Αρκούδες

Αγαπημένε μου Πιτσιρίκο, να ‘μαι και πάλι. Δεν με έφαγαν οι αρκούδες ακόμα, αλλά προβλέπεται σύντομα. Ένας συνάδελφος που πήγε μια καταδρομική στον βορρά, μας διηγήθηκε πως ένα πρωί τους προειδοποίησε μια γραμματέας να μην πάνε βαθειά στο πάρκο γιατί είδε ίχνη αρκούδας, όταν είχε πάει βόλτα τον σκύλο της. Άγρια μέρη.

Βέβαια, όταν γλιτώσεις τον κίνδυνο από τις αρκούδες και τα αλλά άγρια θεριά, αρχίζεις και αντιλαμβάνεσαι τον κίνδυνο από τα αλλά θεριά, αυτά που σου μοιάζουν.

Προχθές, είχα έναν ασθενή που είχε πολεμήσει από τα 15 του ως τα 23, μέχρι που έφυγε από την χώρα του και δεν μπορεί να ξαναγυρίσει.

50 χρόνων τώρα, μου διηγήθηκε την πικρή του ιστορία από όταν αρρώστησε και το πως τον αντιμετώπισε απο το κράτος μέχρι την πρώην γυναίκα του.

Καθώς έφευγε, γύρισε και κοίταξε πρώτα ψηλά και μετά εμένα στα μάτια και μου είπε «γιατρέ μου, μερικές φορές εύχομαι να ήμουν ακόμα στον πόλεμο, περισσότερη αξιοπρέπεια και αξία είχα τότε σαν άνθρωπος».

Σίγουρα, όταν ήταν εκεί, ευχόταν να είναι κάπου άλλου, αλλά είναι τραγικό να μπορεί κανείς να φανταστεί πως ο πόλεμος μπορεί να είναι καλύτερα απο κάτι άλλο στο μυαλό ενός ανθρώπου.

Δεν θέλω να κάνω την καρδιά περιβόλι σε κανέναν, αλλά φοβάμαι πως θα έρθουν καιροί που το να πολεμάς και να σκοτώνεις θα είναι η καλύτερη απο τις προτεινόμενες εναλλακτικές.

Έτσι κι αλλιώς, παρατηρώ πως κανένας δεν μαρινάρει στην χαρά, την ευτυχία και την αισιοδοξία, οπότε δεν αισθάνομαι πως χαλάω το πάρτυ κανενός.

Μήπως ήταν τελικά καλύτερα όταν είμασταν μικροί, δεν είχαμε δει όσα γίνονται με τα μάτια που τα βλέπουμε τώρα, δεν είχαμε τόση πρόσβαση σε πληροφορια;

Αυτό που λένε «η μαμά μου έλεγε να τρώω όλο το φαΐ μου για να μεγαλώσω, και εγώ ο μ@λακας το έτρωγα…»

Οι καιροί γυρίζουν προς το χειρότερο και καμία παπαριά δεν θα μας σώσει, άσε να λένε πως βρήκαν την λύση για να εκθέτουν τους άντρες που χουφτώνουν τις γυναίκες για να πανηγυρίζουν οι προοδευτικοί.

Στα παπάρια τους οι προοδευτικοί για τους άστεγους, τις μειονότητες, τους πολέμους και τη φτώχεια.

Δεν υποτιμώ το πρόβλημα των γυναικών, κάθε άλλο.

Απλά, αισθάνομαι πως αυτή τη στιγμή αποπροσανατολίζεται η κοινή γνώμη του ισχυρότερου κράτους στον κόσμο για να μην παίρνει χαμπάρι όλα τα αλλά που τους περνάνε κάτω απο την μύτη.

Ήδη, τους σκίσανε τον πάτο με το καινούργιο φορολογικό σύστημα που μόλις ψηφίστηκε και προβλέπει μεγάλες ανατροπές για την χαμηλότερη και μέση τάξη.

Στο μεταξύ, στο Βιλαμπάχο τρίβουν ακόμα, το άκρο της βαλκανικής περιμένει να δει άσπρη μέρα κάτω απο τη γερμανική μπότα.

Όταν δεν πνιγόμαστε, καιγόμαστε.

Αλλά σου έχω ξαναγράψει πως βλέπω την αλλαγή και το κοινωνικό κράτος να εξαφανίζεται στις βόρειες χώρες, όποτε υποθέτω πως το σκηνικό δεν παίζεται μεμονωμένα αλλά είναι καθολική η στροφή της παγκόσμιας οικονομίας.

Δεν υπάρχει ιδεολογικό αντίβαρο βλέπεις, μας πούλησαν όλοι και ησυχάσαμε.

Αυτά τα ολίγα, για να μην χανόμαστε.

Ελπίζω στη σύνταξη να βρεθούμε όλοι μαζί στο ίδιο νησί -εκείνο που έλεγε ο Ηλίας- και να πλακωθούμε στους μεζέδες και στο τσίπουρο να ξεπλυθεί η πίκρα μας μέσα στο αλκοόλ και στη χοληστερόλη.

Μέχρι τότε, στέλνω την αγάπη μου από την κατασκότεινη και κρύα Σκανδιναβία

Βασίλης

Υ.Γ. Γελάγα μια μέρα που άκουγα το podcast και έλεγες πως εδώ είχε 5 βαθμούς, όποτε οι αρκούδες δεν κατέβηκαν. Δεν ξέρω τι είχε παίξει στην πρόγνωση αλλά έξω είχε -5 και 20 πόντους χιόνι. Άραγε πόσες λάθος πληροφορίες παίρνουμε, κατά λάθος ή εσκεμμένα;

(Φίλε Βασίλη, η φάση είναι «ο καθένας μόνος του και όλοι ηττημένοι». Υπάρχει κάτι που λέγεται «κοινό καλό» αλλά μοιάζει πολύ δύσκολο να το αντιληφθούν οι περισσότεροι άνθρωποι. Οπότε, όλοι …αυτοπραγματώνονται. Και τα αποτελέσματα τα βλέπουμε. Ο καθένας είναι το κέντρο του κόσμου. Βασίλη, δεν ξέρω αν θα βρεθούμε στο νησί στη σύνταξη. Εγώ μάλλον δεν θα πάρω ποτέ σύνταξη -ούτε και θέλω- αλλά με προβληματίζει και το ότι όλοι οι άνδρες στην οικογένειά μου τα τινάζουν ένα χρόνο πριν από τη σύνταξη, ένα χρόνο μετά από τη σύνταξη ή τον χρόνο που πήραν τη σύνταξη. Αυτό εμένα με έμαθε πολλά πράγματα για τη ζωή. Οπότε, Βασίλη, να μην κάνουμε σχέδια για τη σύνταξη. Όσες φορές έκανα σχέδια, τα πήρε ο διάολος. Άσε που εγώ θα πεθάνω πιτσιρίκος. Αυτό μου αρέσει πάρα πολύ. Για τον καιρό στη Σουηδία που λέω στα podcast, μπαίνω στο πιο γνωστό σάιτ για τον καιρό στον κόσμο. Μας εξαπατούν, Βασίλη. Φιλιά!)

H αναδημοσίευση των κειμένων του pitsirikos.net επιτρέπεται μόνο κατόπιν άδειας. Επικοινωνήστε στο pitsiriko@gmail.com.