Σκυτάλη στην εξουσία

Αγαπητέ πιτσιρίκο
Στο τελευταίο κείμενό σου μιλάς και έχεις αρκετό δίκιο για την ψήφο στο λιγότερο κακό. Αν το δούμε και από μία άλλη πλευρά, πολλές φορές οι Έλληνες ψηφίζουν όχι για να φέρουν κάποιον στην εξουσία αλλά για να διώξουν κάποιον άλλον.

Το έχουμε δει πολλές φορές και στο πιο μακρινό παρελθόν αλλά και στο πιο πρόσφατο.

Ειδικά όμως στην εποχή των μνημονίων είναι πασιφανές.

Ψήφισαν Σαμαρά για να φύγει ο ΓΑΠ.

Στη συνέχεια ψήφισαν Τσίπρα για να φύγει ο Σαμαράς.

Τώρα μπορεί να ψηφίσουν Μητσοτάκη για να φύγει ο Τσίπρας.

Σε αυτό το σκεπτικό, τους οδηγεί ένας συνδυασμός παραγόντων.

Πρώτα από όλα, η απογοήτευση από τα ψέματα που λέει, τις κωλοτούμπες και τα εγκλήματα που κάνει όποιος έρχεται στα πράγματα.

Επίσης, η ελπίδα -ψεύτικη και φρούδα- ότι ο επόμενος θα είναι καλύτερος ή το ερώτημα πόσο χειρότερος μπορεί να είναι.

Ένας κυρίαρχος παράγοντας είναι η επιλογή του προσώπου από το εγχώριο και διεθνές σύστημα.

Το οποίο τον στηρίζει και τον υποστηρίζει κυρίως με τα συστημικά ΜΜΕ.

Ακόμη κι ο Τσίπρας, όταν προαλειφόταν για πρωθυπουργός, είχε αποκαταστήσει πλήρεις σχέσεις με σύστημα και ολιγάρχες.

Ο καθένας έχει κάποια δουλειά να κάνει.

Ο καθένας έχει κάποιο ρόλο να παίξει.

Ο καθένας μπορεί να περάσει κάποια πράγματα.

Και πρέπει να περάσει κάποια πράγματα.

Και μετά έρχεται ο επόμενος.

Υπάρχει σκυτάλη στην εξουσία.

Αυτό που λέει διαχρονικά η αριστερά -η ορίτζιναλ όχι η μαϊμού-, δύο κόμματα μία πολιτική.

Όταν, ας πούμε, διαπίστωσε το σύστημα ότι υπήρχε πρόβλημα να περάσει ο Σαμαράς και άλλα μέτρα που θέλανε έφερε τον Τσίπρα.

Και πέρασε το ξεπούλημα του δημόσιου πλούτου.

Και πέρασε το ξεπούλημα του τραπεζικού συστήματος.

Και πέρασε τον Αρμαγεδδώνα των εργασιακών σχέσεων.

Όταν κάποια στιγμή θα έχει πρόβλημα να περάσει κι άλλα που χρειάζονται, θα έρθει ο επόμενος.

Ο νέος «μεταρρυθμιστής».

Γιατί, εκτός των άλλων, μας κάνουν και πλάκα.

Βαφτίζοντας όλες αυτές τις σφαγές του λαού «μεταρρυθμίσεις».

Όμως, προκύπτουν σημαντικά ερωτήματα.

Το ένα από αυτά το είχα θέσει στο κείμενο που σου είχα γράψει «Αυτή είναι η μοίρα μας;».

Βέβαια, μία απάντηση που έχεις δώσει σε πολλά κείμενά σου είναι οτι οι μεγάλες αλλαγές έρχονται μέσα στην Ιστορία, όταν επικρατεί η ανάγκη.

Το άλλο μεγάλο ερώτημα είναι γιατί το κίνημα -το ορίτζιναλ όχι το μαϊμού- δε μπορεί να πείσει.

Σε αυτό θα ήθελα πολύ να δω τη γνώμη σου.

Γιατί εκτός των άλλων με όλη αυτή την κατάσταση αναπτύσσονται έντονα και λογικές του στυλ «όλοι είναι ίδιοι» και στην Ελλάδα και παντού, με αποτέλεσμα την ενίσχυση αντιδραστικών απόψεων και δυνάμεων.

Μ.
Παόκι

(Αγαπητό Παόκι, οι Έλληνες ψήφισαν Σαμαρά για να φύγει ο Παπανδρέου και Τσίπρα για να φύγει ο Σαμαράς, αλλά ο Σαμαράς και ο Τσίπρας ήταν αντιμνημονιακοί μέχρι να εκλεγούν. Ο Μητστοτάκης θέλει το Μνημόνιο αλλά θέλει να το εφαρμόσει αυτός. Οπότε, γιατί να αλλάξει ο Τσίπρας; Επίσης, ο Τσίπρας τα περνάει όλα χωρίς καμία αντίδραση, οπότε γιατί να τα περνάει ο Μητσοτάκης με αντιδράσεις; Όπως πάνε τα πράγματα, και οι νεοδημοκράτες τον Τσίπρα θα ψηφίσουν. Όσο για το κίνημα, δεν υπάρχει κίνημα. Υπάρχουν συντεχνίες, όπως υπήρχαν πάντα. Και ο καθένας για την πάρτη του. Το μόνο πραγματικό κίνημα στην Ελλάδα είναι η μαζική έξοδος των Ελλήνων στο εξωτερικό. Το πρόβλημα της Ελλάδα δεν είναι ο Τσίπρας και ο Μητσοτάκης αλλά οι Έλληνες πολίτες. Κι αυτούς δεν μπορείς να τους αλλάξεις. Ούτε θέλουν, ούτε μπορούν να αλλάξουν. Επίσης, επειδή βλέπω να επιμένεις στις εκλογές και στα πρόσωπα, οι εκλογές δεν έχουν καμία σημασία στην Ελλάδα και σε όλα τα άλλα προτεκτοράτα του κόσμου. Το θέμα δεν είναι οι εκλογές και τα πρόσωπα αλλά η απελευθέρωση της χώρας. Αυτή δεν θα γίνει με εκλογές. Και δεν θα γίνει και με κανέναν άλλον τρόπο, γιατί οι Έλληνες δεν θέλουν ελευθερία. Να το πάρεις απόφαση, και να μην σκας. Να είσαι καλά.)

H αναδημοσίευση των κειμένων του pitsirikos.net επιτρέπεται μόνο κατόπιν άδειας. Επικοινωνήστε στο pitsiriko@gmail.com.