Σαπίλα

Αγαπητέ Πιτσιρίκο,
μία ακόμη αφορμή δίνεται για να δούμε ξανά αντιδράσεις του κόσμου. Πόσες δεκάρες δίνουν σε ό,τι συμβαίνει στον “πραγματικό” μας χρόνο.

Μετά τη δημοσιοποίηση της οικολογικής καταστροφής στον Αργοσαρωνικό -και παρά τις εκτεταμένες φωτογραφίες, ρεπορτάζ και δηλώσεις-, το μόνο που ακούω και βλέπω, με όποιους συναλλάσομαι σε διαφορετικούς κύκλους, διαφορετικές ηλικίες, είναι ακόμη άλλος ένας ωχαδελφισμός.

Φυσικά, δεν παίρνει η μπάλα κάθε πολίτη, όμως διακρίνω ότι, αν δεν πας στο σημείο της καταστροφής -κι όχι επειδή έχεις εξοχικό άρα δέσμευση να μη χάσεις τα δεδομένα μπάνια σου και την αξία του σπιτιού σου ή απλώς σε έβγαλε ο δρόμος για κουτσομπολιό- αλλά να πας μόνος για να “νιώσεις” αυτό που συμβαίνει, να πάρεις θέση ενεργή όπου αυτό είναι εφικτό, η παρακολούθηση μέσω των μέσων μαζικής επικοινωνίας τροφοδοτεί την αδιαφορία συνοδείας των αμπελοφιλοσοφιών με διαδικτυακά δικαστήρια περί ευθυνών και σε κάνει παθητικότερο του παθητικού.

Καμία οργή, όλα “ναι μεν, αλλά”, σιγά, θα περάσει κι αυτό.

Φυσικά, πρέπει να γίνει λόγος για τους απλούς ανθρώπους που στέκονται δίπλα στις ομάδες απορρύπανσης και προσφέρουν όπως μπορούν.

Λίγοι, αλλά υπάρχουν και θα πρέπει να γίνουν περισσότεροι.

Όμως, τελικά, έχω την εντύπωση πως οι αναθυμιάσεις του πετρελαίου δεν μπορούν να βλάψουν αρκετό κόσμο. Το νερό δε θα τους κάψει ποτέ.

Δεν μπορούν να νιώσουν έξω απ τα στεγανά τους. Παραδόξως, εκεί τα στεγανά δεν ραγίζουν ποτέ.

Ζωντανοί νεκροί πια, η Αττική μυρίζει σαπίλα καιρό τώρα.

Η χώρα σαπίζει προοδευτικά, παράλληλα.

Όσοι νιώθουν το αντίθετο, πρέπει να είναι -να είμαστε- εκεί.

Έστω και την στιγμή αυτή. Είναι θέμα αξιοπρέπειας και σεβασμού προς τη ζωή που θα ζει για επόμενες γενιές.

Δήμητρα

(Αγαπητή Δήμητρα, εδώ δεν υπάρχει αντίδραση για το ξεπούλημα της χώρας, για την πετρελαιοκηλίδα θα υπάρχει; Αξιοπρέπεια και σεβασμός είναι έννοιες που ο καθένας τις ερμηνεύει όπως επιθυμεί και μπορεί. Προσωπικά, δεν νιωθω πια την ανάγκη να κάνω το οτιδήποτε για την πετρελαιοκηλίδα ή για οτιδήποτε άλλο. Αρκετές φορές την πάτησα τα τελευταία χρόνια. Φτάνει. Δώσαμε. Δεν έχω σπίτι ούτε στον Αργοσαρωνικό, ούτε κάπου αλλού. Τα πάντα μας φωνάζουν να φύγουμε από την Ελλάδα. Να πάμε σε κάποια χώρα που να μην την αγαπάμε, για να μην σκάμε από στενοχώρια για την ξεφτίλα. Να είσαι καλά.)

Το pitsirikos.net χρειάζεται τη βοήθειά σου

Στήριξε οικονομικά το pitsirikos.net, αν θεωρείς πως καλό είναι να υπάρχουν στην Ελλάδα και κάποιες φωνές που δεν δουλεύουν για τον Μαρινάκη, τον Αλαφούζο, τον Σαββίδη και τα άλλα παιδιά, οπότε μπορεί να διαβάσεις ή να ακούσεις κάτι διαφορετικό από αυτό που συμφέρει τους ολιγάρχες. Οι τρόποι στήριξης εδώ.

H αναδημοσίευση των κειμένων του pitsirikos.net επιτρέπεται μόνο κατόπιν άδειας. Επικοινωνήστε στο pitsiriko@gmail.com.