λέει όλα. Και για το παρόν της χώρας και για το μέλλον της. Κατά τα άλλα, εμένα καλό μου έκανε αυτή η πλήρης διάλυση κάθε έννοιας δημοκρατίας και δικαιοσύνης. Αποφάσισα να πορευτώ μόνος μου και να μην έχω εμπιστοσύνη σχεδόν σε κανέναν. Ο γιος σου θα περπατήσει. Το θέμα είναι πού θα περπατήσει. Να είσαι καλά.)

Το pitsirikos.net χρειάζεται τη βοήθειά σου

Στήριξε οικονομικά το pitsirikos.net, αν θεωρείς πως καλό είναι να υπάρχουν στην Ελλάδα και κάποιες φωνές που δεν δουλεύουν για τον Μαρινάκη, τον Αλαφούζο, τον Σαββίδη και τα άλλα παιδιά, οπότε μπορεί να διαβάσεις ή να ακούσεις κάτι διαφορετικό από αυτό που συμφέρει τους ολιγάρχες. Οι τρόποι στήριξης εδώ.

H αναδημοσίευση των κειμένων του pitsirikos.net επιτρέπεται μόνο κατόπιν άδειας. Επικοινωνήστε στο pitsiriko@gmail.com.