Χριστούγεννα
Φίλε μου, Πιτσιρίκο, καλημέρα μετά από καιρό. Περάσαμε μία μικρή περιπετειούλα με τον μικρό που μας κράτησε λίγο στο νοσοκομείο και πολύ στο σπίτι, τώρα όμως είμαστε καλά. Μη φανταστείς κάτι φοβερό, μία ίωση που πήγε λίγο στραβά. Τα μικρά μωράκια, ξέρεις, είναι πολύ ευαίσθητα σε αυτά.
Και τώρα που το ξεπεράσαμε και είμαστε καλά, επιστρέψαμε στην κανονική ροή της ζωής μας που, όπως καταλαβαίνεις, είναι πλέον χριστουγεννιάτικη.
Τα πρώτα Χριστούγεννα του μωρού, τα τρίτα της κόρης μου, χαρές, στολισμοί στο σπίτι, δώρα από τον Άγιο Βασίλη και τα συναφή.
Τα Χριστούγεννα, βλέπεις, είναι γιορτή για τα παιδιά. Έτσι δε λένε;
Εντάξει, υπερβολές. Δεν είναι για όλα τα παιδιά. Υπάρχουν και παιδιά που δεν θα χαρούν και τόσο πολύ φέτος τα Χριστούγεννα. Είναι τα παιδάκια που ζουν σε συνθήκες που κανείς από εμάς δε θα μπορούσε να αντέξει.
Και βλέπω, που λες, εχθές κάπου στο Facebook να κυκλοφορεί η πρώτη εικόνα που σου στέλνω. Ένα μωράκι λίγων ημερών –νομίζω τεσσάρων έγραφε ο σχολιασμός– να κοιμάται μέσα σε ένα τελάρο κάτω από μία τέντα. Νομίζω η εικόνα είναι από τη Μόρια, αν και λίγη σημασία έχει ο τόπος.
Να σχολιάσω; Τι να σχολιάσω; Το βλέπεις μόνος σου στην εικόνα. Τα μικρά μωράκια, όπως σου είπα και πριν, είναι πολύ ευαίσθητα. Ο γιος μου που ζούσε σε φυσιολογικές συνθήκες και είχε τη φροντίδα που πρέπει να έχει ένα μωρό, από μία απλή ίωση χρειάστηκε ιατρική παρακολούθηση. Ποιον να παρακαλέσουμε να μην πάθει κάτι αυτό το μωρό; Και τα τόσα άλλα;
Το χειρότερο από όλα, όμως, είναι τα σχόλια κάτω από τη φωτογραφία. Άνθρωποι που κατηγορούν τους γονείς του μωρού, που λένε να πάνε σπίτια τους, λες και αν είχαν σπίτι θα επέλεγαν να το γεννήσουν μέσα στις λάσπες.
Άνθρωποι που βρίζουν, που δεν έχουν τίποτα στο κεφάλι τους. Και που μετά από λίγο μπορεί να μιλήσουν στα δικά τους παιδιά για τα Χριστούγεννα, για τη γέννηση του Ιησού και για όλη αυτή την ωραία ιστοριούλα. Την πιστεύουν την ιστορία. Απλά με το λειψό τους το μυαλό δεν έχουν καταλάβει ότι μόνοι τους την αναιρούν.
Εγώ, Πιτσιρίκο μου, έχω επιλέξει να μην πω στην κόρη μου τι είναι τα Χριστούγεννα. Είναι απλά μία ωραία γιορτή, με στολισμένα δέντρα και τύπους ντυμένους στα κόκκινα που φέρνουν δώρα.
Δεν έχει να κάνει με το αν εγώ πιστεύω ή όχι. Δεν δηλώνω χριστιανή, ξέρω όμως ότι είμαι πολύ πιο κοντά στα όσα δίδαξε ο χριστιανισμός από ότι πολλοί από αυτούς που σκίζονται υπέρ της εκκλησίας.
Η απόφασή μου αυτή δεν έχει να κάνει με το ότι δεν θέλω να είναι κοντά στην εκκλησία, θα είναι επιλογή της το αν θα το κάνει όταν μεγαλώσει. Όμως, ξέρεις, τα παιδιά σε αυτή την ηλικία έχουν ένα μόνιμο ‘γιατί’ στο στόμα.
Τι θα της πω όταν με ρωτήσει γιατί υπάρχουν μωράκια που γεννιούνται σε σκηνές και παιδάκια που υποφέρουν, σε έναν κόσμο που υποτίθεται ότι είναι πλασμένος με αγάπη; Εγώ δεν έχω απάντηση.
Η δεύτερη εικόνα που σου στέλνω είναι, αν δεν κάνω λάθος από την Ογκολογική Κλινική του Παίδων, εκεί όπου άνδρες της ΕΜΑΚ ντυμένοι Άγιοι Βασίληδες κατέβηκαν στα μπαλκόνια των παιδιών που νοσηλεύονται για να τους μοιράσουν δώρα.
Τώρα τι να σου πω. Οι άνδρες της ΕΜΑΚ έχουν αποδείξει πολλές φορές στο παρελθόν ότι ακόμη υπάρχουν άνθρωποι, ότι βρίσκονται στο πλευρό όσων τους έχουν ανάγκη. Και αυτή η κίνησή τους είναι φανταστική. Από την άλλη, γιατί να υπάρχουν παιδιά που βρίσκονται σε αυτή τη θέση σε έναν κόσμο που είναι αγγελικά πλασμένος;
Δεν ήθελα να γράψω ένα μη εορταστικό μήνυμα τέτοιες μέρες και σίγουρα δεν ήθελα να απομακρυνθώ από το Christmas spirit.
Από την άλλη, αυτές τις μέρες η αδικία και η ανισότητα είναι ακόμη πιο εμφανείς. Κι εγώ δεν ξέρω τι να πω στο παιδί μου. Αυτό.
Ξέρω ότι οι άνθρωποι που βοηθούν τους ανθρώπους που έχουν ανάγκη, όχι μόνο αυτές τις μέρες, αλλά όλες τις μέρες είναι πολλοί. Ελπίζω περισσότεροι από όσους βιάζονται να κρίνουν και να βρίσουν.
Ελπίζω όλοι οι άνθρωποι φέτος τα Χριστούγεννα να βοηθήσουν με όποιον τρόπο μπορούν ώστε να δώσουν λίγη χαρά, να μετριάσουν τον πόνο και να προσφέρουν σε όποιον νομίζουν μία μικρή βοήθεια. Δεν χρειάζεται να είναι χρηματική.
Φιλιά χριστουγεννιάτικα,
Ελένη
(Αγαπητή Ελένη, σιδερένιος ο μικρός. Ελένη, τα Χριστούγεννα δεν έχουν πια καμία σχέση με τα Χριστούγεννα. Δεν έχουν καμία σχέση με τον Χριστό. Οπότε, δεν υπάρχει θέμα. Επίσης, οι άνθρωποι έχουν μεταλλαχθεί, οπότε δεν νιώθουν σχεδόν τίποτα για τους άλλους άνθρώπους. Γέμισε ο τόπος -ακόμα και οι πόλεις- με μοναχικούς λύκους. Όλα για την πάρτη μας. Μοναχικοί λύκοι και μέσα στην οικογένειά τους. Ελένη, μην δίνεις σημασία σε αυτά που διαβάζεις στο Facebook. Πριν κάνω σελίδα στο Facebook -αναγκαστικά, λόγω της δουλειάς μου-, δεν είχα συνειδητοποιήσει πόσοι ηλίθιοι υπάρχουν. Έκρινα από τους άνθρώπους που ήξερα. Λάθος μου. Τώρα ψάχνω τρόπο να ξεφορτωθώ το Facebook. Επίσης, να θυμάσαι πως ο κόσμος είναι γεμάτος πικραμένους και ακυρωμένους ανθρώπους, που γίνονται μοχθηροί. Κακό πράγμα η μοναξιά, αν δεν την έχεις επιλέξει εσύ. Και στο Facebook φωνάζει η μοναξιά των ανθρώπων. Πάντως, εμένα μου αρέσουν τα Χριστούγεννα γιατί βλέπω ακόμα περισσότερο τους ανθρώπους που αγαπάω. Και παίζουμε παιχνίδια. Αλλά αυτό το κάνουμε όλο τον χρόνο. Να είσαι καλά, Ελένη. Καλές γιορτές. Και μην προσπαθήσεις να σώσεις τον κόσμο. Δεν θέλει να σωθεί. Φιλιά!)
Το pitsirikos.net χρειάζεται τη βοήθειά σου
Στήριξε οικονομικά το pitsirikos.net, αν θεωρείς πως καλό είναι να υπάρχουν στην Ελλάδα και κάποιες φωνές που δεν δουλεύουν για τον Μαρινάκη, τον Αλαφούζο, τον Σαββίδη και τα άλλα παιδιά, οπότε μπορεί να διαβάσεις ή να ακούσεις κάτι διαφορετικό από αυτό που συμφέρει τους ολιγάρχες. Οι τρόποι στήριξης εδώ.