Οι παπάδες μας κρατούν μακριά από την Ευρώπη και τον ελληνικό πολιτισμό

Η Ιερά Σύνοδος ζητά από την κυβέρνηση την απόσυρση του νομοσχεδίου για την νομική αναγνώριση της ταυτότητας φύλου -επειδή το φύλο αποτελεί «θείο χάρισμα» στον άνθρωπο και δεν είναι «επιλέξιμο»-, οπότε εγώ ζητώ την απόσυρση της Ιεράς Συνόδου και τον διαχωρισμό Κράτους-Εκκλησίας χτες.

Πώς είναι δυνατόν άνθρωποι -όπως τα μέλη της Ιεράς Συνόδου- που δεν έχουν ερωτικές σχέσεις, δεν παντρεύονται, δεν κάνουν παιδιά, δεν μεγαλώνουν παιδιά, να αποφασίζουν πώς θα ζήσουν οι υπόλοιποι;

Εντάξει, όλοι ξέρουμε πως η Εκκλησία -όχι μόνο στην Ελλάδα- είναι κλαμπ ομοφυλόφιλων που καταδικάζουν με λύσσα την ομοφυλοφυλία, αλλά είναι αυτοί οι ιδανικοί άνθρωποι για να αποφασίσουν τι θα κάνουν στη ζωή τους οι πολίτες;

Επίσης, είναι δυνατόν στη χώρα που γεννήθηκε ο μεγαλύτερος πολιτισμός της Ιστορίας, να υπάρχουν άνθρωποι που πιστεύουν πως ο Θεός έπλασε τον Αδάμ και την Εύα;

Στον τόπο που έζησαν πριν από χιλιετίες ο Περικλής, ο Σωκράτης και ο Αριστοτέλης, θα μιλάμε σοβαρά τον 21ο αιώνα για τον Αδάμ και την Εύα;

Έχει καταλάβει κανείς πως ο λόγος που οι Έλληνες ψάχνουν με αγωνία να βρουν τάφους με κόκαλα ένδοξων προγόνων -που δεν ήταν χριστιανοί- είναι ότι η Εκκλησία έχει καταδικάσει τους Έλληνες να μη σηκώσουν ποτέ κεφάλι και να μη δημιουργήσουν ποτέ ξανά πολιτισμό;

Αυτό που θα ενώνει τους Έλληνες θα είναι οι παπάδες και ο φόβος της Αστυνομίας;

Ως πότε οι παπάδες θα γεμίζουν με σκατά τα μυαλά των ανθρώπων από τη μέρα που γεννιούνται;

Στη χώρα που γεννήθηκε ο Λόγος (η Λογική), που είναι ο κύριος υπεύθυνος για την δημιουργία του ευρωπαϊκού πολιτισμού -και η μεγαλύτερη συμβολή του ελληνικού πολιτισμού στην ανθρωπότητα-, εμείς θα μείνουμε καθηλωμένοι στις θρησκείες της Ανατολής;

Με κάθε σεβασμό στην Ανατολή -και την γοητεία της ποίησής της και της μαγείας της-, το ελληνικό πνεύμα είναι πιο ισχυρό.

Δεν λέω να αποτινάξουμε εντελώς την Ανατολή, αφού θεωρώ πως η Δύση χρωστάει πολλά στην Ανατολή και ήταν μεγάλο λάθος ο αποκλεισμός από την Ευρώπη των Αράβων, οι οποίοι έχουν κι αυτοί μερίδιο στην δημιουργία του ευρωπαϊκού πολιτισμού.

Αλλά τη σύγχρονη Ελλάδα την έχει ξεπεράσει -σε κάποια θέματα- και η Ανατολή.

Αντιγράφω από τα ΝΕΑ της 19ης Νοεμβρίου του 2005, ένα απόσπασμα από ένα κείμενο της Caroline Mangez:

«Μπορεί να αιφνιδιάζει, αλλά είναι αλήθεια. H Τεχεράνη δεν είναι μόνο η πρωτεύουσα της Ισλαμικής Δημοκρατίας του Ιράν αλλά και μια από τις πρωτεύουσες του κόσμου με τον μεγαλύτερο πληθυσμό σε τρανσέξουαλ. Κι αυτό χάρη στον Αγιατολάχ Ρουτολάχ Χομεϊνί…

Δεν είχε συμπληρωθεί ούτε μια πενταετία από την Ισλαμική Επανάσταση του 1979 και οι διώξεις των τρανσέξουαλ ήταν συνεχείς. Αρχές της δεκαετίας του 1980, ο απόλυτος αρχηγός της Ισλαμικής Δημοκρατίας, Αγιατολάχ Ρουχολάχ Χομεϊνί, δέχεται στα δωμάτιά του έναν απρόσκλητο επισκέπτη.

Το όνομα αυτού Φερεϊντούν ή αλλιώς «μια γυναίκα που ήταν παγιδευμένη στο σώμα ενός άνδρα». Ο Φερεϊντούν είχε προσπαθήσει αναρίθμητες φορές μέχρι τότε να κατοχυρώσει νόμιμα το δικαίωμα της ακρόασης από τον ανώτατο θρησκευτικό και πολιτικό ηγέτη – ανεπιτυχώς όμως.

Έτσι, αποφάσισε να διεισδύσει παράνομα.

Ο Φερεϊντούν είδε τελικά τον Χομεϊνί και τον έπεισε ότι η ζωή του ήταν μαρτυρική. Λέγεται μάλιστα ότι του… αποκάλυψε τα στήθη του – τα οποία είχαν αναπτυχθεί χάρη στις ορμόνες που έπαιρνε – για να τον πείσει να συγκατανεύσει σε εγχείρηση αλλαγής φύλου.

Τα κατάφερε. Μάλιστα ο Χομεϊνί εξέδωσε φετφά – θρησκευτικό διάταγμα – επιτρέποντας σε άνδρες και γυναίκες να αλλάζουν φύλο.

Αυτή είναι η μία εκδοχή…

H άλλη λέει ότι, όταν ο μεγάλος Αγιατολάχ πληροφορήθηκε πως ένα ζευγάρι δεν μπορούσε πλέον να απολαύσει ερωτική ικανοποίηση, τους συμβούλευσε να αλλάξουν φύλο και, αφού η γυναίκα γινόταν άνδρας και ο άνδρας γυναίκα, να ξαναπαντρευτούν.

Γεγονός είναι, πάντως, ότι φετφά εξέδωσε.»

Βέβαια, στο Ιράν οι ανοιχτά ομοφυλόφιλοι άνδρες και γυναίκες δέχονται πίεση να υποστούν εγχείρηση αλλαγής φύλου γιατί η ομοφυλοφυλία τιμωρείται με θανατική ποινή, οπότε η άλλη λύση είναι να μεταναστεύσουν.

Σε κάθε περίπτωση, δεν είναι μέτρο σύγκρισης για την Ελλάδα η Ισλαμική Δημοκρατία του Ιράν.

Θεωρητικά, ανήκουμε στην Ευρώπη και συγκρινόμαστε με τις ευρωπαϊκές χώρες.

Το πρόβλημα της Ελλάδας είναι πως -μέσω της Ορθοδοξίας και του «ελληνοχριστιανικού» πολιτισμού- το ποσοστό της Ανατολής στην Ελλάδα είναι μεγάλο.

Δηλαδή, οι ευρωπαϊκές χώρες χτίστηκαν πάνω στον αρχαίο ελληνικό πολιτισμό -δηλαδή στον αθηναϊκό πολιτισμό- και η Ελλάδα παλεύει ακόμα με τους παπάδες που θέλουν να μας κρατήσουν φοβισμένους ανατολίτες σε έναν ατελείωτο Μεσαίωνα.

Ο αθηναϊκός πολιτισμός ήταν ανθρωποκεντρικός.

Δεν υπήρξε ποτέ στην Ιστορία πολιτισμός που να είναι τόσο προσανατολισμένος στον άνθρωπο, όσο ο αθηναϊκός πολιτισμός.

Τι σχέση έχει η σημερινή Ελλάδα με τους παπάδες παρόντες παντού -αυτούς τους μόνιμα βυθισμένους στο πένθος μαυροφορεμένους ανθρώπους που είναι τρομοκρατημένοι με τον θάνατο και τρομοκρατούν και όλους τους άλλους- με το φως του αθηναϊκού πολιτισμού;

Καμία.

Οι παπάδες υποτίθεται πως κηρύττουν την αγάπη αλλά σπέρνουν στην ελληνική κοινωνία το μίσος και τη μισαλλοδοξία.

Η Ελλάδα είναι η μόνη ευρωπαϊκή χώρα στην οποία δεν έχει γίνει ακόμα διαχωρισμός Κράτους-Εκκλησίας, αν και το 71,5% των Ελλήνων είναι σύμφωνοι με τον διαχωρισμό Κράτους-Εκκλησίας.

Η Ελλάδα είναι η μόνη ευρωπαϊκή χώρα που το Σύνταγμά της γράφει στην προμετωπίδα του «Εις το όνομα της Αγίας και Ομουσίου και Αδιαιρέτου Τριάδος».

Η πίστη είναι προσωπική υπόθεση του κάθε ανθρώπου. Αυτό συμβαίνει σε όλη την Ευρώπη, εκτός από την Ελλάδα, όπου η Εκκλησία χώνει τη μύτη της παντού.

Ας μην αφήσουμε τους παπάδες να πάρουν τη χώρα στον θάνατο και στο αιώνιο πένθος.

Ας μην αφήσουμε τους παπάδες να πάρουν τη χώρα στον τάφο τους.

Αν η Ελλάδα θέλει να συνεχίσει να υπάρχει, πρέπει να στραφεί στην Ευρώπη. Άλλος δρόμος δεν υπάρχει.

Με το να στραφεί στην Ευρώπη, η Ελλάδα στρέφεται στον ελληνικό πολιτισμό.

Ας κάνουμε την Ελλάδα πάλι τόπο με φως, επιστήμες και πολιτισμό.

Ό,τι έγινε μια φορά δεν είναι ουτοπία. Μπορεί να γίνει ξανά.

(Το απόσπασμα στη φωτογραφία είναι από το βιβλίο του Όσκαρ Ουάιλντ «Η σημασία του να μην κάνεις τίποτα»)

.

H αναδημοσίευση των κειμένων του pitsirikos.net επιτρέπεται μόνο κατόπιν άδειας. Επικοινωνήστε στο pitsiriko@gmail.com.