Μανία

Θα περίμενε κάποιος πως οι πολιτικοί και οι πολίτες μιας χρεοκοπημένης και υποθηκευμένης χώρας -όπως είναι η Ελλάδα- θα έβρισκαν κάποια σημεία για να συμφωνήσουν, ώστε να γίνει η ζωή σε αυτή τη χώρα κάπως καλύτερη.

Αντί να συμβεί αυτό, τα πράγματα γίνονται όλο και χειρότερα.

Καμία επαφή με την πραγματικότητα.

Έχουμε φτάσει στο σημείο οι πολιτικοί να τσακώνονται για το πώς θα επιλέγεται ο σημαιοφόρος στο Δημοτικό και οι πολίτες να τους ακολουθούν.

Πολιτικοί συγκρίνουν μέσα στη Βουλή τους βαθμούς τους στο Λύκειο, τα μόρια στις Πανελλήνιες και το πόσα χρόνια χρειάστηκαν για να πάρουν πτυχίο.

Άνθρωποι που συμφωνούν πως οι μαθητικές παρελάσεις πρέπει να καταργηθούν, σκοτώνονται μεταξύ τους για τον τρόπο που θα επιλέγεται ο σημαιοφόρος στο Δημοτικό.

Φιλελέδες μενουμευρώπηδες ξεχνούν πως δεν υπάρχουν μαθητικές παρελάσεις στρατιωτικού τύπου στην Ευρώπη και ουρλιάζουν για το πώς θα επιλέγεται ο μαθητής που θα κρατάει τη …σημαία.

Υπάρχουν μια σειρά από θέματα που -θεωρητικά τουλάχιστον- αριστεροί και φιλελέδες συμφωνούν.

Αλλά τώρα διαφωνούν και σε αυτά τα θέματα. Δεν διαφωνούν, λυσσάνε.

Εν τω μεταξύ, επειδή όλες οι σημαντικές αποφάσεις για τη χώρα παίρνονται στο εξωτερικό, οι Έλληνες πολιτικοί -για να δικαιολογήσουν την ύπαρξή τους- ασχολούνται με τις παρελάσεις, τις προσευχές και τα Θρησκευτικά στα σχολεία.

Λες και η Ελλάδα δεν είναι μια διαλυμένη χώρα αλλά μια χώρα που έχει πρόβλημα με το τι θα γίνεται στο Δημοτικό Σχολείο.

Η ανοησία είναι μια καθημερινότητα. Είναι κυρίαρχη. Και μεταδοτική.

Μέσα σε αυτή την ανοησία, κάποιοι φαντασιώνονται πως δημιουργούν ή πως κάνουν κάτι πολύ σπουδαίο.

Αυτοί είναι οι πιο αστείοι απ’ όλους.

Είναι προφανές πως σχεδόν οι πάντες στην Ελλάδα νοιάζονται για την κουτάλα.

Ούτε ιδέες υπάρχουν, ούτε θέσεις, ούτε Αριστερά, ούτε Δεξιά, ούτε τίποτα.

Υπάρχει μόνο η μάσα.

Τα φράγκα.

Κι όσο λιγοστεύουν τα φράγκα, μεγαλώνει η λύσσα.

Μανία.

(Η μανία είναι εξαιρετικά σοβαρή διαταραχή διάθεσης, η οποία χαρακτηρίζεται από ανυψωμένη ή οξύθυμη διάθεση, ανυψωμένη ενέργεια και διαταραγμένες σκέψεις.)

H αναδημοσίευση των κειμένων του pitsirikos.net επιτρέπεται μόνο κατόπιν άδειας. Επικοινωνήστε στο pitsiriko@gmail.com.