Την Βάνα, Μπάρμπα!

Επειδή έχεις τα τρεχάματά σου, αγαπημένε μου Πιτσιρίκο, είπα να προσπαθήσω να σου φτιάξω τη διάθεση με ένα σύντομο mail.
Καθόμουν λοιπόν το πρωί στην πολυθρόνα μπροστά στον υπολογιστή και θαύμαζα την θέα έξω από το παραθύρι, χαϊδεύοντας νωχελικά το κουτάβι μαμούθ που είχε αράξει και μου ζέσταινε τα παγωμένα πόδια, ελπίζοντας πως αυτά που κρέμονται είναι σταλακτίτες και όχι τα παγωμένα δόντια μιας προϊστορικής τίγρης που καραδοκεί για να φάει εμένα και το μαμούθ μου.

Πριν φύγω, είχα αποφασίσει πως το νερό στο ντουζ δεν μπορεί να είναι τόσο γ@μημένα κρύο για καλό, κάποια μπινιά παίζει και θα την βρω.

Στέλνω το λοιπόν ένα mail στην υπεύθυνη για τα διαμερίσματα, όπου συστήνομαι και της εξηγώ πως, ενώ στην κουζίνα το νερό είναι βραστό κυριολεκτικά, στο ντουζ, χωρίς να το λες παγωμένο, είναι ας πούμε οριακά και δυσάρεστα δροσερό.

Αυτό, για να μην με περάσει για τον νότιο κρυουλιάρη που θέλει σάουνα για να πιτσιλίσει το δεξί του παπάρι και χαμάμ για να πιτσιλίσει το αριστερό.

Δεν γουστάρω το παγωμένο νερό, αλλά 99,9% ο επόμενος από εμένα στο ντουζ έχει τον θερμοσίφωνα γεμάτο ζεστό νερό.

Τέλος πάντων, σκάει απάντηση: στα δεξιά της βρύσης έχει μια βάνα, δοκίμασε να την γυρίσεις έως ότου βγει ζεστό νερό!

Εντάξει… Έκλαιγα από τα γέλια.

Πού να τους είχα πει πως ήρθα εχθές από κάποια φυλή του Αμαζονίου, από αυτές που πετάνε ακόντια στα ελικόπτερα και τρώνε τους ατρόμητους εξερευνητές!

Το έλεγα στον συνάδερφο και τον προϊστάμενο του τμήματος και είχαμε πέσει στο γραφείο και χτυπιόμασταν χωρίς σταματημό.

Άβυσσος η ψυχή του ανθρώπου, και άμα το λέω εγώ να με πιστεύεις, Πιτσιρίκο μου.

Τι απαντάς για να μην κατεβάσεις καντήλια και αγίους εκεί;

Με τα πολλά, αφού έψαξα την ηπιότερη δυνατή απάντηση έγραψα: τη γύρισα και προς τις δύο μεριές.

Όχι τίποτα άλλο, αλλά, αν έγραφα πως την γύρισα, θα μου ερχόταν μετά από 2 ώρες απάντηση «από την άλλη;», οπότε είπα να το διευκρινίσω αμέσως.

Σκέφτομαι, φυσικά, πως, μέχρι να σκεφτώ τι να γράψω, μία μαλ@κω θα φανταζόταν έναν μεσογειακό τυπακο να προσπαθεί να καταλάβει τι είναι η βάνα και πώς γυρνάει, και κλαίω πάλι από τα γέλια.

Τι άλλο θα δούμε και θα ακούσουμε σε αυτή τη ζωή.

Την αγάπη μου

Βασίλης

(Φίλε Βασίλη, η ιδιοκτήτρια σε έχει τσεκάρει, θέλει να σε γνωρίσει, οπότε έχει ένα κουμπί στο διαμέρισμά της που κλείνει το ζεστό νερό στο ντουζ. Θα έρθει σπίτι και, για να σου αποδείξει πως το νερό είναι ζεστό, θα γδυθεί, θα μπει κάτω από το ντουζ και θα αρχίσει να τρίβεται αργά και αισθησιακά. Τότε, εσύ δεν θα κρατηθείς -γιατί είσαι μεσογειακός τύπος- και θα προσφερθείς να της τρίψεις την πλάτη, αυτή θα σκύψει να πιάσει το σαπούνι, και μετά θα γίνουν κι άλλα, που δεν θα μου τα γράψεις σε κείμενο για το μπλογκ, γιατί θα τα διαβάσει και η γυναίκα σου. Εντάξει, παίζει και το ενδεχόμενο να σου πει να πας να κάνεις μπάνιο στο σπίτι της, που έχει ζεστό νερό. Βασίλη, μαθαίνω πως έχει και πιο βόρεια μέρη η Σουηδία από αυτό που είσαι. Να πας κι εκεί. Φιλιά! Την αγάπη μου!)

H αναδημοσίευση των κειμένων του pitsirikos.net επιτρέπεται μόνο κατόπιν άδειας. Επικοινωνήστε στο pitsiriko@gmail.com.