Αν υποψιαστώ ότι…

Καλέ μου άνθρωπε, γεια σου!
Φαντάζομαι τα ‘μαθες τα προχθεσινά παρατράγουδα έξω από το θέατρο Αριστοτέλειο Θεσσαλονίκης.

Ο γείτονάς μου Μήτσος, με ρώτησε για αυτό το έργο του Φερνάντο Πεσσόα, «Η ώρα του Διαβόλου», αν προσβάλει τα θεία.

Υπόψιν, ότι ο Μήτσος είναι χριστιανός που δεν σηκώνει μύγα στο σπαθί του για τα θεία.

-Μήτσο δεν προσβάλει κανείς στο έργο αυτό τα θεία. Απλά, ένα αλληγορικό έργο είναι.

-Τι πάει να πει αλληγορικό, ρε Αντώνη;

-Αλληγορικό, Μήτσο, σημαίνει υπαινιγμός. Δηλαδή, λες κάτι με λέξεις που κρύβουν νοήματα διαφορετικά από ό,τι φαίνεται ότι δηλώνεις.

-Και γιατί αυτό το μπουρδούκλωμα ρε Αντώνη; Δεν μπορεί να μιλήσει στα ίσια;

-Μήτσο, τις παραβολές του Ιησού τις θυμάσαι στα θρησκευτικά;

-Aααα… μάλιστα! Αλλά τι θέλει να πει αυτός ο Πορτογάλος στο έργο τελικά;

-Μήτσο, ως συγγραφέας, ήθελε να δώσει μία άλλη άποψη για τη μάχη ανάμεσα στον Άνδρα και τη Γυναίκα, το Θεό και τον Άνθρωπο, την Αλήθεια και το Ψέμα. Απλά, τα έγραψε ως ένα φανταστικό διάλογο μεταξύ Διαόλου και Παναγίας.

-Καλά με αυτές τις παπαριές που σκαρφίζονται οι άθεοι, την έχουν στο τσεπάκι τους την κόλαση.

– Μήτσο, δεν νομίζω να έχουν τέτοιες μεταφυσικές ανησυχίες οι άθρησκοι, αλλά και όποιος χριστιανός απλά θέλει να εμβαθύνει χωρίς προκαταλήψεις.

-Αμ γι’ αυτό σας έχουν στη μπούκα οι παπάδες. Όλο εμβαθύνετε από την ανάποδη..

-Μήτσο, θα σου κάνω δώρο στα γενέθλιά σου το βιβλίο του. (κρυφογελάω)

-Αντώνη, αν υποψιαστώ ότι είσαι βαλτός για να αλλαξοπιστήσω, θα σε στείλω στο διάολο.

-Καλέ μου άνθρωπε Μήτσο, είμαι ο «γείτονάς σου και Θεός σου», γιατί μπορώ να σε σώσω από τους φόβους σου.

-Αντώνη, κάτι αλληγορικό λες εσύ τώρα, αλλά κάνω ότι δεν κατάλαβα.

-Μήτσο, εδώ ο παράδεισος κι η κόλαση εδώ.

-Καλά κι εσύ δεν την γλιτώνεις τη χύτρα ταχύτητας στον όξω απ’ έδώ. (γελάει)

-Μήτσο, δείξε μου τον φίλο σου να σου πω που θα πας. (γελάω)

Ο Μήτσος έχει πάρει το βλέμμα της αγελάδας, και μάλλον αναρωτιέται αν κάνει καλά που με έχει φίλο, αλλά, επειδή κουράστηκε να το σκέφτεται, με διαολόστειλε με αγάπη.

Φιλικά

Αντώνης

Υ.Γ. Καλέ μου άνθρωπε, σα ν’ ακούω τον Φερνάντο Πεσσόα να μου ψιθυρίζει, ότι αν υποψιαστώ πως ο γείτονάς μου Μήτσος είναι και ο διάολός μου, να επιμένω μέχρι να γίνει ο επίγειος Θεός μου.

(Αγαπητέ Αντώνη, έχουν κουράσει οι ηλίθιοι και οι καθυστερημένοι στην Ελλάδα. Βέβαια, πληθαίνουν συνέχεια. Ακόμα ένας λόγος για μετανάστευση. Να είσαι καλά.)

H αναδημοσίευση των κειμένων του pitsirikos.net επιτρέπεται μόνο κατόπιν άδειας. Επικοινωνήστε στο pitsiriko@gmail.com.