Δυο λύσεις για τους πλειστηριασμούς

Αγαπημένε Πιτσιρίκο,
Θα είμαι σύντομη, γιατί δεν έχω την πολυτέλεια να μην είμαι.
Διαβάζοντας για τα θλιβερά γεγονότα των πλειστηριασμών, με λίγο φρικαρισμένη διάθεση θα ήθελα να προτείνω δύο πράγματα, που δεν θα δώσουν, βέβαια, λύση σε αυτόν που χάνει το σπίτι του, αλλά θα έχει πλάκα για εμάς που παρακολουθούμε σιωπηλοί και αδιάφοροι.

Το ένα είναι, τη στιγμή που κάποιος με ένα κλικ μπορεί πλέον να χάσει το σπίτι του και δεν υπάρχει δυνατότητα να το σώσει, να το αδειάζει και να του βάζει «κατά λάθος» φωτιά. Αν δεν μπορεί να το έχει αυτός, να μην το έχει κανένας.

Το άλλο είναι κάτι πολύ έξυπνο που σκέφτηκα και νομίζω θα συμφωνήσεις.

Δεν θα σου εξασφαλίσει το φτωχόσπιτό σου, αλλά θεωρητικά, θα σου χαρίσει μια χουχουλιάρικη θέση στο βασίλειο των ουρανών, όταν με το καλό ξεμπερδέψεις με τα άβολα εγκόσμια.

Τη στιγμή, λοιπόν, που ξέρεις ότι το σπίτι δεν το σώζεις απ’ τα κοράκια, το κάνεις δωρεά εις μίαν, αγίαν, καθολικήν και αποστολικήν Εκκλησίαν και αφήνεις να τα βρουν οι Άγιες Τράπεζες μεταξύ τους.

Εγώ, στην περίπτωση αυτή, θα πόνταρα στην Εκκλησία.

Θα πρότεινα, μάλιστα, να χαρίσουμε τα πάντα στην Εκκλησία, ό,τι έχει μείνει ακόμη στην ελληνική κυριότητα, τέλος πάντων.

Εδώ που φτάσαμε, είναι ο μοναδικός, νομίζω, τρόπος να μείνει το ελληνικό έδαφος σε ελληνικά χέρια.

Ότι δεν ξεπουλάει η κυβέρνηση, έχουν πέσει σαν τα κοράκια και αγοράζουν οι ξένοι. Όλοι αγοράζουν Ελλάδα. Ό,τι χτίζεται ή ανακατασκευάζεται προορίζεται για ξένους.

Εγκαταλελειμμένα και πτωχευμένα ξενοδοχεία του κέντρου της Αθήνας και της παραλιακής αγοράζονται από ξένους και το ίδιο, φαντάζομαι, συμβαίνει και στην υπόλοιπη χώρα και έτσι, σιγά σιγά, ακόμα και η βαριά μας και ασήκωτη βιομηχανία, ο τουρισμός, θα περάσει εξ ολοκλήρου στα χέρια τους.

Και για εμάς θα μείνουν οι θέσεις εργασίας με συνθήκες δουλείας.

Και θα μείνει αδιάθετο μόνο ότι ανήκει στην Εκκλησία, η οποία τα επόμενα χρόνια, προβλέπω όχι μόνο να μη διαχωρίζεται από το Κράτος, αλλά, αν βάλουμε κάτω τις δύο περιουσίες, να κάνουμε πολύ χαριτωμένες διαπιστώσεις και να την παρακαλάμε να μείνουμε σφιχταγκαλιασμένοι.

Και η Εκκλησία, η ελεήμων, να βοηθά τους αστέγους πλην τίμιους συνανθρώπους.

Εδώ που φτάσαμε, ας κάνουμε την Εκκλησία, εκτός από το νούμερο ένα καταθέτη και τον νούμερο ένα ιδιοκτήτη.

Ή, για να το θέσω πιο σωστά, ας αυξήσουμε όσο γίνεται τη διαφορά της από τον δεύτερο.

Στην Ελβετία από ό,τι έχω ακούσει, δεν μπορείς να αγοράσεις σπίτι αν δεν είσαι μόνιμος κάτοικος.

Σε άλλα κράτη, για να πάρεις την υπηκοότητα μιας χώρας χρειάζονται, πλέον, πιστοποιημένες γνώσεις της γλώσσας της και κάπως έτσι επιβιώνουν και κάποιες …βλάχικες διάλεκτοι και παρουσιάζονται σαν σοβαρές γλώσσες.

Εμείς, κανένα προαπαιτούμενο, θα βάλουμε άραγε πουθενά, ή μπάτε σκύλοι αλέστε κι αλεστικά μη δώσετε; Είναι ρητορικό το ερώτημα.

Αυτά σκέφτομαι αυτή τη συννεφιασμένη μέρα στο μουντό κέντρο της Αθήνας, με τη βαριά, μολυσμένη ατμόσφαιρα που καμιά λιακάδα δεν μπορεί να καθαρίσει.

Παρ’ όλα αυτά, καλό Σαββατοκύριακο!

Κατερίνα

(Αγαπητή Κατερίνα, μας έχουν πάρει όλη τη χώρα, οπότε μας έχουν πάρει και τα σπίτια. Πάντως, σε έχω προλάβει, γιατί έχω γράψει να κάψουμε όλη τη χώρα -μαζί με τα ακίνητα-, για να τη σώσουμε από τα χέρια των βαρβάρων. Η ιδέα να αφήνουμε τα σπίτια στην Εκκλησία -οι άλλοι, εγώ δεν έχω- πολύ καλή. Δεν υπάρχει μεγαλύτερη Τράπεζα από την Εκκλησία. Η Αγία Τράπεζα. Βασικά, πρέπει να καταργηθεί η ατομική ιδιοκτησία. Εγώ την έχω καταργήσει. Περιμένω και τους άλλους. Κατερίνα, δεν είναι πιο μολυσμένη η ατμόσφαιρα στην Αθήνα σήμερα. Απλά, έχει δυνατό νοτιά. Ο καιρός που σε ζαλίζει και τα κάνει όλα να μοιάζουν άσχημα. Να είσαι καλά.)

H αναδημοσίευση των κειμένων του pitsirikos.net επιτρέπεται μόνο κατόπιν άδειας. Επικοινωνήστε στο pitsiriko@gmail.com.