Ο πιτσιρίκος γράφει βιωματικό ποστ

Σήμερα το πρωί, περνούσα τυχαία έξω από τον Ευαγγελισμό και λέω “δεν μπαίνω μέσα να δω τι γίνεται και αν είναι αλήθεια όλα αυτά που λένε για τα δημόσια νοσοκομεία”. Μπαίνω μέσα και βλέπω κάτι ασθενείς -που ήταν και άπλυτοι- και τους ακολουθώ, για να δω που πάνε.

Μπαίνουν σε ένα γραφείο, μπαίνω κι εγώ μαζί τους.

Μέσα στο γραφείο είναι ένας γιατρός, οπότε σκέφτομαι πως έχουν όλοι την ίδια ασθένεια και πως πήγαν για να τους δει όλους μαζί.

Τότε, ο ένας ασθενής λέει στον γιατρό “Γιατί παίρνεις φακελάκια για να χειρουργείς τον κόσμο;”.

“Τα παίρνω και τα δίνω στους φτωχούς” του λέει ο γιατρός.

“Μας κοροϊδεύεις;” του λέει ένας άλλος.

“Ναι” του λέει ο γιατρός, “μπράβο σου που το κατάλαβες αμέσως”.

“Σε ρωτάμε ξανά, γιατί παίρνεις φακελάκια;”

“Γιατί έτσι είναι ο καπιταλισμός. Εκμεταλλεύεσαι όποιον μπορείς”.

“Δηλαδή, θα συνεχίσεις να παίρνεις φακελάκια;”

“Ναι, βέβαια. Εσείς ποιοι είστε;”

“Από τον Ρουβίκωνα”

“Πού είναι οι βαριοπούλες;”

“Δεν χρειάζονται βαριοπούλες, για να σου ανοίξουμε το κεφάλι”

“Παιδιά, μαζί σας είμαι εγώ. Συνεχίστε μέχρι να έρθει ο σοσιαλισμός.”

“Αν ξαναπάρεις φακελάκι, θα βγάλουμε τη φωτογραφία σου και το όνομά σου σ’ όλο το νοσοκομείο”

“Γιατί, δεν το ξέρουν;”

“Μη μιλάς! Μη μιλάς! Αν ξαναπάρεις φακελάκι, θα σου κόψουμε το χέρι!”

“Χειρούργος είμαι, θα το κολλήσω μόνος μου”

“Δεν θα ξαναπάρεις φακελάκι, κάθαρμα! Κατάλαβες;”

“Καλά, θα λέω να μου τα βάζουν σε τράπεζα του εξωτερικού”

“Αλήτη, αν ξαναπάρεις φακελάκι, θα σου βάλω τα λεφτά στο στόμα!”

“Βάλ’ τα, όπου να ‘ναι, δεν με πειράζει. Το χρήμα να πέφτει και ας μου τα βάλεις και στον κώλo.”

“Δηλαδή, θα συνεχίσεις να παίρνεις χρήματα από τους ασθενείς;”

“Ναι, εσύ δεν πληρώνεσαι; Πού δουλεύεις;”

“Δεν δουλεύω. Κανείς μας δεν δουλεύει. Ό,τι βγάλουμε από τον Ρουβίκωνα. Τώρα προσπαθούμε να πάρουμε ένα ΕΣΠΑ.”

“Γιατί δεν γίνεστε γιατροί να χειρουργείτε τους ανθρώπους τζάμπα;”

“Δεν το είχαμε σκεφτεί. Ωραία ιδέα. Πάμε να σπουδάσουμε γιατροί, και σε δέκα χρόνια θα έρθουμε να σου πάρουμε την θέση.”

“Σε δέκα χρόνια θα έχω βγει στη σύνταξη και θα είμαι στην Βραζιλία. Ελάτε εσείς, όμως. Όλο και κάποιος αλήτης γιατρός θα παίρνει φακελάκια και τότε”

Εγώ παρακολουθούσα τη συζήτηση έκπληκτος. Ώστε, ήταν αλήθεια όλα αυτά που λένε για τα δημόσια νοσοκομεία αλλά και για τους αναρχοάπλυτους αριστερούς που τρομοκρατούν τους φιλελεύθερους γιατρούς που κάνουν το χρήμα να γυρνάει, για να έρθουν οι επενδύσεις και η ανάπτυξη.

Σοκαρισμένος βγήκα από το νοσοκομείο και μπήκα σε ένα ταξί.

Ο ταξιτζής έμοιαζε σοβαρός άνθρωπος μέχρι που μίλησε.

“Δεν πιστεύω να μην ψηφίζεις Τσίπρα;” μου κάνει.

“Γιατί, αν δεν ψηφίζω Τσίπρα, τι θα γίνει;” του κάνω.

“Θα σε πετάξω έξω!”

Κοιτάω έξω και βλέπω καμιά δεκαριά τεμπελχανάδες αριστερούς από αυτούς που είναι κατά της αριστείας και της επιχειρηματικότητας.

“Τσίπρα ψηφίζω” του λέω τρομαγμένος.

Στην υπόλοιπη διαδρομή, δεν έβγαλα άχνα.

Κατεβαίνω από το ταξί στην Ομόνοια και πέφτω πάνω σε μια φίλη μου.

Αυτή μου μίλησε, εγώ δεν την γνώρισα.

Μαύρα άπλυτα ρούχα, τα μαλλιά της χάλια, τριάντα σκουλαρίκια, σαράντα παραμάνες και στο στόμα της ένας μπάφος.

“Ντίνα, τι σου συμβαίνει;” της λέω.

“Τίποτα” μου απαντά, “απλά, πάω να πάρω τα νοίκια από τα έξι διαμερίσματα στα Εξάρχεια και ντύθηκα ανάλογα. Την προηγούμενη φορά, ήμουν ντυμένη κανονικά και μου την έπεσαν σαράντα αναρχοάπλυτοι και μου πήραν την ετικέτα από το Donna Karan.”.

“Εκεί φτάσαμε λοιπόν;” της λέω.

“Δεν φτάσαμε, μας έφτασαν ο Τσίπρας και οι αλήτες του” μου κάνει.

“Δηλαδή, αν εγώ πάω στα Εξάρχεια, κινδυνεύω;” τη ρωτάω με τρόμο.

“Εσύ είσαι τελειωμένος. Με την καράφλα που έχεις, θα σε περάσουν για χρυσαυγίτη και θα σε αφαλοκόψουν.”

“Και τι να κάνω;”

“Την περούκα την σκέφτηκες;”

Αφήνω τη φίλη μου και μπαίνω σε ένα μαγαζί με περούκες.

Ο ιδιοκτήτης είχε πίσω του ένα κάδρο του Τσίπρα και πάνω στο γραφείο ένα αυτόγραφο του Πολάκη. Στον τοίχο είχε έναν στόχο με βελάκια, όπου στο κέντρο του υπήρχε μια φωτογραφία του Άδωνι.

“Χρυσαυγίτης είσαι;” μου λέει αγριεμένος.

“Όχι” του απαντάω.

“Ρε συ, μήπως πήγαινες στο Πειραματικό στο Κολωνάκι;” μου κάνει.

“Όχι, για άλλον με περνάτε”

“Ρε Νίκο, εσύ δεν είσαι; Ο Γιώργος ο απουσιολόγος είμαι!”

“Ρε Γιώργο, πότε έγινες συριζαίος; Εγώ στην ΔΑΠ σε θυμάμαι.”

“Νέα Δημοκρατία είμαι ακόμα” μου κάνει, “αλλά κάνω τον Συριζαίο, για να μη μου σπάσουν το μαγαζί οι αναρχοάπλυτοι του Τσίπρα”

“Εκεί φτάσαμε λοιπόν;” του λέω.

“Ρε Νίκο, αυτό το είπες και στη Ντίνα που πήγαινε να μαζέψει τα νοίκια από τα Εξάρχεια, πες κάτι άλλο, για να φαίνεται πιο πιστευτό”

“Τι να πω; Έχεις καμιά περούκα, για να μεταμφιεστώ σε συριζαίο;”

“Θα σου δώσω την περούκα Καρανίκας. Κάνει θραύση.”

Πήρα την περούκα κι έφυγα.

Πάω μετά σε ένα επαγγελματικό ραντεβού.

Ήξερα πως το αφεντικό είναι συριζαίος αλλά μου είχαν πει πως είναι σοβαρός άνθρωπος.

Στην αρχή ήταν ευγενικός.

Μετά από λίγο, μου λέει “για να μην χάνουμε χρόνο, για να πάρεις την δουλειά, θα πρέπει να κάτσεις να σε γ@μήσω”.

“Με παρενοχλείτε σεξoυαλικά” του λέω.

“Όπα, ρε Βάνα Μπάρμπα!” μου κάνει.

Σηκώθηκα, άνοιξα την πόρτα και έφυγα τρέχοντας.

Στο πεζοδρόμιο, φόρεσα την περούκα Καρανίκας, πήρα μια βαθιά ανάσα και σκέφτηκα πως δεν πάει άλλο.

Η μόνη λύση είναι να ψηφίσουμε όλοι για πρωθυπουργό τον Κυριάκο Μητσοτάκη.

Το pitsirikos.net χρειάζεται τη βοήθειά σου

Στήριξε οικονομικά το pitsirikos.net, αν θεωρείς πως καλό είναι να υπάρχουν στην Ελλάδα και κάποιες φωνές που δεν δουλεύουν για τον Μαρινάκη, τον Αλαφούζο, τον Σαββίδη και τα άλλα παιδιά, οπότε μπορεί να διαβάσεις ή να ακούσεις κάτι διαφορετικό από αυτό που συμφέρει τους ολιγάρχες. Οι τρόποι στήριξης εδώ.

H αναδημοσίευση των κειμένων του pitsirikos.net επιτρέπεται μόνο κατόπιν άδειας. Επικοινωνήστε στο pitsiriko@gmail.com.