ΠΑΣΟΚ σώσε μας από την κλιματική αλλαγή!

Αγαπημένε μου Πιτσιρίκο, «οι κακές ημέρες πέρασαν και θα έρθουν χειρότερες» είπε κάποιος σοφός. Όπως και να το κοιτάξεις και όπου να το εφαρμόσεις αυτό το ρητό, δεν μπορεί παρά να μην ταιριάξει γάντι.

Οι χώρες μου βρίσκονται σε κρίση. Η Σουηδία είχε μια φοβερά ηλίολουστη ημέρα ενώ στην Ελλάδα γ@μιόταν ο Δίας -εδώ συνήθως γ@μιέται ο Θόρ, αλλά τον έχουν κάνει ταινίες με μεγάλη επιτυχία και λίγο τον ενδιαφέρει-, ενώ παράλληλα απέκλειε την ίδια ημέρα από το Μουντιάλ την άλλη μου χώρα, την Ιταλία.

Αισθάνομαι την εθνική μου ταυτότητα να κατακερματίζεται πλέον, αφού οι Σκανδιναβοί κατόρθωσαν σε μια και μοναδική ημέρα να ταπεινώσουν τις μεσογειακές μου ρίζες καιρικά και ποδοσφαιρικά.

Από την άλλη, έχουν βάλει μπροστά να μας σκίσουν και στη διαφθορά, αφού ξαφνικά ανακαλύπτουν σκηνικά του τύπου «αγορά εκπαιδευμένων σκύλων από τον στρατό με κόστος 21.000 ευρώ τον ένα», ανακαλύπτουν πως είχαν κοστίσει στον μεσάζοντα -που ήταν φίλος με τον υπεύθυνο για την επιλογή των ζώων- 1.000-2.000 ευρώ!

Ε, στο τέλος θα πουν πως είχαν βάλει κανένα μηδενικό παραπάνω κατά λάθος και θα κουκουλωθεί το θέμα.

Λατρεύω τις στάνταρ σουηδικές απαντήσεις, όταν τους λες πως κάτι δεν λειτουργεί-πάει στραβά-φαίνεται μυστήριο/ύποπτο κλπ:

1) Δεν μας έχει αναφερθεί κάτι. Λες και εκείνη τη στιγμή που τους το λες, δεν τους το αναφέρεις. Καταλαβαίνεις λοιπόν πόσες φορές έχουν δώσει την ίδια απάντηση σε όσους αναφέρουν ένα πρόβλημα.

Ανακάλυψα πως το νόημα πίσω από αυτή την απάντηση είναι «σε γράφουμε στα @ρχίδια μας μέχρι να γίνει μια τεράστια στραβή που δεν θα κρύβεται ούτε πίσω από το Έβερεστ ή μέχρι να έρθουν κάποιες εκατοντάδες άτομα να ουρλιάζουν έξω από την πόρτα μας». Αν αυτό συμβεί, περνάμε στην απάντηση :

2) Θα το κοιτάξουμε/το κοιτάμε τώρα. Αυτό σημαίνει «θα χρονοτριβούμε τόσο απελπιστικά με απανωτές συναντήσεις στις οποίες κανείς και ποτέ δεν θα αγγίζει το πρόβλημα ούτε ξυστά, που είτε θα ξεχαστεί το θέμα από εσάς είτε από εμάς και θα καταλήξουμε σε μια άλλη κλασσική διατύπωση που σημαίνει τζιζ κακό και να μην ξαναγίνει».

Γενικά, ο Όργουελ θα ήταν περήφανος για την αποτελεσματικότητα της διπλής σκέψης σε αυτή τη χώρα, αλλά και γενικά στη σύγχρονη πραγματικότητα.

Από την άλλη, βλέπω τους ελληνικούς θεσμούς να χάνουν κάθε αξιοπιστία, αφού ακόμα και ο πατέρας μου ανακοίνωσε πριν λίγες ημέρες με απογοήτευση πως δεν θα πήγαινε να ψηφίσει στις εκλογές του ΠΑΣΟΚ.

Ανέκτησε βέβαια το θάρρος του όταν είδε την τεράστια προσέλευση, αυτό το ανθρώπινο ποτάμι που κατέκλυσε τα εκλογικά κέντρα, και θεώρησε πως τα κουκιά του ΣΥΡΙΖΑ είναι μετρημένα!

Βέβαια, με καμιά διακοσαριά χιλιάδες κόσμο, και κυρίως ανθρώπους μιας κάποιας ηλικίας – όπως και ο πατέρας μου άλλωστε – επανάσταση δεν γίνεται. Για την ακρίβεια πέφτεις κάπου μεταξύ ΑΝΕΛ και Ποταμιού στις εθνικές εκλογές.

Άντε βάλε και κανένα εγγόνι που θα πάει να ψηφίσει υπό την απειλή του παππού πως θα κοπεί το πεντάευρο για καφέ και βενζίνη στο παπί, φτάνεις και ποσοστά ΚΚΕ. Δεν το λες και ανατροπή.

Αυτά τώρα κανονικά θα έπρεπε να τα λέω σε κανένα πόντκαστ, γιατί δεν νομίζω να είναι συνδρομητής ο πατέρας μου και δεν θα τον στεναχωρούσα, ενώ κάθε τόσο ρίχνει και από καμιά ματιά στο μπλογκ.

Ε, από κάπου πρέπει και αυτός να πληροφορείται.

Τι να πεις, όμως, η κατάσταση είναι κωμικοτραγική σε όλο τον πλανήτη και αν μου είχαν μείνει μαλλιά πιστεύω πως θα τα είχα μαδήσει από το τράβηγμα.

Οι Aμερικάνοι σκίζουν ξαφνικά τα ρούχα τους για τη σεξoυαλική παρενόχληση αλλά τα εκατομμύρια γκετοποιημένων και εξαθλιωμένων που οδηγούνται στην πoρνεία, στο έγκλημα και στα ναρκωτικά στην ίδια τους τη χώρα δεν τους ενοχλούν στο ελάχιστο.

Τα παιδιά που στέλνουν να σφάξουν και να σφαχτούν για την πατρίδα και τα όπλα που κυκλοφορούν ελεύθερα, και κάθε τόσο δεν ξέρουν από πού τους έρχεται, δεν είναι θέμα.

Είναι κυριολεκτικά να απορείς πώς στο διάολο μπορεί να καταλήξει αυτή η ιστορία.

Διαβάζω μερικές φορές κάτι μαλ@κίες του τύπου «το 2090 το μπλα μπλα μπλα θα μας μπλα μπλα μπλα» και το μόνο που σκέφτομαι είναι πως αυτοί που γράφουν όλες αυτές τις καταστροφολογικές ιστορίες μάλλον είναι οι αισιόδοξοι της υπόθεσης.

Εδώ παίζει κάθε χρόνο και χειρότερα, και ειδικά σε κάτι θέματα όπως η κλιματική αλλαγή παίζει όντως να έχουν δίκαιο αυτοί που λένε πως οι μελέτες είναι άκυρες και δεν μπορούν να προβλέψουν με ακρίβεια τι θα συμβεί, αλλά μάλλον παραείναι θετικές οι προβλέψεις.

Παράδειγμα: Δεν θυμάμαι πριν 30 χρόνια να βαράνε 42 βαθμοί το καλοκαίρι συνεχόμενες 3-4 ημέρες κάθε τρίτη εβδομάδα.

Αντίθετα, θυμάμαι μέχρι τα μέσα Ιούνη και μετά τα μέσα Αυγούστου να θέλουμε ελαφριά ζακετούλα το βράδυ στην πόλη που μεγάλωσα.

Στη Σουηδία, όπου για κάποιο λόγο έχουν χρόνια τώρα υποχρεωτικά τα χιονολάστιχα από τον Δεκέμβρη, είναι η δεύτερη συνεχόμενη χρονιά που πιάνει πάγο στις αρχές-μέσα Νοέμβρη και δεν προλαβαίνουν να απεγκλωβίζουν τον κόσμο από τις καραμπόλες (εχθές το απόγευμα έγιναν πάνω από 20 δυστυχήματα σε 2,5 ώρες στην περιοχή που ζω).

Φαντάζομαι πως, αν ήταν πάντα έτσι, θα είχαν υποχρεωτικά χιονολάστιχα από νωρίτερα

Ανάλογες δραματικές αλλαγές μου περιγράφουν και Ιταλοί φίλοι με τους οποίους μίλαγα πρόσφατα.

Εντάξει, καταλαβαίνω πως, όταν κανείς είναι στη μηδενιστική του φάση -όπως εγώ τον τελευταίο καιρό-, είναι εύκολο να αρχίσει να βλέπει την φοβερή μαυρίλα και να πιστεύει πως ήρθε το τέλος.

Μπορείς να φιλτράρεις τα αρνητικά και να τα μεγενθύνεις στο μυαλό σου.

Ουκ ολίγους συναντάω με αυτά τα συμπτώματα στη δουλειά μου, και μπορεί να είναι από κατάθλιψη έως και ψυχωσική διαταραχή.

Αρχίζω όμως να πιστεύω πως όσο γρήγορα και να προχωρά η κλιματική αλλαγή δεν νομίζω να προλάβει την ανθρώπινη ηλιθιότητα.

Αυτή η τελευταία έχει πλέον ξεπεράσει κατά πολύ την κρίσιμη μάζα και η λύση δεν πρόκειται να έρθει από εμάς τους ίδιους, ή τουλάχιστον όχι μελετημένα.

Δεν πειράζει όμως βρε, καλή καρδιά πάνω από όλα!

Στο τέλος θα συμμαχήσει η Φώφη με τον Αλέξη ή με τον Κούλη ή με τον Λούλη και τον Μπούλη και η Ελλάδα θα ξαναφτιάξει Παρθενώνες.

Ή με τόσο γ@μήσι που μας έχουν ρίξει, Ξεπαρθενώνες.

Την αγάπη μου από την Σκανδιναβία

Βασίλης

(Αγαπητέ Βασίλη, καταλαβαίνω πως έχετε προβλήματα εκεί στη Σουηδία αλλά εδώ εμείς μοιράζουμε κοινωνικό μέρισμα, οπότε σας εύχομαι μια μέρα να καταφέρει η Σουηδία να γίνει η Ελλάδα του βορρά. Γενικά, ελπίζω να πέσει πολλή δυστυχία παντού, για να αισθανόμαστε εμείς ευτυχισμένοι ή πως έχουμε παρέα στη δυστυχία μας. Από την άλλη, ας παραδειγματιστούμε από αυτούς που είναι στα Paradise Papers και ας κάνουμε το ίδιο. Όσο για την κλιματική αλλαγή, εμένα με συμφέρει γιατί έχουμε ακόμα μεγαλύτερο καλοκαίρι στην Ελλάδα, και εμένα μου αρέσει μόνο το καλοκαίρι. Μακάρι να βαράει 40άρια κα τα Χριστούγεννα. Βασίλη, είναι προφανές πως όλα πάνε στο διάολο αλλά αυτός δεν είναι λόγος να στενοχωριόμαστε. Αντιθέτως, πρέπει να το απολαύσουμε σα να μην υπάρχει αύριο. Γιατί δεν υπάρχει αύριο. Να είσαι καλά. Την αγάπη μου.)

H αναδημοσίευση των κειμένων του pitsirikos.net επιτρέπεται μόνο κατόπιν άδειας. Επικοινωνήστε στο pitsiriko@gmail.com.